“Hani bir vakitler, o kâfirler, seni tutup bağlamak veya öldürmek veya sürüp çıkarmak için sana tuzak kuruyorlardı da, onlar tuzak kurarken Allah da karşılığında tuzak kuruyordu. Öyle ya, Allah tuzakların en hayırlısını kurar.” Enfal Suresi 30.Ayet Meali
اللهم يا ناصر المظلومين، يا من لا يخفى عليك خاذل ولا متخاذل
اللهم دفّئ أجسادهم في هذا الشتاء، واستر عوراتهم، وآمن روعاتهم، وأطعم جائعهم، واسقِ عطشانهم، واشفِ جريحهم.
اللهم عليك بي العرب
#غزة_تغرق
When someone says: "I don't know how to help"?
But all I'm asking is for people share and leave a dot.
3 replies — even dots — can save my children 💔
To donate 👇👇
https://t.co/Qd65ZN7GVM
Hazırlanın...
BUGÜN GERÇEK CİHAT BAŞLIYOR!
Hiç düşündünüz mü...
Bir kelime...
Sadece tek bir kelime...
Nasıl olur da milyonlarca insanın zihninde aynı anda farklı anlamlar uyandırabilir?
Mesela "cihat"...
Bugün bu kelimeyi duyduğunuzda kaç kişinin aklına önce merhamet geliyor?
Kaç kişinin aklına bir yetimin başını okşamak geliyor?
Kaç kişinin aklına bir annenin gözyaşını silmek geliyor?
Kaç kişinin aklına bir hastanın ilacını almak, bir öğrencinin okul masrafını karşılamak ya da gecenin bir vakti kimsenin haberi olmadan edilen samimi bir dua geliyor?
Çok az...
Çünkü yıllardır bu kelimenin etrafına öyle kalın duvarlar örüldü ki insanlar artık kelimenin özünü değil, sadece gölgesini görmeye başladı.
Oysa bazen gölgeye bakmak, güneşi unutmaya sebep olur.
Gelin bugün gölgeyi değil, özünü konuşalım.
Çünkü cihat denildiğinde İslam'ın anlattığı ilk şey savaş değildir.
İlk şey...
Gayrettir.
Çabadır.
Emektir.
Allah'ın rızasını kazanmak için insanın bütün gücüyle iyiliğin tarafında durmasıdır.
Kur'an-ı Kerim'i baştan sona okuduğunuzda çok önemli bir gerçeği fark edersiniz.
Allah, insanı yeryüzünü imar etmek için gönderir.
Bozmak için değil...
Yakıp yıkmak için değil...
İnsan onurunu korumak...
Adaleti ayakta tutmak...
Mazlumu yalnız bırakmamak...
İşte asıl mücadele budur.
Kur'an'ımız da müminlerin mallarıyla ve canlarıyla Allah yolunda gayret etmeleri övülür. Ancak bütün ayetlere birlikte bakıldığında görülen büyük tablo şudur: Amaç savaşın kendisi değildir. Amaç hakkın korunması, zulmün engellenmesi ve insanın onurunun yaşatılmasıdır. Savaş ise belirli şartlarda ve belirli kurallarla ele alınan istisnai bir durumdur. Asıl olan, hayrın çoğalmasıdır.
Şimdi size küçük bir hikâye anlatayım.
Kışın en sert günlerinden biri...
Soğuk, insanın iliklerine kadar işliyor.
Yaşlı bir adam, elindeki eski montu çıkarıp sokakta titreyen bir çocuğun omzuna bırakıyor.
Kimse alkışlamıyor.
Kimse fotoğraf çekmiyor.
Kimse sosyal medyada paylaşmıyor.
Yaşlı adam yoluna devam ediyor.
Çocuk ise ilk defa o gece üşümeden uyuyor.
Sizce o yaşlı adam ne yaptı?
Belki dünyaya göre küçük bir iyilik...
Ama Allah katında kocaman bir mücadele...
Belki de gerçek cihat tam olarak buydu.
Çünkü cihat sadece meydanlarda verilmez.
Bazen insanın kendi içinde başlar.
Öfkelendiğiniz hâlde susabiliyor musunuz?
İntikam almak isterken affedebiliyor musunuz?
Size kötülük yapan birine iyilik yapabiliyor musunuz?
Kibrinizi yenebiliyor musunuz?
İşte en zor savaş budur.
İnsan bazen bin kişiyi yener...
Ama kendi nefsine yenilir.
Hz. Muhammed'in (sav) hayatına baktığınızda bunu açıkça görürsünüz.
O sadece savaş meydanlarında bulunan bir lider değildi.
Bir yetimin başını okşayan bir merhamet insanıydı.
Aç kalanı doyuran bir gönül insanıydı.
Komşusunun hâlini soran bir dosttu.
İnsanların kalplerini kazanmaya çalışan bir öğretmendi.
Sabretmeyi öğretti.
Affetmeyi öğretti.
Güzel söz söylemeyi öğretti.
İnsanların birbirini kırmak yerine ayağa kaldırmasını öğretti.
Çünkü kalpleri fethetmek, bazen şehirleri fethetmekten daha zordur.
Bugün etrafımıza bakalım.
Bir öğrencinin okul masrafını karşılayan insanlar var.
Bir engellinin tekerlekli sandalyesini alan insanlar var.
Kimse görmeden burs veren insanlar var.
Her ay maaşından küçük bir miktarı ihtiyaç sahipleri için ayıran insanlar var.
Bir sokak hayvanını aç bırakmayan insanlar var.
İnsanların umudunu yeniden yeşertmeye çalışan gönüllüler var.
Bunların hangisi küçüktür?
Hangisi Allah katında değersiz olabilir?
Belki de hiçbiri...
Çünkü Allah yapılan işin büyüklüğüne değil, niyetin samimiyetine bakar.
İşte cihat tam da burada anlam kazanır.
Bir çocuğun eğitimine destek olmak...
Bir yetimin başını okşamak...
Bir hastanın ilacına vesile olmak...
Bir yaşlının poşetini taşımak...
Bir borçlunun yükünü hafifletmek...
Doğru bilgiyi yaymak...
Yalanın önüne geçmeye çalışmak...
İnsanları umutsuzluğa değil umuda çağırmak...
Bunların hepsi Allah rızası için verilen bir gayrettir.
Ve evet...
Bunların her biri bir cihattır.
Bugün Gazze'ye baktığımızda bunu daha derinden hissediyoruz.
Orada insanlar sadece ekmek beklemiyor.
Hatırlanmayı bekliyor.
Unutulmamayı bekliyor.
Bir annenin çocuğuna süt alabilmesi...
Bir yaralının ilacına ulaşabilmesi...
Bir ailenin çadırını kurabilmesi...
Bir çocuğun temiz su içebilmesi...
Bunlara vesile olmak sadece bir yardım değildir.
Allah rızası için verilen büyük bir mücadeledir.
Maddi gücü olan infak eder.
Zekâtını verir.
Sadakasını ulaştırır.
Bir aileyi ayağa kaldırır.
Maddi gücü olmayan ise ellerini semaya açar.
"Allah'ım onları yalnız bırakma." der.
Belki cebinde verecek parası yoktur.
Ama kalbinde taşıdığı samimiyet vardır.
Ve bazen samimiyet, dünyanın en büyük servetinden daha değerlidir.
Osmanlı'nın asırlar boyunca kurduğu vakıfları düşünün.
Yollar boyunca inşa edilen kervansarayları...
Aşevlerini...
İmarethaneleri...
Çeşmeleri...
Medreseleri...
Darüşşifaları...
Bir yolcu gece korkmadan uyusun diye yapılan hanları...
Bir kuş susamasın diye yapılan sebilleri...
Bir öğrenci ilim öğrensin diye kurulan medreseleri...
İşte bunlar bize çok önemli bir hakikati anlatıyor.
Medeniyet sadece taş üstüne taş koymak değildir.
İnsanın kalbine umut koyabilmektir.
Onlar biliyordu ki Allah yolunda hizmet, sadece eline kılıç almak değildir.
Bir köprü yapmak da Allah yolunda hizmettir.
Bir hastane kurmak da...
Bir çeşme açmak da...
Bir yetimi okutmak da...
Çünkü gerçek güç yıkmakta değil, yaşatmaktır.
Şimdi gelin aynaya bakalım.
Kimseyi değil...
Kendimizi...
Bugün Allah rızası için neyin mücadelesini veriyoruz?
Bir kırgınlığı bitirebildik mi?
Bir yetimin yüzünü güldürebildik mi?
Bir hastaya umut olabildik mi?
Bir komşumuzun kapısını çalıp "Bir ihtiyacın var mı?" diyebildik mi?
Bilgimizi paylaşabildik mi?
Vaktimizi hayra ayırabildik mi?
Belki de cihat tam burada başlıyor.
Sessizce edilen bir duada...
Kimsenin görmediği bir sadakada...
Gece yarısı yapılan bir bağışta...
Bir öğrencinin omzuna dokunan şefkatte...
Bir annenin duasında...
Bir babanın alın terinde...
Bir çocuğun gülümsemesinde...
Çünkü Allah bazen büyük görünen işleri değil, ihlasla yapılan küçük iyilikleri büyütür.
Ve belki de bir gün...
Hepimiz geriye dönüp hayatımıza baktığımızda şunu anlayacağız.
Asıl kazandığımız savaş, kimseye karşı verdiğimiz savaş olmayacak.
Asıl kazandığımız savaş...
Nefsimize karşı verdiğimiz savaş olacak.
Çünkü gerçek cihat; insanın Allah'ın rızasını kazanmak için malıyla, vaktiyle, bilgisiyle, duasıyla ve merhametiyle iyiliğin tarafında durma gayretidir.
Ve bazen...
Bir ekmek, bir dua, bir yetimin tebessümü...
İnsanlık tarihinin en büyük zaferlerinden daha ağır gelebilir.
Netanyahu, está muy enojado con la publicación de este video de Lamine Yamal, y el Barcelona.
El Mossad, hace maromas para bajar el video contra los genocidas del mundo.
Israel, está molesto con la difusión de este video. Hay que difundirlo.
RT👇