اسان رشتن کي ماري ڇڏيو آهي ء ضرورتن کي زندھ رکيو آهي ، جيستائين ڪنهن کي ڪنهن جي ضرورت پوندي آهي ته تعلق به قائم رھندو آهي ء جڏھن ضرورت ختم ٿي ويندي آهي ته تعلق به ٽٽي ويندو آهي
عاجز مھر ۔
زندگي ڪجھ الڳ ۽ نوان روپ اختيار ڪري ويندي آھي جتي ضرورتون ۽ ذميداريون انسان کي گھري ڇڏينديون آھين ،انسان خود کي ئي ياد ناھي رھندو پر بس زندگي جا رنگ ئي ڪجھ ائين آھين اُھي محبتون ،اُھي چاھتون
هڪ شخص هو، جنهن جي للڪار ۾ چيڪي مٽيءَ جو هڳاءُ ايندو هو، جنهن جا حوصلا ڪلاچي جي ڪلهن تي چڙهي ٽهوڪا ڪندا ها، ۽ جنهن جي پويان محبت جا قافلا جمالا چوندا ايندا ها، ڌرتِي جي آغوش ۾ اهڙا سپوت صديون پڄاڻان ايندا آهن،.