هنوز نمردهایم،
ولی داریم به سرعت میگندیم.
چه کسی در این وضعیت نیست؟
همهمان مسافر این کشتی سوراخ هستیم،
دلمان هم خوش است که زندهایم.
• چارلز بوکوفسکی
خون، رنگِ سیاست ندارد.
چه جوانانی که در ۱۸ و ۱۹ دی جانشان را گرفتند،
چه کودکان معصوم مدرسهٔ میناب که قربانی جنگ شدند؛
اندوهِ هیچ مادری کمتر از دیگری نیست.
من میان اشکها مرزی نمیبینم؛
هر جانِ بیگناهی که خاموش شود،
زخمی بر پیکر ایران و انسانیت است.
🏳️🌈دوستان گی و طرفداران حقوق رنگین کمانی ها: به مناسبت حلول ماه مبارک پراید، لیست کشورهایی در خاورمیانه که ازدواج شما ها رو به رسمیت میشناسند رو براتون آوردم:
۱- اسرائیل 🇮🇱.
لطفاً از لیسیدن کون کشورهایی که شما ها رو به رسمیت نمیشناسن و از بلندی پرت میکنن خودداری کنید کسخلا.
یه مفهومی هست به اسم «پارادوکس کاساندرا».
در اسطورههای یونان باستان، زنی بود به اسم کاساند ا که میتونست آینده را کاملاً درست پیشبینی کنه. هر چیزی که میگفت اتفاق میافتاد، هر هشداری که میداد واقعی بود، اما هیچکس حرفش رو باور نمیکرد.
طبق افسانه، آپولو اون را نفرین کرده بود. یعنی با اینکه همیشه حق داشت، هیچوقت کسی جدیاش نمیگرفت.
اما نکته جالب اینجاست که برای گرفتار شدن در این وضعیت، لازم نیست یک خدای یونانی نفرینت کنه. اگر واقعاً از نظر فکری چند قدم جلوتر از بقیه باشی، جامعه این کار رو رایگان برات انجام میده.
روانشناسها به این پدیده میگویند «اثر کاساندرا». چیزی که از محیط کار گرفته تا جمعهای خانوادگی و دوستانه، همه جا دیده میشه.
وقتی کسی الگوهایی را میبینه که بقیه هنوز متوجهشون نشدن، یا قبل از دیگران نتیجه یک اتفاق را پیشبینی میکنه، یا بین چیزهایی ارتباط پیدا میکنه که برای بقیه نامرئی هستن، معمولاً واکنش مردم این نیست که بگن: «وای، چه بینش عمیقی!»
بیشتر وقتها میگن: «وای، این آدم چقدر اعصابخردکنه!»
مغز انسان اول برای حفظ هماهنگی اجتماعی ساخته شده و بعد برای پیدا کردن حقیقت. وقتی کسی برداشت مشترک گروه از واقعیت رو به چالش میکشه، معمولاً گروه نمیاد دیدگاهش رو اصلاح کنه؛ در عوض نظرش رو درباره آن شخص عوض میکنه.
به همین خاطر آدمهای باهوش یا آیندهنگر خیلی وقتها با برچسبهایی مثل «مضطرب»، «پارانوئید»، «مغرور» یا «آدم سخت و غیرقابلتحمل» شناخته میشن. نه چون اشتباه میکنن، بلکه چون زودتر از بقیه متوجه چیزی شدن.
و «زودتر از بقیه» در زبان اجتماعی معمولاً فقط یک معنی داره: فعلاً عجیب و غریب به نظر میرسی.
تراژدی واقعی داستان کاساندرا این نیست که نفرین شده بود؛ اینه که اون نفرین در واقع استعارهای از یک سوگیری ذهنی کاملاً واقعی در روانشناسی انسانهاست.
به زبان ساده، بیشتر گروههای انسانی ترجیح میدن با هم اشتباه کنن اما احساس راحتی داشته باشن، تا اینکه کنار یک آدم متفاوت بایستن و حق با اون باشه.
یعنی برای خیلی از آدمها، «اشتباه دستهجمعی» از «درستِ تنهایی» قابلتحملتر است
قیصر رو آوردن تو تجمعات تهران. بیضایی چقدر قشنگ گفته بود: "گویی مردمان دیگری وارد کردهاند و ما در وطن خویش بیگانهایم. دنیا به دست اوباش است و نیکان به گناه لیاقت میمیرند."
«سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» محافظ «انقلاب اسلامی» است و در این راه برایش نابودی «ایران» ذرهای اهمیت ندارد؛ همانطور که برای حفظ بشار اسد به او کمک کرد تا شهرهای سوریه را بمباران و مردم را قتلعام کند؛ همانطور که برای حفظ خامنهای مردم ایران را به فجیعترین شکل قتلعام کرد.
بچهها بیاین صبر کنیم. نه با تهدید نیروگاه ترش بشیم، نه با به تعویق افتادنش ذوق کنیم،نه با بحث صلح بترسیم.اگر یک چیز در مورد ترامپ فهمیده باشم، اینه که هیچ وقت منظورش اونچه میگه نیست. مخالفش هم نیست. به «حرف»، «توییت»، «پست» و «مصاحبه» این آدم نمیشه اعتبار داد. فقط صبر.
لیلای عزیزم، کاش بودی و فریادهای امروز جوانان ما را میشنیدی که بسیار متفاوت است از آنچه مجبور بودی در آخرین سال زندگیات در ایران، بشنوی!
My dear Leila, I wish you could hear the voices of our youth today, very different than what you had to hear your last year in Iran!