Bir inanışa göre, eğer bir ruhun eşi acı çekiyorsa, ruh bunu hisseder ve acıyı paylaşırmış. Sebepsiz yere çöken hüzünler, aniden gelen eksik bir şey hissi hep bundanmış. Ama tüm bu acılar, ruh eşleri kavuşup birbirlerini sararak iyileştirince son bulurmuş.
Hayat, en sevdiğim sahaf hâlâ açıkken, listemdeki bir kitaba denk gelmişken ve sıcak bir eylül günü meydandaki kafede bir fincan espresso içebiliyorken, çok güzel.
Arkadaşlar, geleceğin belirsizliği sizi karamsarlığa sürüklüyorsa Secde Suresi’nin 17. ayetini hatırlayın. Bakın, Cenab-ı Hak ne diyor: “İnsan kendisi için saklanan nimetleri bilemez.”Belki de kaygıyla baktığınız gelecekte,kalbinizin bile tahmin edemeyeceği güzellikler saklıdır.