คอนเท้นต์ i love him but… ทำให้เห็นเลยว่าความรักยุคนี้มันไม่มั่นคงเลย มองไปทางไหนก็เจอแต่คนนอกใจ นอกกาย จนความซื่อสัตย์ กลายเป็นเรื่องโชคดี ทั้งที่จริงๆ แล้วมันเป็นพื้นฐานของความรัก
แต่พอเราเข้าใจว่าการร้องไห้มันคือ process นึงของการฮีลตัวเอง มันช่วยให้ตัวชั้นใช้ชีวิตได้เบากว่าเดิมมากๆ เลย แบบพอเรารู้ว่าตัวเองกับเจออารมณ์ไหนอยู่ แค่ปล่อยให้อารมณ์ที่มันทับซ้อนอยู่ถุกค้นเจอ ชั้นก้สามาดcomfortable ตัวเองได้ว่ะ not bad ๆ ร้องไห้สะบ้้าง ไม่ใช่เอาแต่ทำน่าปวดขี้
สุขภาพจิตดีไม่ได้หมายความว่าต้องมีความสุขตลอด แต่คือการกล้า expressing อารมณ์ ความคิด ความรู้สึกตัวเอง ชั้นเรียนรู้สิ่งนี้ตอนที่เพื่อนชั้นรู้สึกอะไรแล้วเขาร้องไห้ต่อหน้าชั้นได้ตลอด แต่ชั้นไม่เคยร้องไห้ต่อหน้าคนอื่นได้เลย เพราะ raised by strict parents and never allowed to cry
don't take it too seriously เวลาเจอปัญหา ทำงานพลาด โดนด่า เจอคนประสาท ฯลฯ จะถามตัวเองว่ามันมีผลถึงชีวิตเราไหม มันทำให้เราตายได้ไหม ถ้าคำตอบคือไม่ก็แค่ learn from it and move on
จิง ใครๆ ก็อยากได้แฟนที่จะเข้ามาทำให้ชีวิตเราดีขึ้น อยากได้แฟน that makes me want to be a better person ถ้ามีแล้วต้องรู้สึกทุกข์ รู้สึก self-esteem ลดลง หรือรู้สึก desperate ต้องอ้อนวอนขอความรักใคร นี่ก็ไม่อยากได้