یک سوال مهمتر:
چرا ما هنوز بجای پرداختن به موضع، سخن، دلیل و برهان یک آدم و بحث و مناظره منطقی با او (طوری که از یک انسان عاقل و بالغ انتظار میرود)، میآییم و به (ترور) شخصیتش میپردازیم و حاشیه میپالیم؟
@M_Akhlaqi1124 آره.
من در درازمدت خیلی خوشبینم چون قشر مدنی ما در تمام دنیا دارند چنگ میزنند به فعالیت های دموکراتیک و در روند ها داخل میشوند. من به آلمان و بقیه جا ها هم امیدوارم.
سالیان زیادی نمیخواستم از رسانههای جمعی مدرن استفاده کنم؛ حضور سیاستگران بسیاری در این رسانهها در نهایت مرا هم ترغیب کرد تا یک نشانی در توییتر سابق و ایکس کنونی در سال ۲۰۲۱ باز کنم. از آن زمان تا کنون پیوسته به این میاندیشم که به استفاده از این نشانی نیز پایان دهم، اما آدم طوری به این رسانه عادت میکند که علیرغم آنکه میداند از این موضع کمتر به تحلیل و اطلاعات قابل اعتماد و بهدردبخور دست مییابد، با آن هم همهروزه مانند آدم مبتلا به خودآزاری بیمارگونه نوشتهها را میخواند و بهسختی میتواند از کنار فستیوالهای ناسزا و توهین به همنوعان بگذرد. این ویژهگی تنها شامل کاربران هموطن ما نمیشود، بلکه بسیاری از کاربران در کشورهای دیگر نیز، رسانههای اجتماعی را بیشتر به تریبونهای سطحیگری و ناسزاگویی به همنوعان تبدیل کردهاند. با این تفاوت که متناسب با سطح فرهنگ و دانش کاربران، لحن و ادبیات در بیان توهینها، حقارتها و ضداطلاعات نیز متفاوت میباشد. این ابتذال تا جایی دردناک است که دانشمند و فیلسوف آلمانی یورگن هابرماس، که خود بزرگترین پیامبر کنش ارتباطی و گفتمانی بود، در سالهای پسین زندهگی خود، با نگرانی به نقش این رسانهها مینگریست.[۱]
در این چهار سال پسین، دو گرایش نیرومند و ناهنجار که بهنحوی باهم بیارتباط نیستند، بیشتر مایه نگرانی من شده است. یکی، ابتذال و هرزهگویی در سطح جهانی، در نوشتار و گفتار برخی از سیاستمداران و دیگری اینکه در نوشتارها و سخنان برخی از هموطنان ما، بهویژه در غربت و مهاجرت، واژهگان و احساسات ضد همدیگر و تهی از روح همبستهگی و عقلانیت مبتنی بر اخلاق جمعی طوری راه یافتهاند که موجب وحشت و نگرانی عظیماند. پس از تردیدهای بسیار، خواستم در این پیوند و تا حدودی درباره علتهای سیاسی و اجتماعی این موضوع، این یادداشت را بنویسم. هدف از این یادداشت اندرزدادن به هممیهنان نیست، بیشتر ابراز نگرانی این نگارنده از فضای پُر از تهی، میان هموطنان ما بیشتر در حوزهای است که به آن فضای مجازی میگویند: فضایی که بدون هر ابهامی، علیرغم محدودیتهای انترنتی در داخل کشور، بهصورت گسترده رواج یافته است. اما به دلایلی که در این نوشته به عمدهترین آنها اشاره خواهد شد، در میان هموطنان مهاجر ما، در سرزمینهای دیگر، با اندوه که این زوال ارتباطی بسیار عمیق و گسترده است.
بیشتر بخوانید...
https://t.co/8PCUkl1Nqu
در ۳۱ می ۲۰۱۷ طالبان با ۱۵۰۰ کیلوگرم مواد منفجره به سفارت آلمان در کابل حمله کردند و ۱۵۰ نفر را کشتند و ۴۰۰ نفر را زخمی کردند، افراد مربوط به سفارت هم شامل قربانیان بودند.
امروز همین طالبان نمایندگی های افغانستان در بن، برلین و مونشن را در خاک فدرال آلمان در اختیار دارند.