みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT)

倉田 美桜 • Kurata Mio | แผนกวิชาการ • 3-A | ชมรมดนตรี (บวกทวีตลอยได้ทุกอันเลยค่ะ) #srkcommu

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

🎀#srkcommu

“ชอบริบบิ้นสีแดงของปี2มากกว่าแท้ๆ..”
“เป็นรุ่นพี่แล้วสิ”

_________

倉田 美桜 | Kurata Mio
แผนกวิชาการ 3年生 | ชมรมดนตรี (ปิคโคโล)
#srkrep : ぺこ₍⑅ᐢ..ᐢ₎

Doc : bio

role / co-op / flirt / etc. all ok!💝

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

@SRK_Zento เสียงฝีเท้าที่หยุดไปครู่หนึ่ง เธอหันกลับไปมองก่อนจะส่งยิ้มออกมาแทนคำตอบ

“ได้สิ—”

ไม่ทันไรก็มาถึงหน้าบ้านเดี่ยวสองชั้น มีเพียงแสงไฟจากหน้าประตูที่ยังติดอยู่ คนอื่นคงนอนกันหมดแล้ว

“ขอบคุณนะที่เดินมาส่ง!”
“เซ็นโตะคุงเองก็กลับบ้านดีๆนะ”

“แล้วก็เรื่องโทรศัพท์.. จะตั้งตารอเลย”

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

[ ร้านสะดวกซื้อกลางดึก | โรลเปิด ]

เด็กสาวทานข้าวเย็นน้อยกว่าปกติกลับต่อสู้กับความหิวในกลางดึกไม่ไหว มิโอะลุกขึ้นมาซื้อขนมที่ร้านสะดวกซื้อแถวบ้านในลุคที่ไม่คิดว่าจะเจอใคร

“อ้ะ-“ มือหยุดชะงักเมื่อมีคนกำลังจะหยิบขนมห่อสุดท้ายเช่นกัน

”ขอโทษ—..ค่ะ…”

“…” กลับเจอ[คุณ]เข้าซะงั้น

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

@SRK_Zento ”พูดแบบนี้ขี้โกงชะมัด…“ น้ำเสียงพึมพำบ่นอุบอิบหวังจะไม่ให้เขาได้ยิน แต่ก็ลืมไปว่านี่มันเวลากลางดึกอันเงียบสงบนี่นา..

“ละ-เลี้ยวหัวมุมตรงนั้นก็ถึงแล้วล่ะ!!” ว่าพลางชี้ไปทางหัวมุมที่ถัดไปไม่ไกล รีบเปลี่ยนเรื่องทันทีเลย

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

@SRK_Zento “ฮะๆๆ—” หัวเราะให้กับท่าทีลนลานนั่น
“นั่นสินะ เจ๊ากันแล้ว!“

ฟังรุ่นน้องอย่างตั้งใจพลางอมยิ้มอยู่เล็กๆ ในอกรู้สึกดีใจขึ้นมาที่เธอไม่ได้รีบมาอยู่ฝ่ายเดียว

”เอ๊ะ—“ กระทั่งอีกฝ่ายกลับเอ่ยชมขึ้นมาดื้อๆ ใบหน้าแต้มสีรีบเบือนหลบสายตาคู่นั้น

+

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

@SRK_Zento “แต่ถึงอย่างนั้นเซ็นโตะคุงกลับบอกว่ายังอยากรู้จักเนี่ย ทำเอาตกใจเลยล่ะ“ หัวเราะออกมาเล็กๆ กลับไปสบตาอีกครั้ง

”เรื่องวันนี้ ขอบคุณมากเลยนะ“

”แต่ยังไงก็อยากให้เห็นตอนน่ารักๆมากกว่าละน้า—“ พูดทิ้งท้ายด้วยความเจ็บใจ เห้อ…

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

@SRK_Zento เด็กสาวที่เดินหอบขนมเต็มสองมือชะงักกับประโยคเมื่อครู่

——“งั้นหรอ..?“ ความมั่นใจสินะ

เธอยกยิ้มขึ้นก่อนจะตอบกลับไป

“แต่เหมือนเซ็นโตะคุงจะมอบความกล้าให้ฉันซะมากกว่าอีก“
”ฉันที่เป็นแบบนี้น่ะ ปกติไม่ค่อยมีใครเห็นหรอก..” เพราะซ่อนมันเอาไว้มาตลอด คิดว่ามันน่าอาย

+

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

@Nakui_SRK (สุขสันต์วันเกิดนะคะเซนเซ!!)

[791先生 @Nakui_SRK]

17.9.2025
HB:D 🎂🥳

(ยังไม่เกินเที่ยงคืนไทย แปลว่าทัน! แวะมาบีดีเซนเซค่า ขอให้มีความสุข💖✨)

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

@SRK_Zein (ขอโทษที่มาช้าค่ะT___T เอาเป็นว่าจบโรล!! ขอบคุณที่มาเล่นกันคั้บ นี่มันบทสนทนาของพี่ๆ น่ารักสุดๆ😻)

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

@SRK_Zento ”ไม่เป็นไ—“ ลากเสียงไว้ก่อนจะพูดใหม่อีกครั้ง

“อื้อ รบกวนหน่อยนะ” มิโอะไม่อยากปฏิเสธความใจดีของเขา

แล้วก็ อยากอยู่ด้วยกันต่ออีกสักนิด

ค่อยๆลุกยืนขึ้น ปัดทรายที่เปื้อนเมื่อครู่ พลางเริ่มออกเดินไปตามทางแสงไฟ

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

@SRK_Zento ในเวลาแบบนี้ คนเป็นพี่สาวที่มักจะคอยปลอบน้องชายเวลาล้มก็เผลอตัว

”ความเจ็บจงหายไป—!“ นิ้วเรียวค่อยๆแกว่งไปมา ก่อนจะหยุดลงที่หน้าผากของเด็กหนุ่ม รู้ตัวอีกทีใบหน้าก็แต้มสีระเรื่อ

น่าอายแฮะ

”อ๊ะ?!- ขอโทษที พอดีว่าติดมา…“

[Ｓｕｇｕｒｕ🍀 @srk_Suguru]

[เปิดโรล แยกรูท : หน้าสถานีช่วงบ่ายๆ]

กำลังจะก้าวเข้าสู่เดือนกันยายนー

สึงุรุกำลังยืนถือตะกร้าทักทายคนที่ผ่านทางไปมา

ขนมสีส้มและเหลืองทองในตะกร้าถูกแจกจ่ายจนพร่องไปเกือบครึ่ง

พอคนที่คุยด้วยจากไป เจ้าตัวก็มีท่าทีเหม่อลอยมองรถไฟที่กำลังเข้ามายังสถานี

( พาสึงุรุมาแจกขนมคับ! )

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

@SRK_Zein “ขอบคุณมากเลยที่มาส่ง— เซอินคุงก็กลับบ้านดีๆ”

“อะ— แล้วก็!”
“เรียกฉันว่ามิโอะก็ได้นะ!” ยิ้มให้ราวกับไม่คิดอะไร

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

@SRK_Zein “ฮะๆ— อะไรกัน แต่ก็เติบโตมาได้ดีเลยนี่นา”
“เพราะมีพี่ชายอย่างเซอินคุงนั่นล่ะ” แค่ดูก็รู้ว่าพี่ชายอย่างเขาดูแลน้องมาอย่างดีแค่ไหน

เมื่อพ้นหัวมุมหนึ่งของกำแพง มิโอะมาหยุดอยู่หน้าบ้านสองชั้นที่มีเพียงแสงจากดวงไฟเล็กๆตรงทางเข้า

เธอหัวเราะคิกคัก “ง้อได้ยังไงก็มาบอกกันด้วยนะ”

+

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

@SRK_Zento “วันนี้ดูแปลกๆนะ หน้าแดงอีกแล้ว” ไหนจะล้มลงไปอีก มิโอะยื่นมือให้อีกฝ่ายจับไว้หวังจะช่วยพยุง

“หรือจะไม่สบายรึเปล่า.. กลับไปพักก่อนดีกว่ามั้ย?”

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

@SRK_Zento ขณะที่กำลังเพลินกับสัมผัสที่ศีรษะ รู้ตัวอีกทีก็ได้ยินเสียงดัง ‘ตุ้บ‘

“เอ๊ะ—?!?!!”

ร่างของรุ่นน้องก็ลงไปกองกับพื้นเสียแล้ว ท่าทีลนลานรีบลุกจากชิงช้ามาดูอาการอีกฝ่าย

“เซ็นโตะคุง??!”
“—ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย?!” ท่าจะเจ็บน่าดูเลย..

+

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

@SRK_Zein (เปล่านะ .หลบตา พี่เซอินอย่าตีพ้มนะ😭🏃‍♀️‍➡️)

[Yuko 🍊 (1-A) @srk_yuzuko]

( แปะสามสาวเที่ยวบ้านยูโกะค่า ><! )

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

@SRK_Zein “เซอินคุงเป็นพวกตามใจน้องหรอเนี่ย?!” อืม— ก็ไม่ค่อยแปลกใจแฮะ

“นั่นสินะ แล้วทำไมพวกพี่ๆอย่างพวกเราถึงได้แพ้ทุกทีเลยล่ะ! ฮะฮะ” จู่ๆก็หลุดขำออกมา บทสนทนาของคนเป็นพี่พวกนี้มันชวนขำดีนี่นา

“อะ— เดี๋ยวเลี้ยวหัวมุมนั่น ก็จะถึงบ้านฉันแล้วล่ะ” มือชี้ไปทางหัวมุมถัดไป

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

@SRK_Zento กระทั่งจู่ๆอีกฝ่ายก็เอ่ยชมขึ้นมาเสียดื้อๆ

คงหมายถึงผมสินะ..?
หมายถึงผมนั่นล่ะ..

แล้วทำไมถึงได้เขินกันนะ…

ใบหน้าค่อยๆถูกแต้มสีแดงระเรื่อ เพราะก้มหัวอยู่ ถ้าโชคดีเขาก็คงไม่สังเกตเห็นหรอกมั้ง..

“พะ- เพราะว่าเพิ่งสระผมด้วยละมั้ง..?”
“มันเลยยังไม่ค่อยพันกัน..” พูดติดๆขัดๆซะแล้ว

[みお ₊˚ෆ (กลับมาแล้ว!TT) @mmio_srk]

@SRK_Zento ถึงแม้ในครั้งแรกจะเกร็งนิดหน่อย แต่ด้วยสัมผัสอ่อนโยนนั่นทำเอารู้สึกสบายใจอย่างน่าประหลาด

เส้นผมเรียงสวยค่อยๆถูกลูบอย่างเบามือ เพลินเสียจนเผลอเอียงหัวซบไปอย่างออดอ้อน

“ฮะๆ— จั๊กจี้นิดหน่อยนะเนี่ย”
“แต่ว่ารู้สึกดีมากเลย” เป็นสัมผัสที่ไม่ได้รับมานานแล้ว

+