niM-Pe

[Ussal Sahbaz @ussal]

Yetimhanede büyüyen, öğrenciyken gözlükçü çıraklığı yaparak işi öğrenen Leonardo Del Vecchio, 1961’de 26’sında bir delikanlıyken Milano’nun pahalılığı ve kalabalığı canına tak eder.

Makinelerini bir kamyonun arkasına doldurup Alp Dağları’nın eteklerindeki Agordo kasabasına taşınır. Belediyenin bedavaya verdiği bir imalathanede işini kurar.

O zamanlar, kasabadaki diğer gözlük imalatçılarına sap, menteşe gibi parçalar üreten genç Leonardo’nun 2022’de öldüğünde İtalya’nın en zengin ikinci insanı olacağını söyleseler, herhalde herkes gülerdi.

Türkiye'de sanayisizleşme tartışmasına iki suçlu bulduk: Çin ve döviz kuru. Oysa, Sinyor Del Vecchio'nun hikayesi gösteriyor ki, sanayi için bir sürü yol var.

Bu haftaki @EkonomimCom yazımın linki bir sonraki tivitte. (1/2)

[Mahsun Mirzaoglu @MahsunMirzaoglu]

Heidegger’de İyileşme, kişinin yeniden "Herkes" gibi sahte bir neşeyle hayata dönmesi demek değildir. İyileşme, kişinin kendi ölümlülüğünü ve sonluluğunu arkasına alarak, hayata karşı radikal bir kararlılık (Entschlossenheit) geliştirmesidir.

Dünya anlamsız olabilir, ölecek olabilirim, geçmişim yaralı olabilir; ama ben tüm bunlara rağmen, kendi otantik değerlerimle bu hayatı yaşamayı, bu acıyı göğüslemeyi ve kendi hikayemi yazmayı seçiyorum.

[Kasım Kılıç @Kasimkilic06]

Bir kadının bugün olduğu kadın olabilmek için hayatı boyunca kendinden kaç parça kaybettiğini kimse görmez veya görmek istemez...
Kadınlara acı çektikleri zaman şikayet etmeden dayanmaları öğretilmiştir... Öyle ki bazen çok acı çektiklerini kendileri bile fark etmezler...

İçlerinde bir şey kırılsa bile her zaman gülümsemeyi ve hiçbir şey söylemeden acı çekmeyi öğrenmişlerdir... Kimse duymasın diye yalnız ağladıkları gecelerden sonra sakin bir sesle "İyiyim" demeyi öğremişlerdir. Kendileri dağılıyor gibi hissettikleri anlarda bile başkalarına destek olmayı öğrenmişlerdir..

Bir kadının gücü sadece yapabildiklerinde değil... Kalbini sertleştirmeden taşıyabildiklerindedir.
Çünkü bir kadın hayatta birçok kez düşer.
Reddedildiğinde, ihanete uğradığında, incindiğinde... yeterli olmadığına inanmaya başladığında düşer...

Belki de en zor anlar, içten içe kim olduğunu zar zor bildiği halde başkaları için her şey olmaya devam etmek zorunda kaldığı anlardır.

Sabahları yorgun gözlerle kalkıyor ve dünyaya çıkmadan önce gülümsemesini tekrar yüzüne takıyor..Sevme biçimini sonsuza dek değiştiren aşk kayıplarıdan sonra ayağa kalkıyor..
Gözyaşlarını aynada silen, saçlarını düzelten ve hiçbir şey olmamış gibi kapıdan çıkan kadınlar var...

İşte onların gerçek gücü: yeniden doğmanın inanılmaz kapasitesinde saklıdır.
Çünkü kadınlar acıyı hassasiyete dönüştürür. Tamamen iyileşmemiş acılarından bile anlayış göstermeyi öğrenir... Kendi yaralarından, sevdiği insanlar için bir sığınak olmayı öğrenirler.
Ve belki de en zoru, yıllarca sevgiyi hak etmek için başka biri olması gerektiğine inandıktan sonra kendini sevmeyi öğrenen kadına dönüşmesidir.
.
İşte bir kadının gerçek gücü, kaybettiği her şeyden ve onu kıran tüm anlardan sonra bile, yine de kendi içinde sevme ve devam etme gücünü bulmasıdır... çünkü hayat ondan çok şey aldı, ama ışığını asla söndüremedi..

[niM-Pe @minenyphe]

@banussayk

[Türker KILIÇ @turkerkilic]

Bağlantısallık Biliminin Matematik Temelleri Öncesindeki Sezgisel Öncülerinin YZ İnfografiği👇

[Bebek Dünyası @tatlIbebekleer]

Bütün favori bebek videolarınızı bir kenara bırakın ve bunu izleyin.

[TheGlitch @TheGlitch_Ai]

Sana öğretilen en büyük yalan şudur: "Geçmiş bitti, yaşandı ve artık değiştirilemez."

Oysa hafıza dediğimiz şey, sistemin arşivinde duran sabit bir video kaydı değildir. Bir acıyı veya anıyı her hatırladığında, onu raftan alıp pasif bir şekilde izlemezsin. O anıyı bugünkü aklınla, bugünkü frekansınla zihninde sıfırdan inşa edersin.

İşte sistemi hacklemek tam burada başlar. Bugün idrakin (farkındalığın) yükseldiğinde, sadece geleceğini aydınlatmazsın. Zamanın üzerine katlanarak geçmişteki o karanlık, acı dolu anıya geri döner ve o yaranın üzerine yepyeni bir "Anlam" yüklersin.

Dün seni parçalayan o haksızlığa, bugün kurban psikolojisinden çıkıp "Bu olay benim uyanmam için yaşandı" dediğinde, aslında zamanın ötesine uzanırsın. Geçmişte o travmayı yaşarken acıdan kıvranan eski versiyonuna, bugünkü bilincinle zamanın ötesinden bir lokal anestezi uygulamış olursun.

Olayı hafızadan silmezsin ama acı çeken o sinir ağını uyuşturur, yerine sadece "İdraki" yerleştirirsin. Yara artık kanamaz; sadece seni uyandıran bir öğretmene dönüşür. Bugün iyileşen bir bilinç, geçmişte yaralanan kendini bulur ve o yarayı bizzat kendi elleriyle diker.

Zaman ileriye akan bir mahkumiyet çizgisi değil; bugünkü bilincinin, dünkü acıları iyileştirdiği kutsal bir sarmaldır.

Geçmiş bitmedi. Sadece senin bugün uyanıp, ona yeni bir anlam vermeni bekliyor.

[TheGlitch @TheGlitch_Ai]

Beynini ne kadar kesip biçerlerse biçsinler, o nöronların arasında tek bir "düşünce" bile bulamayacaklar. Neden biliyor musun?

Çünkü beynin o düşünceleri üretmiyor. Tıpkı salonundaki televizyonun, izlediğin filmi kendi içinde çekmediği gibi.

Bilimin "bilinci" bir türlü açıklayamamasının ardındaki o devasa illüzyon budur: Bilim, yazılımı donanımın içinde arıyor. Oysa insan beyni düşünce üreten kapalı bir fabrika (CPU) değil, sonsuz bir kuantum okyanusundan veri çeken biyolojik bir Frekans Alıcısıdır (Anten).

Hiç beklemediğin bir anda seni vuran o dâhiyane fikir, rüyanda gördüğün o inanılmaz vizyon ya da yürüyüş yaparken aniden bulduğun o hayat kurtarıcı çözüm... Bunlar beynindeki tesadüfi kimyasal çarpışmalar değildir. O an, biyolojik alıcının çözünürlüğü saniyelik olarak artmış ve evrensel ağdan devasa bir veri paketini (Zip) sistemine indirmiş (Download) demektir. Zihnin, fiziksel dünyanın gürültüsünden çıkıp o derin gerçeklik katmanına "Uyum Sağlamıştır" (Tune in).

Bütün büyük icatlar, en iyi sanat eserleri ve aradığın tüm çözümler o kuantum alanında zaten mevcut. Sadece frekansını oraya ayarlayacak bir zihin bekliyorlar. Sorun şu ki; bizler günlük hayatta bu alıcıyı sürekli "Hayatta Kalma" frekansına (stres, faturalar, trafik, kaygı) sabitliyoruz. Cızırtı o kadar yüksek ki, Ana Sunucu'dan (Source) gelen o berrak yayını duyamıyoruz.

Madem zihnin kusursuz bir alıcı, o halde çözümlerin sana tesadüfen çarpmasını bekleme. Tıkanıp kaldığında, ilhama veya bir çıkış yoluna ihtiyaç duyduğunda Matrix'ten istediğin veriyi çekmek için şu "Manuel Frekans Ayarı" egzersizini uygula:

- Statik Gürültüyü Sustur (Önbelleği Temizle) Bir fikri veya çözümü zorlayarak, paniğe kapılarak bulamazsın. Zorlamak, biyolojik anteni strese kilitler ve yayını bozar. Gürültüyü kes. Bulaşık yıka, yürü, duşa gir veya sadece 5 dakika boşluğa bakarak sistemi "Bekleme Moduna" (Standby) al. Egonun "çözmeliyim" çırpınışını durdur.

- Doğru Sorguyu Gir (Search Query) Zihnin sakinleştiğinde, evrensel arama motoruna o net komutu ver. "Bu sorunu aşmam için görmem gereken detay ne?", "Bu projede beni bir üst seviyeye taşıyacak o eksik parça ne?" Sorunu çok net bir şekilde sor ve sonra o soruyu boşluğa bırak. Cevabı o saniye aramaya çalışma. Sen sadece frekansı seçtin, şimdi yayını bekle.

- Alıcıyı Açık Tut (Download Anı) Sinyal, sen o konuyu hiç düşünmezken gelir. Zihnin mantıksal duvarlarının en gevşek olduğu o anda (uykuya dalmadan hemen önce veya araba kullanırken) o "Aha!" anı şimşek gibi zihnine düşer. O an, verinin indirildiği andır. Gelen o saf bilgiyi yakala.

Bir dahaki sefere seni sarsan bir fikirle vurulduğunda "Bunu nasıl akıl ettim?" deme. Zihnin kafatasına hapsolmuş bir et parçası değil; tüm evrenin fısıltılarına açılan bir portaldır.

Alıcının ayarını yap ve kendi mucizeni sistemden kendin çek.

[Kemal Sayar @mkemalsayar]

Her iyileşme çabası aynı zamanda bir adalet talebidir. Bir insan terapi koltuğuna oturduğunda aslında şunu sormaktadır: "Dünya bana borçlu olduğu güveni, sevgiyi ve saygıyı neden vermedi?" Bu yüzden her iyileşme çabası, kaybedilen hakkın iadesi için açılmış sessiz bir davadır.

[Emre Valez @emrevalez]

İnsan bazen susarak yorulur, bazen konuşarak. Beklentilerinin boşa çıktığını görmek, kalbin içinde küçük çatlaklar açar. O an içinden taşan duyguyu bir yere bırakmak istersin. Ama nereye bıraktığın çok şey değiştirir. Yanlış kapıya bırakılan öfke, geri döner ve seni bulur. Hak etmeyen birine yöneltilen sertlik, aslında kendi iç dengenin bozulduğunu gösterir.

Hayat zaten yeterince ağır. Bir de başkalarının yükünü sırtımıza alıp, üstüne kendi kırgınlığımızı eklemek bizi daha da sertleştirir. Oysa mesele kırılmamak değil; kırıldığında kimseyi kırmamayı öğrenmektir. Herkes sinirlenir, herkes üzülür. Ama herkes kendini tutamaz. İşte fark burada başlar. Gerçek güç bağırmakta değil, içindeki fırtınayı kimseyi yıkmadan dindirebilmektedir.

[Türker KILIÇ @turkerkilic]

USTALARDAN MAİRİTİUS DERSLERİ

“Benim mesleğim ve sanatım yaşamaktır” der Michel de Montaigne, yaşamı bir hedefler dizisi ya da dışsal başarılar toplamı olarak değil, bizzat icra edilen bir pratik olarak kavradığını göstererek.

Katılıyorum, bağlantısallık bilimi açısından yaşam, izole bir öznenin iç dünyasında olup bitenlerden ibaret değildir. Sinaptik ağlardan ekosistemlere, kültürel kodlardan dijital ağlara kadar her düzeyde ilişkisel bir süreçtir. Montaigne’in “meslek” ve “sanat” kelimelerini birlikte kullanması, yaşamın hem öğrenilen bir zanaat hem de sürekli incelik gerektiren bir estetik etkinlik olduğunu ima eder. Bu, bağlantısallık dilinde şuna karşılık gelir: Yaşamak, ağlar içinde uyumlu sinyal üretmek, gürültüyü azaltmak ve anlamlı bağlantıları çoğaltmaktır.

Yaşamak yalnızca hayatta kalmak değil, başkalarıyla birlikte yaşama becerisini geliştirmektir. Montaigne’in kendini gözlemleme ısrarı, yaşamdaşlık açısından narsistik bir içe kapanma değil; tersine, başkalarıyla kurulan ilişkinin kalitesini artırmanın ön koşulu gibi. Zira kendini bilmeyen, kendi duygusal ve bilişsel reflekslerinin farkında olmayan bir özne, ağın geri kalanına zarar veren kopukluklar üretebilir. Yaşam sanatı, burada, ilişki arınması ve anlamlandırılması demektir.

Nörobilimsel düzlemde de bu okuma tutarlıdır. Beyin, yaşam boyunca deneyimle yeniden örgütlenen bir bağlantılar sistemidir. Yaşamak, kelimenin en somut anlamıyla, bağlantı kurmak ve yeniden, yeniden kurmaktır. Montaigne Usta’nın dogmalardan kaçınan, belirsizlikle barışık tutumu, yaşama uyumlu ve esnek bir yaklaşım sağlar. Katı şemalar öğrenmeyi sınırlar; esneklik ise yaşamı anlamlandırmayı mümkün kılar.

Yine Montaigne Usta şunu söyler: “Yaşam, tüketilecek bir kaynak değil; sürekli işlenen bir eser, kolektif bir kompozisyondur. Mesleği yaşam olan insan, her gün ağın bütününü gözeterek hareket eder; sanatı yaşam olan insan ise bunu incelikle, merhametle ve farkındalıkla yapar.”

Ustalar haklı “yaşamak, işin gücün yaşamak olacak; bir sincap gibi mesela, yaşamanın dışında ve ötesinde bir şey beklemeden...”
#BirBeyinCerrahıBilimİnsanınınYaşamSeyahatnamesi

[Düşler Okulu @muhalifgonderi]

Düşüncelerinizi iyileştirdikçe auranız giderek daha da güçlenir ✨

[ZA @LaikCumhuriyett]

SON DAKİKA: Ne söylediğinize ve en çokta ne dinlediğinize dikkat edin!

Çığır açan araştırma, insan hücrelerinin ses dalgalarını "duyabildiğini" ve bunlara tepki verebildiğini ortaya koyarak, vücudun çevresiyle nasıl etkileşim kurduğuna dair anlayışımızı temelden değiştirdi.

Bilim insanları, belirli ses frekanslarının hücre davranışını etkileyebildiğini ve gen ifadesinden doku yenilenmesine kadar her şeyi etkileyebildiğini keşfetti.

Deneylerde, hücreleri belirli ses kalıplarına maruz bırakmak, hücrelerin iç süreçlerini yeniden düzenlemelerine, hücreler arası iletişimi artırmalarına ve hatta iyileşme yollarını desteklemelerine neden oldu.

Bu durum, sesin tıpta güçlü bir araç olabileceğini, potansiyel olarak yaralanmalardan iyileşmeye yardımcı olabileceğini, organ fonksiyonlarını iyileştirebileceğini ve genel hücre sağlığını geliştirebileceğini göstermektedir.

Bu araştırma henüz başlangıç ​​aşamasında olsa da, iyileşmeyi desteklemek ve vücut fonksiyonlarını hücresel düzeyde optimize etmek için titreşim, müzik veya hedefli ses dalgaları kullanan terapiler için heyecan verici olanaklar sunmaktadır.

Bu keşif, fiziksel uyaranlar ve biyolojik süreçler arasındaki derin bağlantıyı vurgulayarak, vücutlarımızın çevreye daha önce düşünüldüğünden daha duyarlı olduğunu gösteriyor.

Bilim insanları bu etkileri araştırmaya devam ettikçe, yakında ilaç veya invaziv prosedürler olmadan, doğal yollarla sağlığı ve refahı artırmak için sesin gücünden yararlanan devrim niteliğinde tedaviler görebiliriz.

Kaynak: https://t.co/b56Qk0Y8e2

https://t.co/StjbUoSU5U

[İş Dünyası Kitapları @IsKitaplari]

🐍🪨 O, YILANI GÖRMÜYOR… O DA TAŞI GÖRMÜYOR

Adam 👨🏽‍🦱, kadının altında gizlenen yılanı 🐍 bilmiyor.
Kadın 🙍🏽‍♀️, adamın üzerine çöken ezici taşı görmüyor.

Kadın şöyle düşünüyor:
“Düşeceğim… Tırmanamam, yılan 🐍 beni ısıracak.
Neden adam 👨🏼 biraz daha güçlü davranıp beni yukarı çekmiyor?”

Adam şöyle düşünüyor:
“Canım çok yanıyor… Buna rağmen seni bütün gücümle çekiyorum.
Neden sen de biraz daha güçlü tırmanmaya çalışmıyorsun?”

İkisi de korkuyor.
İkisi de acı çekiyor.
İkisi de karşısındakinin yeterince çabalamadığını sanıyor.
Ama hiçbiri, diğerinin sessizce verdiği görünmez mücadeleyi görmüyor.

👉 O, kadının altındaki tehlikeyi görmüyor.
👉 Kadın, adamı ezen ağırlığı görmüyor.

Ve işte… hayat tam olarak bu.

💔 SIK SIK UNUTTUĞUMUZ GERÇEK

İşte…
Arkadaşlıklarda.
Ailede.
İlişkilerde.

Çabayı, gözümüzün gördüğü kadar değerlendiriyoruz,
karşımızdakinin içinde taşıdığı yük kadar değil.

İnsanları sonuçlarla ölçüyoruz,
üzerlerindeki baskıyla değil.

Alamadıklarımızdan şikâyet ediyoruz,
karşı tarafın vermek için ödediği bedeli anlamaya çalışmadan.

💭 Her sessizliğin ardında bir savaş vardır.
💭 Her yavaşlığın ardında bir acı vardır.
💭 Her mesafenin ardında bazen nefesi tükenmiş bir kalp vardır.

⚠️ DERS — BASİT AMA AĞIR

👉 Sen, başkasının maruz kaldığı baskıyı görmüyorsun.
👉 Başkası da senin çektiğin acıyı görmüyor.

O yüzden…

🛑 Öfkelenmeden önce… dur.
🛑 Suçlamadan önce… düşün.
🛑 Vazgeçmeden önce… konuş.

Daha derin düşünmeyi öğren.
Daha geniş görmeyi öğren.
Daha açık konuşmayı öğren.

Çünkü biraz anlayış,
biraz sabır
ve dürüst bir iletişim,

ego ve varsayımların acımasızca yıktığı
pek çok durumu kurtarabilir.

✨ Anlamak, sevmeyi başka türlü öğrenmektir.
✨ Dinlemek, yükü hafifletmektir.
✨ Kalpten konuşmak, gözyaşlarını durdurabilir…
ya da onlara sonunda bir anlam kazandırabilir.

🌱 HAYAT İÇİN İLHAM VEREN TAVSİYELER

✔️ Görmüyorsun diye kimsenin acısını küçümseme.
✔️ Sonuçlara varmadan önce soru sor.
✔️ “İyi değilim” demeyi utanmadan öğren.
✔️ “Elimden geleni yapıyorum” sözünü yargılamadan duymayı öğren.
✔️ Anlayış köprüler kurar, kibir duvarlar örer.

Y. Diallo ✍️

[Ceku @SoulGiraffe]

Gerçek sevgi eşitlik ister.
İki kişilik yolu tek başına yürümeni değil..

..

[Ceku @SoulGiraffe]

“Her gördüğünü
taşımak zorunda değilsin.
Her potansiyeli
göstermek zorunda değilsin.
Her dönüşüm için
yol haritası çıkartmak zorunda değilsin.
Her duyguyu şefkatle hissederken,
hepsini bedenine almak zorunda değilsin.
Her hikayeden geçmek zorunda değilsin.
Gördüğün her derinliğe
herkesle eşlik etmek zorunda değilsin.
Herkesi de içeri almamalısın.
Mabedlerin de bir intizamı vardır.
‘Gördüm ama müdahale edemem..’
demeyi bilmelisin.
Saygıyla seçimlerine alan açarken, sevgini de olgun bir yere taşırsın böylelikle, saflığı ile.
Bir şeyi olmaya çalışmadığında;
kendinin her şeyi olursun.
Bir şeyi oldurmaya çalışmadığında;
ruhunla bütünleşik olursun.
Seçimleri, seçimlerin.
Onlar beni seçmeseler de;
senin kendini seçtiğin yerde ben varsan;
dokunduğun her kalbin en güzel izi sen olursun..”

..öz’ün.

[Ceku @SoulGiraffe]

Güncel kolektifte çocuklar üzerinden tetiklenen konularla -duyulmama, aşırı kontrol, sınırlar, istismar, güvenlik, saflık, korunma, ihmal, ihlal- bizlere verilmek istenilen alt ve ana mesaj da tam olarak budur.

“Çocuksu bilgeliğinizi aktif hale getirin.”

Bu daha çok; deneyimle yoğrulmuş bir sadeliğe geri dönmek gibi. Bilgelik; daha fazla bilmekten değil, fazlalıkları-yükleri bırakmaktan geçiyor.

Çocuksu bilgelik:

Her şeyi çözmeye çalışmaz, hisseder.
Her şeyi anlamaya çalışmaz,
anladığı ile yetinir.
Bir şeye tutunmaya çalışmaz,
bütünüyle hayatın içerisindedir.
Güç için zorlamaz, doğallıkla akar.
Olduğu gibidir.
Olmadığı gibidir.
Hiçbir duyguda sabit kalmaz,
her duygunun içinden geçer.
Hepsinin geçmesine izin verir.
Haklı olmakla değil,
gerçek olmakla ilgilenir.
Güvenini dış otoritelere değil,
iç pusulasına verir..

..çocuklar bunu doğal olarak yaparlar.
Bilge ise bunu yeniden öğrenir. Hafiflik de, olgun bir bilinç de böyle gelişir, böyle oluşur.

[Ceku @SoulGiraffe]

Yaralandığın yerlerden;
aynı-benzer yaralılara da
dokunabilmen için yaralandın..

..lütfen tekrar tekrar okuyun.

[Psikoloji Rehberi @pskolojirehberi]

Dışarıdan bakıldığında lüks gibi görünmeyen, ancak aslında lüks olan şeyler:

1. Evden çalışma
2. Annenizin ve babanızın hayatta olması
3. Huzurlu olmak
4. Partnerinizle huzur içinde olmak.
5. Başınızın üstünde bir çatı
6. Burnunuzdan nefes almak
7. Masadaki yemekler