kapag talaga nandito ako sa lallo, nagiging bata ulit ako. batang spoiled. kakain, matutulog, mag pphone. kahit pa mag insist ako na gumalaw, sasabihin ni tita at nanang na huwag na at magpahinga na lang ako
hindi ko talaga problema ang buhay tuwing nandito ako. literal na bata na umaasa lang sa magulang. batang gigising lang na may handa ng pagkain. ang sarap sa pakiramdam. ang saya
glad that this internship brought us together. so much love and appreciation for all of them, especially to ate casey & mabeth. will always treasure every single memory we had <33