خُب، مامان و بابا و اینا که آره برام مهمه که ناراحت نشن، ولی دلیل اصلیش این نیست. من خودکشی نمیکنم چون هنوز بازی رو نبردم! من خودکشی نمیکنم چون باخت نمیدم. چون بازنده این دنیا رو ترک نمیکنم.
فوتبال گروهی تو پارک ملت!
چه لذتی...
وقتی بچه بودم یک بار با دختر عمو پسر عمو هام تو سالنی که بابام هماهنگ کرده بود فوتبال کردیم و هنوز هیجانش یادمه
خیلی دوست دارم دوباره تجربه اش کنم
شب ها برم و با آدما فوتبال بازی کنم :)
ولی به خاطر شغلم جایی هستم که نمیتونم
دیشب رفتیم فوتبال گروهی توی پارک ملت
هوا یه خنکی لطیفی داشت که برای چله تابستون واقعا کمنظیر بود، بعد بازی وقتی خیس عرق بودم، کلهم رو گرفتم زیر شیر آب و یه لذت بینهایتی داشتم
به چند سال قبل فکر میکنم، وقتی که با مانتو و شال میرفتیم پارک ورزش و سهم ما تماشای توام با حسرت پسرا بود
واقعا از ته دلم به خودمون از زن و مرد و پیر جوون افتخار میکنم
مسیر سختی رو با بهای گزافی طی کردیم و البته هنوز راه طولانی تا مقصد داریم
ولی خبر خوب اینه که هرگز قصد ایستادن نداریم؛ دیگه هیچ چیز به قبل از دی یا قبل از تابستون ۴۰۱ برنمیگرده
چند روز پیش یه پسر جوونی با مادرش اومده بود یهو شروع کرد داد زدن که برای چی دکتر باید فارس باشه؟ الان مامان من چجوری مشکلش رو توضیح بده؟ گفتم شما برام ترجمه میکنی
گفت من به زور دارم فارسی حرف میزنم
با خونسردی گفتم نه خیلی خوب حرف میزنی!
و اینجوری بود که از یه دعوا جلوگیری کردم
ورزش گاها به افراد یه توهم دیسیپلین و سختکوشی میده. خیلیاشون هیچ دغدغهی مالی ای ندارن فکر میکنن اینکه روزی یه بار ست ورزشی خوشگل بپوشن برن دو ساعت ورزش کنن و بیان یه غذایی درست کنن سخت ترین کار دنیاست!!!