JK : เธอนี่มัน...
ฟอดดดด
ผมอยากจะเอ็ดเธอแทบตาย แต่จมูกผมมันดันรอไม่ไหวขยับเข้าไปหอมแก้มร่างน้อยซะเต็มแรง
JM : อื้อออ!!
JK : งั้นหอมก็แล้วกัน ถ้าเธอเลิกเป็นโฮสต์เมื่อไหร่...ฉันจะไม่ใจดี!
JM : -///-
จมูกโด่งคลอเคลียแก้มใสเบาๆก่อนจะเลื่อนใบหน้าไปกระซิบข้างใบหู
JM : อื้อ..ผมจักจี้
JK : ตกลงมั้ย
JM : ไปชนะมา ผมจะให้ทุกอย่าง
ปากหน���เม้มริมฝีปากด้วยความพออกพอใจก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์
หมับ...
จองกุกจูบปิดริมฝีปากนุ่มอย่างถนอมก่อนรอยยิ้มของพัคจีมินจะส่งกลับมา
JK : ระวังเจ็บนะ ฮึ้ๆ
บอกทีจะต้องทำยังไงถึงจะกำหลาบยัยลูกแมวตัวนี้ได้
JM : หืม เก่งมาจากไหนล่ะ ถึงจะชนะได้
JK : ก็...
JM : อ้ะ!
มือหนาเอื้อมไปคว้าเอวบางของตุ๊กตาประจำสนามแข่งรถ พัคจีมินผู้มีใบหน้าน่ารักหวานเยิ้มจนสิงห์��นามอย่างจอนจองกุก ยังอดใจไม่ไหว
JK : ถ้าฉันชนะ มาเป็นตุ๊กตานั่งบนตักฉันมั้ยคนสวย