تا تونستن از نردبون دین و حزب بالا رفتن تا به پست و مقام برسن. حالا که بازنشست شدن استوری رقص میزارن و زیرش مینویسن جوونامون به شادی نیاز دارن. پشت میز ریاست چرا صدات در نمیومد؟ واسه رسیدن به اون میز یادته چندتا جوونو سرافکنده کردی؟
هرکجای تاریخ رو میخونم میبینم که وضعیت فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی یه مملکت به جهان بینی شاه و رهبر و شخص اول اون مملکت بستگی داره و لاغیر. (علی الخصوص در مملکت پاچه خوارانهی ایران)