من در گوشۀ دنجی از باغ، خود را بیشتر در خانۀ خویش احساس میکنم تا در یک کنگرۀ حزب. با این وجود، امیدوارم در حین انجام وظیفه در نبرد خیابانی یا در زندان بمیرم.
اما من در اعماق ضمیر خویش بیشتر به گنجشکها تعلق دارم تا به رفقا
رزا لوکزامبورگ
چجوری در ایران در روز اول جنگ، رهبر، کل شورای دفاع، کل معاونان وزارت اطلاعات، بسیاری از فرماندهان سپاه و سران کشور ترور شدند و ۴۰ روز بدون اینکه آخ بگوید با ابرقدرتهای دنیا جنگید؟
من هنوز دارم به این فکر میکنم!
قبلا فقط یک شاه از کشور خارج میشد و کل شیرازه از هم میپاشید!
وقتی با ادعای چپ بودن تحلیل کنی که «ناتو به سمت شرق اروپا 'گسترش' پیدا می کند اما روسیه برای سلطه بر اروپا به اوکراین حمله کرده است» ... خُب باید بهت گفت پرو-ناتو!!
توسعه ی میلیتاریستی بزرگترین سازمان نظامی/اقتصادی/سیاسی سرمایه داری جهان در اروپا را صلح امیز ترسیم کردن فقط از هاول و ژیژک بر می اید و مترجمین ایرانی شان.
.
.
پی نوشت: رگ فیلم فارسی ام بالا بزنه چپِ پرو ناتو را ترجمه می کنم «چپِ ِ مُحَلّلِ ناتو!»
روحانی خودش یکی از بزرگترین قربانیان بدعهدی آمریکا بود. تمام سرمایه سیاسیاش را روی توافقی گذاشت که آمریکا از آن خارج شد و همان خروج، نهتنها پروژه سیاسی او را زمین زد، بلکه اختلافات داخلی را هم چند برابر کرد. برای همین عجیب است که بعد از این همه سال هنوز ریشه مسئله را عمدتاً در داخل میبیند. انگار فراموش شده که امروز ایران فقط با یک اختلاف داخلی یا بحران حکمرانی روبهرو نیست، کشور مورد حمله و فشار مستقیم خارجی قرار گرفته. چنین مسئلهای را نمیشود با رفراندوم حل کرد.
اصلاً رفراندوم درباره چه؟ درباره اینکه در برابر حمله خارجی مقاومت کنیم یا نه؟
بهنظرم یک مشکل دیگر هم وجود دارد. سیاستمدار هم مثل هر آدم دیگری یک دوره اوج دارد و یک دوره افول. دوران روحانی، جلیلی و احمدینژاد، با همه تفاوتهایشان، سالهاست تمام شده. ایران امروز با مسائلی کاملاً متفاوت از دهه ۸۰ و ۹۰ روبهروست و شاید وقتش رسیده نسلی دیگر، با ذهنی تازهتر و بدون کینهها و دعواهای بیست سال گذشته، فرمان را به دست بگیرد.
هنر کردی الان دانستی پروفسور.....
از همان ابتدای فاجعه و حتی پیش از آن بارها فریاد زدیم و هشدار دادیم و همین نکته را با صدای بلند نوشتیم و گفتیم و نشنیدید.
همانطور که حوالی ده سال پیش نیز وقتی حتی هفته ها پیش از تاسیس موساد اینترناشیونال فعلی و سعودی اینترناشیونال سابق، ما و دوستانمان در مورد فساد سیاسی پشت پرده تاسیس این شبه رسانه و وابستگی اش به سعودی و کارویژه هایش علیه مملکت هشدار میدادیم و امثال شما همه جا از جمله در آن اتاق فیس بوکی روزنامه نگاران یا به کل خودتان را به نشنیدن و ندیدن می زدید یا به ما در خلوت و جلوت حمله میکردید که وای و فغان و هیهات که شما دارید به چند روزنامه نگار بیگناه صرفأ به جرم روزنامه نگاری تهمت کار برای عربستان سعودی را میزنید.
همانطور که چند سال قبل از آن نیز در مورد عناصری نظیر معصومه قمی کلای هشدار دادیم و از رذالت جواد اکبرین گفتیم و در باب ماهیت یک محفل خاص سیاسی رسانه ای هشدارها دادیم اما نه فقط شنیده نشد بلکه تهمتها خوردیم و توهین ها شنیدیم و بایکوت شدیم
خدا در دنیا و عقبی به حسابتان برسد
در حالی در ایران حسین مرعشی به دروغ مدعی شده که چین به ایران فشار میاره که تنگه هرمز را باز کند چین در اجلاس G20 مانع از اجماع برای گنجاندن درخواست ناوبری آزاد در تنگه هرمز در بیانیه اجلاس شد.
به همین دلیل بود که گوگل در آن زمان از چین بیرون رانده شد.
فقط به این دلیل نبود که فناوری آنها عقب مانده بود یا محصولاتشان افتضاح بود.
اینها مسائلی هستند که بازار باید در مورد آنها تصمیم بگیرد.
دلیل اصلی این است که گوگل یک شرکت مستقل نیست.
این یک سلاح ایدئولوژیک دولت آمریکا است.
هر ایدهای برای بنزین دیدید، بررسی کنید آیا پاسخ معقول کوتاهمدت برای سوال مصرف یک جوان پیک موتوری مستاصل وجود داره یا خیر؟ یا برای سوال مصرف بنزین مستقیم یا غیرمستقیم کسانی که محل کار و زندگیشون با هم فاصله زیاد و بدون وجود وسیله حمل و نقل عمومی داره. اگر نداشت، بندازیدش دور.
یادتان هست گفتیم غزه ملاک این است که هنوز انسان هستیم یا نه؟ گفتند نه غزه نه لبنان. خب! آنک ایران.
حالا کودکان شهید و مجروح عروسی در هرمزگان همان کارکرد تفکیک را دارند. اگر کسی هست که برایش مهم نشده، و قلبش درد نیامده، بعید است چیزی از ویژگیهای انسانی در او باقی مانده باشد.
تصور کنید اگر دولت ایران اعتراف میکرد که استفاده از تجاوز جنسی به عنوان یک پروتکل استاندارد علیه زندانیان در دستور کار است، واکنش جهانی چگونه بود؟ تصور کنید مردم درباره ایران، مسلمانان و اسلام چه میگفتند؟ تحریمهای سیاسی بلافاصله اعمال میشد.
با این حال، دولت اسرائیل به این اقدام اعتراف کرده است؛ اما نه واکنشی در کار بود و نه تحریمی. کار به جایی رسیده که حتی اجازه نداریم درباره آن صحبت کنیم.
مهمترین شعار وارونهٔ اپوزیسیون جنگطلب همین است که میگوید «وقتی ایران آزاد شد...»! درحالیکه منظور درست عکس واقعیت است؛ یعنی زمانی که ایران حاکمیت ملی و استقلال خودش را از دست داد و توسط آمریکا یا هر متجاوز دیگری اشغال شد و حکومت دستنشانده تشکیل داد!
حمله آمریکا به لارک نشان میدهد حملات ایران در تنگه موثر بودهاند. سیاست واشنگتن، پرهیز از درگیری نظامی، افزایش عبور کشتیها و تشدید فشار اقتصادی بود. اما حملات ایران، آمریکا را دوباره به اقدام نظامی واداشت و این راهبرد را مختل کرد. ایران پاسخ خواهد داد و قیمت نفت افزایش مییابد.
دزدی مالی را میدزدد و صاحبمال با فریاد و سر و صدا به دنبال او میدود و میگوید: «آی دزد، دزد را بگیرید!»
نیرنگ دزد: دزد مکار که میبیند اوضاع خطرناک است و مردم در حال نزدیک شدن هستند، خودش نیز پیشاپیش بقیه شروع به دویدن میکند و با صدای بلند فریاد میزند: «آی دزد را بگیرید!
تو این شلوغیها و تهدیدات دشمن متجاوز، پسرامون تو والیبال با کمال آرامش قهرمان جهان شدند و دخترهامون هم انشالله مقام سوم اسیا را بدست میارند برای اولین بار در تاریخ.
مردم ایران آرامش رمز پیروزیست!
سیاست بازان با دو قطبی کردن آرامش را از مردم نگیرید و ایجاد وحشت نکنید!