İnsanın kitabı defolu çıkar mı?
Benimki çıktı. Online alışverişte kitap iade edeceğimi hiç düşünmezdim fakat az önce iade talebimi gerçekleştirdim.
Öyle bir basım hatası ki, sayfalar yok. Bomboş. Bir de ara ara en can alıcı yerlerinde. Hadi okuyayım devam diyorum, yine boş 🤦🏻♀️
Bir iş yapıp 6 ayını veriyorsun. 8bölümün tüm ön hazırlığı,2 bölümün çekimini tamamlıyorsun,sonra bir şeyler oluyor ve bırakmak durumunda kalıyorsun. Bir kişi de bu insanların o kadar emeği var hadi ön hazırlığa yazmadık bari teşekkürler kısmına yazalım diye düşünemiyor. MUHTEŞ.
Yine çok şükür diyorum ama bu sefer başka anksiyeteler dönüp duruyor. Sonra bunları bu şekilde düşündüğüm için ayrı bir vicdan azabı geliyor.. Twitter’ı kendi küçük tarihime küçük notlar olarak kullandım çoğunlukla. Bu da öyle bir not. Unutma Merve, hep hatırla.
Ülke yangın yeri, ülke yıkılırken bugün burada, İstanbul’da doğduğum, kardeşim bitanem Mertimin doğduğu, cenazesinin kalktığı, hayattaki acı-tatlı, düğün, cenaze, doğum günü, yılbaşı, bayram her anımızı yaşadığımız Akatlar’ımızın yıkımı başladı.
Bir taraftan içimde bir yerler acıyor, çok.Bir taraftan şükrediyorum.Giden anılarımız olsa da, sadece beton parçası. Deprem gerçeği kendini hatırlatmasa bu cümleleri bu kadar rahat kuramazdım, biliyorum.O anıların hepsi hatırımda kalacak, yenilerini yapacak ailem ise yanıbaşımda.