فقط دانایی و صلابت شاه رو ببینید.
او پادشاهی است که تاجِ خرد بر سر نهاده و ردای اقتدار بر دوش کشیده؛ آنجا که هیبتِ کوه با لطافتِ دریا پیوند میخورد، سیمای پرشکوه او جلوهگر میشود.
چشمان او، دیدهبانانِ بیدارِ قلمروی اندیشه است. پیش از آنکه غباری بر دامنِ ملک نشیند، او طوفانها را در نطفه میشناسد و با سرانگشتِ تدبیر، گرههای کورِ زمانه را میگشاید. داناییاش نه از جنس کتابهای غبارگرفته، که نوری است تابان که از چشمهسارِ جانش میجوشد تا شبِ جهل را بشکافد و مسیرِ رستگاریِ خلق را روشن سازد. در پیشگاهِ او، سخن به گزافه نمیرود، چرا که ترازویِ عدلش با سنگِ عیارِ دانش تنظیم گشته است.
اما این دانایی، در حصارِ صلابتی پولادین نگاهبانی میشود. او صخرهای است در میانه امواجِ متلاطم؛ کوهی که طوفانهای سهمگینِ فتنه، حتی غباری از وقارِ او بر نمیانگیزد. در نگاهش، شکوهِ شیر و در گامهایش، استواریِ زمین نهفته است. صلابتِ او نه از سرِ خودکامگی، که برخاسته از ایمانی است که به صیانتِ ملک و ملت دارد. تکیهگاهی است که لرزه بر اندامِ بدخواهان میاندازد و آرامش را در رگهای میهن جاری میسازد.
«شاهی که به تدبیر، جهان را آراست
از هیبت او، قامتِ هر فتنه دوتاست
در سایه دانشش، وطن خرم و شاد
وز قدرتِ بازویش، ستم رو به فناست»
او همانندِ خورشیدی است که هم میتابد تا گرمیبخشِ حیات (دانایی) باشد و هم با جذبهی بیکرانش، اختران را در مدارِ نظم نگاه میدارد (صلابت). پادشاهی که خرد را چراغِ راه و قدرت را نگاهبانِ چراغ ساخته است، نامش در جریدهی عالم به نیکی و جاودانگی ثبت خواهد شد.
#پاينده_ایران_جاویدشاه
#KingRezaPahlavi