پیام دریافتی از نزدیکان خانواده عرفان صدیقی:
«... چند وقت خیلی حالش بده.
یکسره با دارو قرصهای آرام بخش نگهمیداریمش.
اصلا طاقت نداره.
همیشه چشماش به اینترنشناله که عکس عرفان رو گوشه تلویزیون ببینه.
چند بار٫ چند ماه پیش عکس عرفان رو فرستادم
ولی نشون ندادن.»
#لاهیجان
یهسریا میگن بین کودکان میناب، مسافران هواپیمای اوکراینی یا هر ایرانیِ بیگناهی که کشته میشه با جاویدنامان ۱۸ و ۱۹ دی نباید فرقی گذاشت.
فرق دارن عزیز، قدر زمین تا آسمون فرق دارن.
همهی کشتهشدهها برای ما عزیزند، اما همهی اونها در یک جایگاه نیستن: «عدهای قربانی بودن، عدهای قهرمان.»
کودکان میناب، مسافران هواپیمای اوکراینی و هر انسان بیگناهی که جونش رو جمهوری اسلامی گرفته، قربانیان جنایتهای این حکومتان و داغشون تا همیشه بر دل ماست، اما جاویدنامان دیماه فقط «کشتهشده» نبودن،
اونها آگاهانه ایستادن، خطر رو دیدن، سکوت نکردن و جون عزیزشون رو برای ایران ما دادن.
با چه منطق و چه شرافتی میشه کسی رو که قربانیِ ظلم شده با کسی که آگاهانه برای مقابله با ظلم جون داده، در یک دسته قرار داد؟
باز هم میگم، برای ما هر دو عزیزن،
اما یکی نماد رنج تحمیلشدهست و دیگری نماد شرافت، شجاعت و ایستادگی.
سخنان رویا خانم، مادر عارف میرموسوی در مراسم چهلم فرزندش
رکسانا در کنار مادر، تصویر برادرش را روی دست گرفته است.
این مراسم با تدابیر شدید امنیتی و بستن تمام ورودیهای محل خاکسپاری در دهشال - آستانه اشرفیه برگزار شد.
اسامی جدید - رشت؛
بنیامین علیزاده، متولد ۱۳۸۹ در خیابان باهنر رشت پس از اصابت گلوله به پا، با تاخیر به بیمارستان رسول منتقل و در اثر شدت خونریزی جان باخت.
یکی از نزدیکان او میگوید، وضعیت بیمارستان بهگونهای بود که او را چند ساعت روی یک برانکارد رها کرده بودند.
خانواده بنیامین ساکن سنگر در نزدیک رشت هستند. مراسم خاکسپاری او در سنگر رود برگزار شد. نیروهای امنیتی اجازه برگزاری مراسم سوم و هفتم را به خانواده ندادند.
فشارهای امنیتی و تهدید خانواده از سمت «بنیاد شهید» و نیروهای امنیتی همچنان ادامه دارد.
مجید شبدینی پاشاکی که پیشتر در سال ۴۰۱ بازداشت و به زندان محکوم شده بود، پیش از ۱۸ دی ۴۰۴ بار دیگر بازداشت شد و همچنان در زندان «ازبرم» به سر میبرد.
در یادداشتی که به تاریخ چهارم اسفندماه از داخل زندان به دستم رسیده، مجید شبدینی خود را «زندانی سیاسی پادشاهیخواه» معرفی کرده است.
او در این یادداشت نوشته است: «آینده از آن ملت ایران است.»
این شهروند لاهیجانی در پایان تاکید کرده است: «به همه شما میگویم که به ایرانی بیندیشید که به شکوه واقعی خود برسد.»
شبدینی در امضای پایانی خود نیز نوشته است: «جاوید تا ابد و یک روز شاه.»
همچنان اسامی جدید به دست میرسه و آشنایان، نام کشتهشدگان خانوادههایی را که با تهدیدهای مختلف مواجه شدند، منتقل میکنند؛
محمدتقی نامدار در روز ۱۸ دی ۴۰۴ در رشت کشته شد
در ایمیلهای دریافتی، صراحتا خانوادهام هدف تهدید قرار گرفتهاند؛ از «ضربه زدن» به آنان تا ایجاد مزاحمتهای سازمانیافته و فشارهای امنیتی. فراتر از تهدیدهای شخصی، بهروشنی اعلام شده که در صورت ادامه فعالیتهایم، خانوادهام با پیامدهای جانی روبهرو خواهند شد.
این در حالی است که پیشتر نیز در ایران دستور شناسایی و مصادره اموالم صادر شده بود؛ اقدامی که نشان میدهد فشارها صرفا محدود به تهدید لفظی نیست و ابعاد قضایی و اجرایی نیز به خود گرفته است.
پیشتر به دلیل فعالیتهایم در سال ۴۰۱ به صورت غیابی به حبس محکوم شده بودم.
#لاهیجان
بازداشت و احضار شهروندان در لاهیجان و آستانه پس از برگزاری مراسم چهلم – پنجشنبه ۳۰ بهمن ۱۴۰۴
بر اساس گزارشهای دریافتی، از تجمعات برگزارشده با هلیشات تصویربرداری شده است. همچنین نیروهای حکومتی با حضور در محل، از شرکتکنندگان فیلم و عکس تهیه کردهاند.
از حدود ساعت ۱۷ به بعد، با شماری از شهروندان تماس گرفته شده و آنها با اتهام «لیدری» احضار شدهاند. برخی گزارشها نیز از صدور «حکم جلب» و بازداشت تعدادی از شهروندان حکایت دارد.
ویدیو مربوط به شهر لاهیجان – مسجد آقا سید مرتضی است
مراسم چهلم پروانه خجندی راد و آریا علیدوست روز پنجشنبه، ۳۰ بهمن ۴۰۴، همزمان در لاهیجان برگزار شد. در این مراسم شعارهای «آزادی، آزادی»، «این آخرین نبرده، پهلوی برمیگرده»، «میجنگیم، میمیریم، ایرانو پس میگیریم» و «این گل پرپر شده، هدیه به میهن شده» و «قسم به خون یاران، ایستادهایم تا پایان» سرداده شد.
*در این مراسم تصاویر کشتهشدگان ۴۰۴ و ۴۰۱(جواد رضایی و عرفان زمانی) نیز دیده شد.
مامان عرفان «چند روزی میشه وسایل و لباس کار عرفان رو برمیداره تا جان در بدن داره اشک میریزه»
علی(عرفان) صدیقی عصای دست پدر بیمار و همدم مادر بود. عرفان صدیقی، برقکار متولد ۱۳۷۶، روز ۱۸ دی۴۰۴ با اصابت گلوله به سر در لاهیجان کشته شد.
*دایی و عموی عرفان در دهه ۶۰ اعدام شدند.
شاهنامهخوانی مادر #هومن_صباغ در مراسم چهلم فرزندش/جمعه ۲۴ بهمن
هومن صباغ، مدیر مجتمع فنی تهران در لاهیجان پنجشنبه، ۱۸ دی۴۰۴ پس از اصابت گلوله به شریان اصلی پای چپ کشته شد.