Ben evi terk etmedim, beni evimden ettiler. İnsan bazen gitmek istemez, kalacak yeri kalmaz. Duvarlarına alıştığım, huzur bulmayı beklediğim o evden, kendi isteğimle değil, çaresizliğimle çıktım. En acısı da kapıyı arkamdan kapatanların, benim o kapının önünde nelerle baş başa kalacağımı bilmesiydi. Ben bir evden değil, kendimi ait sandığım son yerden kovuldum.
İmza parfümümün son damlasını sıktım az önce, erkek kadın fark etmeksizin herkesin sorduğu bu parfümü tabiki de tekrar alacağım. Verdiğim parayı hak eden nadir şeylerden…