Adamlar 12 ayda 2 kere maaş almış. Zam falan değil şu an grev amaçları. Biz 1 hafta geç maaş alsak kafayı yeriz 12 AYDA 2 KEZ MAAŞ ALMIŞLAR. Kiralarını, faturalarını ödeyemiyorlar. Çocukları ağlıyor.
Bugün Uysallar dizisini bitirdim. Güzel olmuş, bazen güzel aktı bazen gitmedi. Orta yaş krizine tutulup benlik karmaşası başlamış. Maddiyat maneviyatı götürmüş, kimse dememiş ki ben gerçekten ne istiyorum :)
Bugün sabahtan beri yaşadığımız maceranın bizim gibi sakin bir çekirdek aile için haddi hesabı yok 🥲 Anlatıyorum:
1 hafta 10 gün önce oğlan geldi, “Baba 15 tatilde bir yere gezmeye gidelim” dedi. Öyle anlık bir hevesle değil, baya kafaya koymuş. Vizesiz nereye gidilir diye araştırıp ChatGPT’yle konuşmuş, birkaç alternatif ve Bakü’yü bulmuş. Bakü’yü ben de sevdiğim için mantıklı geldi. Bana da heyecanla anlattı. Ben de gaza geldim, “kimlikle gidiliyor ya” diye düşündüm (bebekte henüz pasaport yok çünkü), hemen biletleri aldım apar topar. Tamam dedim gidiyoruz. Bi heyecan bi heyecan günlerdir tek konusu bu…
Dün hazırlanıp bu sabah erkenden havalimanına gittik. Bagajları verdik, her şey yolunda gibiydi. Uçağımıza 1 saat var. Pasaport geçişe geldik. Tam o sırada polis kimliklere baktı, durdu. “Bebeğin kimliğinde fotoğraf yok, çıkamazsınız bu şekilde” dedi. Şok oldum. Amire gittim konuştum. Meğer yasakmış, benim atladığım bir detay. (Amirin söylediğine göre bir dönem serbestmiş fakat bu şekilde çocuk kaçırma olayları yaşanmış o yüzden yasaklanmış). Aslında sitede bilet alırken uyarı da varmış, o anlık heyecanla görmemişim. Aslında tamamen benim dikkatsizliğim yani. Neyse, olan oldu.
O an oğlan için çok zor oldu tabii. Kendimi çocuğun tüm hayallerini yıkmış gibi suçlu hissettim. Çocuk aşırı heyecanlandı, günlerdir tatil planları yapıyor, bir anda büyük hayal kırıklığıyla travma yaşadı resmen. Ağlamaktan içi çıktı. Benim de “kırılan heves” travmam var çocukluktan. Eve geri dönsek “ben bu çocuğa kötülük yaptım” diye kendi kendime bunalıma girerdim. Sarıldık, “bak kuzum” dedim, “bugün bu havalimanından eve geri gitmeyeceğiz. Bakü değilse başka bir yer, biz seni daha güzel bir yere götüreceğiz. Ülkede yer mi kalmadı. O tatil yapılacak. Bakü’ye de başka zaman, kardeşine pasaport alınca yine gideriz.”
Sakinleşti çok şükür, anlayış gösterdi. Sonra apar topar bilet iadesi yapıp (THY çok yardımcı oldu) anlık yeni plan kurduk. Yeni plan şu: havalimanından hiç
çıkmadan başka uçakla Türkiye’nin rastgele başka yerine gideceğiz. Tamamen spontane alternatif tatil kararı verdik ayaküstü. Google Maps açıp haritadan yer beğendik 😂
Bu arada bagajlar da Bakü uçağına gitmişti. Gidip bagaj birimiyle konuştum, bagajlar aynı havayolundaysa uçaktan uçağa transfer yapılıyormuş. Uçağa binmezseniz bagaj da uçağa alınmıyormuş zaten. Onları da yeni bilet aldığım uçağa yönlendirdik. Ama 3 saat falan sürdü bu işlem çünkü önce binmediğimiz uçağın kalkmasını beklemek lazım ki bagaj alınmayan uçaktan geri gelsin. Bakü de kalkışta rötar yapınca onu bekledik mecburen.
Velhasıl şu an Bakü’de olacaktık, Türkiye’de bambaşka bir yerdeyiz. Büyük ihtimalle de burayı daha çok sevdi. Şu anda da çok mutlu. Yorulduğu için uyudu. Ben de rahatladım. Eve dönünce ilk işim kıza da pasaport çıkartmak olacak. Sonra ilkbahar gibi Bakü’ye tekrar plan yapacağım inşallah. Bu sefer daha dikkatli olarak.
(Gidip bu hikayemi Linkedin’de “kriz yönetimini nasıl yaptım ve işimizle ilgili hangi dersleri almalıyız” falan diye değerli bağlantılarımla paylaşayım psikopat gibi.)
-Son-
Bugün sabahtan beri yaşadığımız maceranın bizim gibi sakin bir çekirdek aile için haddi hesabı yok 🥲 Anlatıyorum:
1 hafta 10 gün önce oğlan geldi, “Baba 15 tatilde bir yere gezmeye gidelim” dedi. Öyle anlık bir hevesle değil, baya kafaya koymuş. Vizesiz nereye gidilir diye araştırıp ChatGPT’yle konuşmuş, birkaç alternatif ve Bakü’yü bulmuş. Bakü’yü ben de sevdiğim için mantıklı geldi. Bana da heyecanla anlattı. Ben de gaza geldim, “kimlikle gidiliyor ya” diye düşündüm (bebekte henüz pasaport yok çünkü), hemen biletleri aldım apar topar. Tamam dedim gidiyoruz. Bi heyecan bi heyecan günlerdir tek konusu bu…
Dün hazırlanıp bu sabah erkenden havalimanına gittik. Bagajları verdik, her şey yolunda gibiydi. Uçağımıza 1 saat var. Pasaport geçişe geldik. Tam o sırada polis kimliklere baktı, durdu. “Bebeğin kimliğinde fotoğraf yok, çıkamazsınız bu şekilde” dedi. Şok oldum. Amire gittim konuştum. Meğer yasakmış, benim atladığım bir detay. (Amirin söylediğine göre bir dönem serbestmiş fakat bu şekilde çocuk kaçırma olayları yaşanmış o yüzden yasaklanmış). Aslında sitede bilet alırken uyarı da varmış, o anlık heyecanla görmemişim. Aslında tamamen benim dikkatsizliğim yani. Neyse, olan oldu.
O an oğlan için çok zor oldu tabii. Kendimi çocuğun tüm hayallerini yıkmış gibi suçlu hissettim. Çocuk aşırı heyecanlandı, günlerdir tatil planları yapıyor, bir anda büyük hayal kırıklığıyla travma yaşadı resmen. Ağlamaktan içi çıktı. Benim de “kırılan heves” travmam var çocukluktan. Eve geri dönsek “ben bu çocuğa kötülük yaptım” diye kendi kendime bunalıma girerdim. Sarıldık, “bak kuzum” dedim, “bugün bu havalimanından eve geri gitmeyeceğiz. Bakü değilse başka bir yer, biz seni daha güzel bir yere götüreceğiz. Ülkede yer mi kalmadı. O tatil yapılacak. Bakü’ye de başka zaman, kardeşine pasaport alınca yine gideriz.”
Sakinleşti çok şükür, anlayış gösterdi. Sonra apar topar bilet iadesi yapıp (THY çok yardımcı oldu) anlık yeni plan kurduk. Yeni plan şu: havalimanından hiç
çıkmadan başka uçakla Türkiye’nin rastgele başka yerine gideceğiz. Tamamen spontane alternatif tatil kararı verdik ayaküstü. Google Maps açıp haritadan yer beğendik 😂
Bu arada bagajlar da Bakü uçağına gitmişti. Gidip bagaj birimiyle konuştum, bagajlar aynı havayolundaysa uçaktan uçağa transfer yapılıyormuş. Uçağa binmezseniz bagaj da uçağa alınmıyormuş zaten. Onları da yeni bilet aldığım uçağa yönlendirdik. Ama 3 saat falan sürdü bu işlem çünkü önce binmediğimiz uçağın kalkmasını beklemek lazım ki bagaj alınmayan uçaktan geri gelsin. Bakü de kalkışta rötar yapınca onu bekledik mecburen.
Velhasıl şu an Bakü’de olacaktık, Türkiye’de bambaşka bir yerdeyiz. Büyük ihtimalle de burayı daha çok sevdi. Şu anda da çok mutlu. Yorulduğu için uyudu. Ben de rahatladım. Eve dönünce ilk işim kıza da pasaport çıkartmak olacak. Sonra ilkbahar gibi Bakü’ye tekrar plan yapacağım inşallah. Bu sefer daha dikkatli olarak.
(Gidip bu hikayemi Linkedin’de “kriz yönetimini nasıl yaptım ve işimizle ilgili hangi dersleri almalıyız” falan diye değerli bağlantılarımla paylaşayım psikopat gibi.)
-Son-
Cocuklariniza oyuncaklarini toplamayi ogretin. Hic kucuk veya onemsenmeyecek bir adim degil. Kendisinin birey olma yolunda isi bitince daginikligini toplama sorumlulugu olmali.
@atlasgork@yunggyazo tesekkur ederim oneriniz icin, sanirim baska sehire gecmeyecegiz, hizli hareket etmeyip keyif alma pesindeyiz :) Ama zaman olursa bende Salzburg dusunmustum
bazen soruyorlar. abi neden macbook? yaklaşık 7 saattir elektrikler kesik, bilgisayarın başından neredeyse hiç kalkmadım ve şarjım %60. bir sürü uygulama açık, sıfır ses, buz gibi soğuk. bu cihaz tam bir iş makinesi. tamamen kullanıcı memnuniyeti. apple bana reklam verecek değil.
bazen soruyorlar. abi neden macbook? yaklaşık 7 saattir elektrikler kesik, bilgisayarın başından neredeyse hiç kalkmadım ve şarjım %60. bir sürü uygulama açık, sıfır ses, buz gibi soğuk. bu cihaz tam bir iş makinesi. tamamen kullanıcı memnuniyeti. apple bana reklam verecek değil.
🔴 Bir polis memurunun Öcalan’la görüşen AKP ve MHP’ye sitemi, adeta Türkiye’nin gündemine bomba gibi düştü:
▪️Bu süreç başladığından beri uyku uyuyamıyorum.
▪️Burada her zaman son sözü Türk milleti söyler.
Gümrükte el konulan malları akp teşkilatları mı çalıyor laaan? Görüyon demi sana yasak diye vergisini vererek dahi içeri sokmadıkları şeyleri akpliler arasında bölüşüyormuş. Böyle düzenin Allah belasını versin lan. Yıkıl anasını satayım