A great and modest Iranian hero whom i hope to meet one day in Heaven, by divine Mercy, and whose only flaw is that he never speaks Russian (which is yet a language very good for health of Iranians) : Sayyed Mohammad Marandi https://t.co/XyhBflaYjy. Thanks to him, in particular, i was able to discover (or rediscover, i can't say) Iran, his inherent importance, and his multifaceted proximity with Russia.
The Zionists have placed him on their list of people to be eliminated should the war resume. Yet, Professor Marandi, an authentic believer (though unfortunately outside the path of Salvation (Christ), even if Shiism is a good thing), fears only being far from God and leaving his family. He is not afraid of death, nor of carrying out the work of truth (and patriotism) that he undertakes in the face of the media, especially Western media.
Да благословит его и заступится за него истины Бог наш, по молитвам Приснодевы Марии, святых персидских мучеников и всех святых
قدیمی ترین مبارز دنیا بود
۸۶سال سن، ۶۴سال مبارزه!
تبعید،زندان،شکنجه،ترور،جانبازی و شهادت را تجربه کرد
نماینده مجلس،ریاست جمهوری و رهبر شد
دهها بحران داخلی و خارجی،۷فتنه و ۶رییس جمهور مختلف را مدیریت کرد
خیلی برای حفظ ایران دوید...
بسیار خوب!.واکنش منطقی و خردمندانه.
جنابعالی که اینقدر عاقل هستی در پاییز ۱۴۰۱ و دی ماه ۱۴۰۴ چرا از خشونت در ایران حمایت کردی!؟ با ٱشوب طلبان دیدار کردی . برای ترامپ نوشتی گرینلند را رها کن، برویم سراغ ایران!
ٱن وقتی که چهچه مستونت بود یاد زمستونت نبود!؟
🟥 سه مطلب خلاف واقع در یک روایت
اول- عربستان سعودی هیچگاه میزبان اجلاس سران جنبش عدم تعهد نبوده است. اجلاس مورد نظر آقای علیزاده طباطبایی، احتمالا نشست فوقالعاده سران «سازمان کنفرانس اسلامی» است که طی روزهای ۱۶ و ۱۷ آذر ۱۳۸۴ در مکه به مدت دو روز برگزار شد.
دوم- سخنرانی رسمی آقای احمدینژاد در این نشست، ارتباطی با هولوکاست نداشته و شامل ده پیشنهاد بود: «تشکیل اتحادیه کشورهای اسلامی، اتحادیه رادیوتلویزیونی، بازار مشترک، لغو روادید، دیوان داوری اسلامی، همهپرسی فلسطین، نمایندگی کشورهای اسلامی در شورای امنیت، سازمان حقوق بشر اسلامی، پیمان دفاعیامنیتی مشترک و پاسداشت فرهنگ اسلامی.»
یک پرسش و پیشنهاد آقای احمدی نژاد درباره «هولوکاست و فلسطین»، در مصاحبه مطبوعاتی وی در حاشیه اجلاس در کاخ صفا به این شرح مطرح شد:
«پرسش: اگر کشورهای اروپایی مسئول آزار یهودیان بودهاند، چرا فلسطینیان باید هزینه آن را بپردازند؟
پیشنهاد: آلمان و اتریش بخشی از خاک خود را برای تشکیل اسرائیل اختصاص دهند.»
سوم- ادعای اخراج آقای احمدینژاد از این نشست کذب محض است. آقای احمدینژاد در دوران ریاستجمهوری خود پنج بار به عربستان رفت: اجلاس مکه در آذر ۱۳۸۴، دیدار رسمی با ملک عبدالله در اسفند ۱۳۸۵، اجلاس اوپک در آبان ۱۳۸۶، مناسک حج به دعوت ملک عبدالله در آذر ۱۳۸۶ و اجلاس مکه در مرداد ۱۳۹۱؛ یعنی چهار سفر به دعوت ملک عبدالله پس از اخراج ادعایی آقای علیزاده طباطبایی!
استقبال رسمی و دعوت شخصی ملک عبدالله برای حج در سال ۱۳۸۶، نشانه گسترش تعاملات و بهبود مناسبات ایران و عربستان در دوره ریاست جمهوری آقای احمدینژاد، بهویژه در سالهای ۱۳۸۵ و ۱۳۸۶ است؛ قرینهای که خلاف واقع بودن ادعای اخراج رییسجمهور ایران از نشست سران سازمان کنفرانس اسلامی در مکه را آشکار میسازد.
از وکیل مبرزی مانند آقای علیزاده طباطبایی توقع میرود برای اثبات ادعاهای خود علیه آقای احمدی نژاد، به جای استناد به حافظه و روایت آقای ولایتی که احتمالا دچار نسیان ناشی از کهولت باشد، ادله استوار و مستحکم ارائه کرده و امیدوارم که اظهارات اخیرشان را اصلاح نمایند.
آخ آخ آخ چقدر دلم برا احمدی نژاد ۸۴ و این لحظه ها تنگ شده ...
یه شیر غران در وسط نیویورک
رستم تهمتن در نبرد با اهریمنان
طوفان کاترینا در خلیج خوکها
زلزله ۱۰ ریشتری در بنای شیطانی سازمان ملل
صادق الحسینی تنها کار مثبتی که توی زندگیش کرد،انجام این مصاحبه اقتصادی با احمدی نژاد بود
ببینید و بفهمید که تراز رئیس جمهور در مباحث اقتصادی،چقدر باید باشه
https://t.co/z1xl13sB74
احمدینژاد بخاطر اون smear campaign ای که دار و دسته هاشمی رفسنجانی بر علیهش راه انداخته بودن هیچوقت درست شناخته نشد..
من هیچوقت طرفدارش نبودم و نیستم ولی شما سطح تسلطش به موضوع رو ببین و مقایسهش کن با شوهر عمه همه ملت شریف ایران جناب مستطاب پزشکیان..
#رشتهتوئیت
۱
🟥 از «احمدینژاد جز تخریب هیچ کاری نمیکرد» تا کارنامه اعداد؛ سخنی با پیروز حناچی
پیروز حناچی، شهردار اسبق تهران اخیرا گفتهاست: «احمدینژاد جز تخریب هیچ کاری نمیکرد.»
این جمله برای داوری درباره کارنامه یک مدیر شهری، بیش از آنکه یک تحلیل باشد، یک حکم کلی است؛