با یکی از معاونین سابق استانداری خوزستان، بحث فقر و فرودست شدن طبقه متوسط در چند سال اخیر بود، گفت فلانی بهنظرت چند درصد مردم خوزستان تحت پوشش نهادهای حمایتی و یا در واقع فقیر و نیازمند هستند؟ خب بیاطلاع نبودم. حدسهایی زدم. ولی باورم نمیشد بیش از یکسوم را.
پینوشت:
خوزستان با وجود سهم ۱۰ درصدی در تولید ناخالص داخلی (GDP) ایران، بالاترین شاخص فلاکت در کشور را داراست.
خاطرتان هست سالها میگفتند عامل اصلی آلودگی هوا، خودروهای شخصی است و با همین منطق، گرانی بنزین، زوج وفرد شدن عبور و مرور و دهها تصمیم آزار دهنده دیگر را بر مردم تحمیل کردند و بعد معلوم شد عامل اصلی کیفیت بنزین تولید داخل است. حالا همین فرمول را برای مصرف برق در نظر بگیرید.
نتوانستم نگویم! وقتی تصاویر دو دختر شکنجه و آزار دیده سنندجی را دیدم یاد برخی صحنههای مشابه افتادم در برخی مناطق حاشیهای اهواز، شهرکهای ماهشهر، روستاهای شمال خوزستان و اطراف آبادان و خرمشهر. با این تفاوت که نحیفی، لاغری و استخوانی بودن اینها از سوءتغذیهو فقر بود تا...
گوشت و ماهی که پیش از آزادسازی ارز ترجیحی تکلیفشان مشخص بود و در سبد خانوارهای ایرانی بسیار کمرنگ شده بود. مانده بود مرغ که آن هم از سفرهها پر کشید.
با خودم فکر میکردم اگر وزارت عریض و طویل جهاد کشاورزی که نه جهادی است و نه کشاورزی، نبود چه اتفاقی در بازار میافتاد.
در ۸۰ سال اخیر، هیچگاه وضعیت روزنامهداری به این بغرنجی نبوده است. برداشتن معافیتهای بیمهای و مالیاتی،جنگ،قطعی اینترنت، از دسترفتن مخاطب، کاهش آگهیدهندههای دولتی و خصوصی و نهایتاً قیمت نجومی چاپ و نبود فیلم و زینگ و کاغذ. بهزودی با موج تعطیلی روزنامهها روبهرو خواهیم شد.
همیشه برایم سوال بوده چطور برای درمان یک سرماخوردگی ساده به پزشکی که تخصص و تحصیلات مرتبط را داراست رجوع میکنیم اما این حد از تخصص را برای اظهارنظر در خصوص مساله مهم روابط بینالملل، دیپلماسی و حکمرانی در سیاست خارجی قائل نیستیم و به محض دیدن تریبون و دوربین میشویم کارشناس.
@0xkave روشن است که خیلی کم. اما همین کمک اندک نهادهای حمایتی دولتی و تلاشهای افراد خیر، خیریهها و موسسات باعث شده امروز بدون اینکه سرمان بریده شود در خیابان راه برویم. این حجم از فقر، حتماً باید جامعه ایرانی را به سمت دیگری میبرد که شرافت مردم ایران و همین کمکهای کم اجازه نداده.
دو لبه قیچی گرانسازی (دولتی) و گرانفروشی (خصوصی)؛ گردن طبقه متوسط ایران را برای همیشه خواهد زد و در نتیجه طبقه بزرگ و ضعیف فرودست شکل خواهد گرفت. هنوز اما اندکی فرصت هست برای جلوگیری از وقوع این اتفاق دشوار.
@mirhosseini88 پاسخ مفصل و پیچیدهای دارد این پرسش. اما اگر هم تعمدی در کار نباشد، در صورت گماردن مدیران ضعیف، فسیل، رانتی و فشل خیلی وضعیت امروز طبیعی است و همین انتظار هم میرود. فلذا انگاری بکار گماردن مدیران ضعیف در استان یک رویه است.
@justshayan خب فرض شما اشتباه است. خوزستان در تخصیص بودجههای درمانی و بهداشتی و حتی آموزشی، استان دهم نیز نیست.
خاطرم هست سه دوره پیش با وزیر بهداشت وقت رفتیم بازدید از تنها بیمارستان تخصصی اطفال اهواز، غیبش زد. گفتند رفته در اتاقی و از ناراحتی زار میزند.
@darhamtanide لحظهای نیست از غم سیستان و بلوچستان فارغ باشم، اما تناقض میان نقش در تولید ناخالص ملی و شاخص فلاکت در خوزستان، کابوس غریبی است که همه سیاستگذاران توسعه ایران در ۱۲۰ سال گذشته را به دادگاه تاریخ میکشاند.
در دنیای موازی مبتنی بر خرد و عدالت و شایستهسالاری، در مجلس تراز؛ وزیر ارتباطات باید برای قطع، کندی و فیلترینگ اینترنت بینالملل مواخذه و استیضاح میشد نه برای باز کردن طفیلی و لاکپشتی آن.