Rings of Power, Tolkien’in yıllarca emek vererek yarattığı evrene ve mirasına büyük bir saygısızlık. Orijinal kurguyla alakası yok. Senaryosu mantık hataları, tutarsızlıklar ve zorlama hikâyelerle dolu. Tolkien’in eserlerine yakışmayan, başarısız ve iğrenç bir yapım.
@LFinarfin Dune’u dinî ögeler barındırdığı için sevmeyen Tolkien, Eru ile Gandalf ilişkisini Musa ve Yehova’ya benzeten bu yorumu görse ne derdi acaba? Tolkien, gerçek dünyanın teolojisine girmek istemediğini defalarca belirtmiştir. Üstelik kendisi muhafazakâr bir Katolikti.
3. sezon ilk beş dakika. Orklar "çok yaşa Sauron" diye bağırıyor, Sauron da kasıla kasıla yürüyor. Sauron Elf dilinde "iğrenç, nefret edilen" anlamına gelir ve orkların bu ismi kullanması bizzat Sauron tarafından yasaklanmıştır. Gerçi bu dizinin rezillikleri arasında en küçüğü.
O’nsuz 88 yıl: Bize Ne Bıraktı?
🖋️ Mert Soysal derledi…
◼️ Bir önderin fikirleri, tarih içinde anlam kazanır. Tarihin içindeki anlamlılığı, geleceği de ‘‘o’’nunla beraber oluşturmamızı gerektirir. Böyle liderler tarihimizde pek azdır gerçekten, tarihin içinde onca şahsiyet, olay ve fikir varken ‘‘geleceği beraber öreceğimiz’’ birini seçmek hayli zordur. Biz, geleceği örerken Marx’ın deyişiyle ‘‘geçmişin ruhunu’’ seçerken hangi geçmişi üstümüze sereceğiz?
◼️ Geçmişi gelecekle buluşturacağımız ruh, Mustafa Kemal olmak zorundadır. Mustafa Kemal’in hem halkla bütünleşmesi hem de bunu kendi isteğiyle yapması bu zorunluluğu gerektirir: Atatürk, ‘‘İki Mustafa Kemal vardır, biri ben, et ve kemik geçici Mustafa Kemal… İkinci Mustafa Kemal, onu ben kelimesi ile ifade edemem, o ben değil bizdir. O memleketin her köşesinde yeni fikir, yeni hayat ve büyük ülkü için uğraşan aydın ve savaşçı topluluğudur.’’ derken bize halkı gösteriyordu.
◼️ Halkı göstermesinin yanında, ileriyi gözetiyordu. Kendisinin Türk aydınlanmasının içerisinde en ilerici hamleler ortaya koyduğunu bilmesinin yanında, aydınlanmanın kendisiyle bitmeyeceğini biliyordu. Bunun farkındalığı ile bir ‘‘müesses nizam’’ kurmuştu ama nizam mefhumunun kalıcı olmadığının da farkındaydı. İktidarlar yıkılır, hükümetler düşebilirdi. Mustafa Kemal bu ‘‘kolay yıkılabilir’’ unsurlarla devrimlere sahip çıkılacağını düşünmüyordu.
◼️ Devrimlere devrimciler ancak sahip çıkabilirdi ona göre. Yıkılmaz olan devrimci iradeydi, cumhuriyetti. Kurumlar etrafında temsil olunan bir cumhuriyet anlatısı yoktu onun. Atatürk devrimciliği her şeyden önce halka bir motivasyon veren bir cumhuriyetti. Tarihin koşulları altında yapılanları yine tarihin akışı içerisinde nasıl daha fazla halktan yana şekilde geliştirebiliriz, sorusunun cevabıydı. O cevabı ararken kendisi en nitelikli cevabı verdi kendi halkına.
◼️ Halkın sahipsizliğine karşı verdiği cevabı ömrünün sonuna dek en iyi şekilde korudu ve bizlere emanet etti. Hiçbir kurumun, kuruluşun veya bir tüzel kişiliğin emrine vermediği için Halaskargazi diyebiliyoruz belki de…
◼️ 10 Kasım’lar; Atatürk’ün aramızdan bedenen ayrılışı deyip geçilmemeli, aynı zamanda bir devrimci duruşun en sevdiğini yani halkını besleyen toprak anaya kavuşması olarak da anlaşılmalı. Halktan olan bir ömür, kendini halka verdi ve halkının anasına kendini teslim etti. Teslim ederken arkasında tek bir şey bıraktı: “Ey Türk Gençliği!..’’