امروز، در وضعیتی که افغانستان ومردم آن در زیر یوغ ظلم و استبداد یک مشت انسان نما های جاهل و متحجر قرار گرفته اند و درد میکشند، جای خالی آن رهبر خردمند و مدبر سخت محسوس است.
روح آن مرد بزرگ شاد و نام و راهش جاودان باد.
٢٩ سنبله سالروز شهادت استاد برهان الدين ربانی، رهبر جهاد و مقاومت مردم افغانستان، رییس جمهور اسبق و شهید صلح را گرامی میداریم.
این روز یاد آور حادثهٔ تلخ و نا گواری است که در آن، افغانستان یکی از بهترین و فرزانه ترین فرزندان خویش را از دست داد.
استاد شهید قدرت تحلیل بسیار بلند و نگاه فوق العاده عمیق به مسایل داشتند و از آن دست شخصیت های بودند که فراتر از لحظه ها می اندیشیدند و نگاه شان همیشه به قله های بلند و فردا های دور بود.
Neither the call for a Greater Pashtunistan, nor for Hazaristan, Turkestan, or Khorasan will lead anywhere. Without a doubt, these voices are important and must be taken seriously, because they point to the existence of a problem
if we continue to prioritize ethnic interests over national priorities in which all ethnic groups see themselves represented l then with the continuation of the current situation and this Stone Age style of rule and governance,
اقوام خود را در آ ن شریک بدانند، مقدم نشماریم، با ادامهٔ وضعیت جاری و حاکمیت و حکومت داری عصر حجری، دیری نخواهد پایید که، نه زمینی خواهیم داشتیم و نه سرزمینی.
نه لوی پشتونستان خواهی ره بجایی میبرد و نه هزارستان و ترکستان و خراسان خواهی. بدون تردید این صدا ها مهم اند و باید جدی گرفته شوند، و نشان از موجودیت یکمشکل دارند، مشکلی که هیچگاه جدی گرفته نشده و آهسته آهسته در حال بدل شدن به زخم ناسور است.
، پذیرفتن همدیگر و دست به دست هم دادن برای رقم زدن یک آیندهٔ بهتر مبتنی به ارزش های انسانی برای این سرزمین است. متأسفانه اگر هنوز هم به این باور نرسیده باشیم که مشکل وجود دارد و باید برای حل این مشکل مشترک اقدام کنیم و اولویت های قومی را کنارگذاشته و اولویت های ملی را که همه