تهش یه جایی از زندگی،
می پذیری که باید رها کنی...
نه چون دیگه نمی خوای،یا که کم گذاشتی؛
بلکه چون با تمام خواستنت و تمام تلاشهات،
بعضی چیزها تغییر نمی کنن...
و تو بلاخره یاد می گیری
که همه چیز رو نمی شه با جنگیدن بدست آورد؛
گاهی باید پذیرفت، گذشت، رها کرد و رفت.