dinlediğim podcastte diyor ki: 'tabiatta hiçbir şey acele etmiyor; ay acele etmiyor, güneş acele etmiyor, ama insan aceleci bir varlık, biz acele ettiğimizde ruhlarımız geride kalıyor.' çünkü bir yere vaktinden önce varmak, bir parçanı yolda bırakmak demek aynı zamanda
Başkalarını düşünen tek taraf siz olmak zorunda değilsiniz. Hayır, bazen sizin iyiliğiniz düşünülecek. Bazen siz alttan alınacaksınız, bazen sizin öfke ve deliliğiniz anlayışla karşılanacak. Unutmayın: tek tarafa yüklenen empati görevi erdem değil sömürü ilişkisidir.