هیچوقت نتونستم داخل مترو و توی گوشیم با تمرکز چیزی گوش کنم، بخونم یا تماشا کنم. اونجا برای من جاییه که باید توی سکوت به آدمها و حرفهاشون گوش کرد. فرصتیه که میشه اجتماع و مردم رو حس و ادراک کرد.
امروز با مترو و تاکسی از منیریه اومدم فردیس شد سی هزار تومن، ولی دو ساعت و ربع تو راه بودم، اسنپ دیگه نمیصرفه رفت و برگشتم تقریباً یک میلیون هزینه داره.
دوستم بچهٔ ۴ ساله داره، میگه باباش گفته وقتی من میرم خرید اینو با من نفرست یا باید باهاش دعوا کنم یا خجالت بکشم یا چند میلیون خرید کنم. یعنی میخوام بگم تورم حتی باعث ترس و فاصله بین پدر و فرزند شده!
فیلم روی علفهای خشک ساختهٔ نوری جیلان شبیه آدمهای امروزیه، سردرگم و متناقض و رقتانگیز؛ آونگ شده بین ارزشهای سنت و مدرنیسم هضمنشده و لنگدرهوا وسط معیارهای اخلاقی و انسانگرایی فلسفی.