روسای محترم قوا و بانک مرکزی و هییت گریز...
چرا مشخص نیست زمان تسویه حساب با سهامداران خرد بانک آینده کی هست؟
چرا فرایند گریز اینقدر زمانبر و غیر شفاف شده؟
انصاف شما کجا رفته که با این تورم وحشتناک و قیمت مسکن هنوزم سهام سهامداران خرد رو بزخری میکنید؟
#قوه_قضاییه#بانک_آینده
اگر چنین اتفاقی مثلا در عراق رخ میداد، اراذل موساد و پهلوی، ایران رو به آشوب میکشیدند.
اما چون این اتفاق در اراضی اشغالی و توسط نیروهای صهیون انجام میشه، نمایانگر نظم و احترام پلیس عسراییله
تعقیب و گریز یمنیها در جنگ تن به تن با سعودیها!
لحظاتی نفسگیر از جنگ مستقیم در فاصله صفر
ببینید چطور ایمان و شجاعت بر تکنولوژی و ارتش تا دندان مسلح غلبه میکند.
«مسئولیت اجتماعی» بهخودیخود مجوز برداشت از سود و دارایی سهامدار نیست. تصویب یک عدد کلی در مجمع، بدون تکلیف قانونی مشخص، توجیه اقتصادی و سازوکار شفاف نظارتی، در حقوق شرکتها جایگاهی ندارد و این اقدام عملاً تحمیل هزینه به سهامدار، خارج از منافع و موضوع شرکت و قابل ایراد حقوقی است
زیرنویس فارسی/ دیدن این ویدئو رو شدیدا توصیه میکنم.
سخنرانی تأثیرگذار آندری بژروکوف، افسر اطلاعاتی افسانهای و تحلیلگر حرفهای روسیه، در مجمع بینالمللی اقتصادی سن پترزبورگ حرفهایی میزند که حتما در این وضعیت برای ایرانیها مهم است.
این ۲ کلیپ متعلق به یک آیتم هست.
ببینید محمدرضا شهبازی چقدر هنرمندانه سکوت گروسی در قِبال مظلومیت هستهایِ ایران رو به سکوت سلبریتیها درباره مظلومیت ایران در جنگ اخیر پیوند میزنه.
تو همین مدت کوتاه میشه فهمید خدااا چقد حواسش به ایران هست که یه رهبر همه چی تموم برامون ذخیره کرده بود......
تدبیر 100 از 100
شجاعت 100 از 100
سلامت نفس 100 از 100
قدرت تصمیم گیری و مدیریت بحران 100 از 100
اشراف بر محیط کشور و منطقه و دنیا 100 از 100
تسلیم ناپذیری 100 از 100
سواد سیاسی 100 از 100
وطن دوستی 100 از 100
و......
و الهی شکر که ما آسید مجتبی خامنهای رو داریم
راستش را بخواهید، برای من این پرسش جدی است:
چرا اغلبِ کسانی که خود را مخالف یا برانداز میدانند، از اینکه یک عراقیِ دوستدار ایران درباره ایران بنویسد، اینهمه برآشفته میشوند؟
من کارم روشن است؛ سالهاست در حوزه مسائل ایران قلم میزنم. این زمینه تخصصی من است. طبیعی است درباره کشوری بنویسم که همسایه ماست و با عراق بیش از هزار و پانصد کیلومتر مرز مشترک دارد. آنچه در ایران رخ میدهد، مستقیم یا غیرمستقیم بر زندگی مردم عراق هم اثر میگذارد. این دخالت نیست؛ این درهمتنیدگی طبیعی دو همسایه کهن است.
پیوند میان ما فقط یک خط روی نقشه نیست. در دو سوی مرز، طایفهها، خاندانها و خویشاوندان مشترک زندگی میکنند. کردهای اینسو، بستگان آنسو را دارند. عربهای جنوب عراق، همتباران خود را در خوزستان میشناسند. من تمیمی هستم و در اهواز نیز بنیتمیم زندگی میکنند. اینها پیوندهای زندهاند، نه شعار.
اما شگفت آنجاست که وقتی کشوری از آنسوی جهان، هزاران کیلومتر دورتر، در کار ایران دخالت میکند، بیشترِ همین افراد نهتنها دلخور نمیشوند، بلکه گاه تشویق هم میکنند. ولی اگر یک عراقیِ همسایه دیدگاهش را بیان کند، ناگهان برچسب میزنند و خشمگین میشوند. این دوگانگی از کجا میآید؟
نکته مهمتر شیوه برخورد است. اگر نقد دارید، با استدلال بگویید. اگر مخالفید، دلیل بیاورید. اما چرا دشنام؟ چرا ناسزا؟ چرا تهمت و زخمزبان؟ چرا تا سخنی مطابق میلتان نیست، پای مادر و خانواده را وسط میکشید؟ مادرم سالهاست از دنیا رفته؛ اهانت به او چه چیزی را ثابت میکند؟ این روش نشانه قدرت است یا ناتوانی در پاسخ؟
بسیاری از این افراد در اروپا و آمریکا زندگی میکنند و از آزادی بیان سخن میگویند. آزادی بیان یعنی تحمل صدای متفاوت، حتی اگر خوشایند ما نباشد. یعنی گفتوگو، نه هیاهو. یعنی استدلال، نه الفاظ زشت.
اگر قرار است روزی کسی یا جریانی «جایگزین» شود، پیش از هر چیز باید در رفتار و گفتار نشان دهد که از نظر اخلاقی برتر است. جامعهای که بر پایه نفرت و ناسزا بنا شود، چه آیندهای خواهد داشت؟
میشود مخالف بود، اما با وقار.
میشود نقد کرد، اما بیدشنام.
میشود تند نوشت، اما بیآنکه حرمت انسانها شکسته شود.
بلوغ سیاسی از همینجا آغاز میشود.
امروز در ونزوئلا، بوسه وزیر انرژی #آمریکا به #نفت این کشور:
دلیل کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ همین رابطه عاطفی آمریکاییها با نفت بود.
کودتایی که قرار بود دی ماه تکرار شود - که البته نشد و نخواهد شد. چون مردم ایران بیدارند.