bir gün bu dünyadan geçip gideceğiz. sesimiz susacak, adımlarımızın izi silinecek, bize ait nice şey zamanla unutulacak. fakat bir gönle gösterdiğimiz merhamet, dar vaktinde uzattığımız el, kimsenin bilmediği bir iyilik belki de bizden çok sonra yaşamaya devam edecek. ne büyük bir nasiptir ki insanın adı, ardında bıraktığı bir inceliğin hatırına duaya karışsın. Allah’ım, bizi geçtiği yerde gönül inciten, varlığıyla başkalarına ağırlık veren kimselerden eyleme. dilimizden çıkan bir sözün, farkına varmadan kırdığımız bir kalbin hesabını unutturacak kadar gaflete düşürme. bize başkalarının kusurlarını örtecek bir edep, acılarını anlayacak bir merhamet, iyiliğini başa kakmadan unutacak bir gönül ihsan eyle. ya rabbi, bir gün adımız son kez anıldığında ardımızdan yükselen sözler güzel olsun. bizi hatırlayanların içinde kırgınlık yerine muhabbet, sitem yerine hayır dua bulunsun. kimsenin kalbinde yıllarca taşınacak bir yaranın sebebi olmayalım. ömrümüzden geriye kalanlar arasında bir yetimin tebessümü, bir mazlumun duası, bir gönlün ferahlığı da bulunsun. ey rabbim, insanların bizi güzel anmasından önce, senin katında güzel bir kul olarak bilinmeyi nasip eyle. ardımızda bıraktığımız hayırlar amel defterimize rahmet olarak yazılsın. toprağa emanet edildiğimizde dünyadaki izlerimiz silinse de senin rızana vesile olan iyiliklerimiz yaşamaya devam etsin. bizi hayırla yaşat, hayırla anılmayı nasip et ve nihayetinde affına mazhar olmuş kulların arasına kabul eyle. âmin.
Bazen bir anda hüzün gelir. Sebepleri sonuçları bilirsin derdin artık nedenler değildir sadece şeytan oyalamaya çalışır. O an gönlü sahibine yönlendirmekten başka çözüm yoktur. Yunus’un (ks) murada erdiği, derdini dermana kavuşturduğu o gönül yurduna..
https://t.co/PX7WPO6zDJ
Geçmişten bugüne birbirinden habersiz milyarlarca hayat ve her birinin kalbinde sakladığı binbir türlü hal.. Allah her birinin duasını işitir, her kalbin içinden geçeni bilir, hiçbir yakarışı karşılıksız bırakmaz. Ne rahmeti bir kuluna yöneldiğinde diğerinden eksilir, ne de bir kulunun duasını işitmek için diğerinin susmasını bekler.
İşte insanın kalbine tarifsiz bir güven veren de budur. Sanki kainatta yalnızca kendisi ve Rabbi varmışçasına, “Allah benimle, O bana yeter.” diyebilmek.. Ne büyük bir yakınlık, ne tarifsiz bir merhamet… Milyarlarca kulun Rabbi olduğu halde, her birine sanki yalnızca onun Rabbiymiş gibi merhamet eden Allah’a hamd olsun.
Aslında her şeyin bir kilidi var gibi. Her düşüncede, kitapta, sohbette, kişide... açılmayı bekleyen bi sır/hakikat var. Her kilitli kapının ardında başka kilitli kapı. Bazen payımız kadarını açabiliyoruz bazen hiç bir şey göremiyoruz. Bu da nasip işte. Allah basiretimizi açsın
Dünya Abdullah Saber'i bir kap yemek için beklediği görüntülerle tanıdı.
Bir ömür çalışarak kurduğu hayat, soykırımcı İsrail’in saldırılarıyla paramparça olan Gazzeli mühendis, yaşadıklarını anlattı:
▪️"Şartlarımız hayal edilemeyecek kadar zor."
İnsanın hayatta yaşadığı tüm imtihanlar, kırılmalar ve hayal kırıklıkları, kalbinde Allah'tan daha sevgili hiçbir şeyin olmaması gerektiği dersini çıkarmaya işaret eder. Gönül neye Allah'tan daha fazla bağlansa, insana en büyük acıyı ve dersi o şey verir.
@turkmenteberi Birkaç gün önce bu kelime aile ortamında kullanılınca ciddi ciddi düşünmüştüm acaba nasıl türedi diye bizde mevsimemek/mevsimiyor deniliyor. İnsan başka ailelere göre farklı kelimeler kullanınca daha özgün hissediyor
ziyaretlerle de olsa bi müslüman daha burada diyerek oralarda bulunmak fikrimce ümmet adına yapabileceğim en kıymetli amellerdendir. O günün yakınlığını hissediyor ve dualarıma devam ediyorum. Allah hayırla kavuştursun
Çoğu insan bu yolculuğu tehlikeli görerek niyetini alamıyor maalesef. Çevremde ara ara dile getirsem de pek sıcak bakılmıyor hatta ‘deli cesareti’ olarak da düşünülebiliyor ama bu benim hafızlık hediyem. İlk başladığım günden beri babamdan tek isteğimdi. O günü bekliyorum. Çünkü
Cemaat ve insan azlığından dolayı, Mescid-i Aksâ avlusunu otlar bürüdü. Aksâ'yı ziyaret, günümüzün acil vazifelerinden biri...
"İsrail işgali altında olduğu müddetçe Kudüs’e gitmeyi caiz görmeyen fakihlerin fetvalarından haberdarım. Ancak bu teorik ve kitabî fetvayı, iki pratik durum sebebiyle görmezden geliyorum: Birincisi yukarıda bahsettiğim "cemaat ve kalabalık ihtiyacı". Kudüs halkı "Ne olur daha çok gelin, bizi burada yalnız ve sahipsiz bırakmayın" diye feryat ederken, sadırların sesini satırların sesine değişemiyorum. İkincisi, işgalci İsrail askerlerinin özellikle Türkiye’den giden gruplara ayrıca sorun çıkardıklarını, Aksâ’ya bizi almamak için bilhassa gayret gösterdiklerini ve tacizi yoğunlaştırdıklarını görüyorum. Bu da beni çok net bir düşünceye sevk ediyor: "İşgalciler, orada bulunmamızı istemiyor. Onların istemediği bir şey, otomatikman iyidir ve faydalıdır."
Taha Kılınç'ın bugünkü yazısı:
https://t.co/C16MO6pRS7
namazda kıyama kalkarken sırtıma çıkan 4 yaşında bir çocuk tarafından boğazımın tutulmasıyla az kalsın ahiret yolculuğum başlıyordu sadece sünnet işlerim diye düşünmüştüm