مامانم چون در قوطی قرصای مسکنم رو نمیتونسته راحت باز کنه برداشته ترامادولا رو ریخته تو قوطی ویتامینا بدون اینکه قرصای ویتامین رو خالی کنه.
منم که گیج از مواد بیهوشی از دیشب دارم به جای مسکن ویتامین میخورم و با خودم میگم چرا دردام هی دارن بیشتر میشن =)))))))))
باورم نمیشه یه خواب چجوری میتونه رو کل روزت و اتفاقایی که توش میافتن تاثیر بذاره.
کاش من دیگه صبحا همون شش هفت که بیدار میشم سعی نکنم دوباره بخوابم چون همیشه این خوابای بد رو بعد اول صبح بیدار شدن میبینم.
اوج بچگی و بی مسئولیت بودن همینه که عالم و آدم رو واسه اتفاقی که صرفا نتیجهی رفتارهای اشتباه خودت بوده رو مقصر بدونی و فکر کنی یکی مغز و احساساتش اونقدری کار نمیکنه که تحت تأثیر بقیه و حرفاشون بخواد واسه زندگیش خودش تصمیم بگیره.
برای کور سوری امیدی که هنوز حرفای #کیانوش_سنجری تو اوج نا امیدی به قلبم میتابونن.
برای #نگین_قدیمی و دردی که واسه همیشه موندگار شده.
ونکوور
۱۰ می ۲۰۲۶
Today is International Mother’s Day.
This is a photo of my mother at her only son’s grave, who the Islamic Regime of Iran shot dead only 4 months ago on January 8!
How can I congratulate this day to a woman who recently lost her son to the terrorist act of the Islamic Regime?
Don’t stop talking about Iran!
#IranMassacre
#سینا_کاظمی
این روزا هیچ روزی نیست که به خاطر آدمایی که این روزا بهم قدرت ادامه دادن میدن شکرگزار نباشم. چه دوستای قدیمی توییترم چه دوستای ایرانم و چه اونایی که اینجا کنارمن، من به خاطر داشتن این آدما واقعا آدم خوشبختی ام.
قلبم که نابود شده ولی مغزم هنوزم نمیتونه درک کنه که چطور ممکنه توی سال ۲۰۲۶ که بیشتر از هر زمان دیگهای تو دنیا بحث حقوق بشر مطرحه یه کشور توی دو شب نزدیک ۴۰۰۰۰ نفر رو بکشه و هیچکی صداش در نیاد.
اصلا چطور ممکنه که ۴۰۰۰۰ نفر فقط توی دو شب توی یه کشور کشته بشن؟