Benim aşk dilim tamamen değerli hissetmek üzerine kurulu ya... Birinin bana günümün nasıl geçtiğini, kaygılarımla nasıl başa çıktığımı, hatta karnımı doyurup doyurmadığımı sorması... Bazı şeyler sadece değerli hissettirir ve bunun maddiyatla hiç ilgisi yok.
Bir şeyleri hep yalnız başına yapınca bir yerden sonra kimseye tahammülü kalmıyor insanın. Zaten yalnız başına bir yerleri keşfetmişsin, yalnız başına bir yerde kahveni içmişsin, yalnız başına üzülmüşsün, gülmüşsün. Bundan sonrada kimse olmasa da olur
eski beni nerede ve nasıl kaybettiğimi hatırlamıyorum. sadece bir akşam vakti balkon serinliğinde otururken geldiğim tüm yolların bana ne kadar uzak olduğunu gördüm.
"Nasibinse eğer geç de olsa gelir, değilse yanı başına kadar gelse yine senin olmaz. Bazı şeylerin neden öyle olduğuna ya da olmadığına akıl sır ermez. Bazen insanın payına düşen güzel bir sabırla ördüğü bekleyişler, kabullenişler, teslimiyetlerdir.."