جاودانگی و درگذشت خواهر مجاهد نوشین نامور، عضو شورای مرکزی سازمان مجاهدین خلق ایران
جاودانگی و درگذشت خواهر مجاهد نوشین نامور، عضو شورای مرکزی سازمان مجاهدین خلق ایران در آلبانی پس از ۴۹ سال مجاهدت در برابر دو دیکتاتوری.
مجاهد والا و پاکباز نوشین نامور متولد ۱۳۳۹ در تهران در سال۱۳۵۶ در سالهای آخر دبیرستان با آرمان مجاهدین آشنا شد و در سال ۱۳۵۷ همراه با دوستانش در تظاهرات و قیام علیه دیکتاتوری سلطنتی فعالانه شرکت میکرد.
نوشین نامور پس از انقلاب ضدسلطنتی بهطور حرفهیی در ارتباط تشکیلاتی با مجاهدین قرار گرفت و تمام وقت در مبارزات روشنگرانه ضدارتجاعی در صفوف مجاهدین جلودار بود.
شرکت و تلاش همهجانبه در راهاندازی و تشکیل نخستین انجمن زنان مسلمان در خزانهٔ تهران از اولین مسئولیتهای وی بود و توزیع نشریهٔ مجاهد را هم به عهده داشت. در شهریور ۱۳۵۹ حین فروش نشریه توسط کمیته سرکوبگر ارتجاع دستگیر و زندانی شد اما پس از ۳ روز بهخاطر اعتراض زنان هوادار آزاد شد.
خواهر مجاهد نوشین نامور پس از ۳۰خرداد ۱۳۶۰ و آغاز مقاومت انقلابی در پایگاههای عملیاتی مجاهدین وظایف رزمی گوناگونی برعهده داشت.
در تیر ۱۳۶۱ بهمنطقهٔ مرزی اعزام شد و در سال ۱۳۶۶ با تشکیل ارتش آزادیبخش ملی ایران لباس رزم و شرف ارتش آزادی پوشید و در عملیات مختلف مسئولیت پشتیبانی داشت.
قهرمان پاکباز نوشین نامور در دوران پایداری پرشکوه ۱۴ ساله در اشرف و لیبرتی در همه نبردها از جمله ۶ و ۷ مرداد ۱۳۸۸ و اعتصاب ۷۲ روزه، در نبرد ۱۹ فروردین ۱۳۹۰ در اشرف و در سلسله موشکبارانهای لیبرتی با شایستگی و شجاعت و صبر و تحمل فوق العاده، درخشید.
نبرد با بیماری که بیش از یکسال به طول انجامید، جلوهٔ دیگری از صبر و پایداری و جنگندگی این مجاهد والا و صدیق بود که تا آخرین روزها به فعالیتهایش ادامه میداد.
خانم مریم رجوی فقدان خواهر مجاهد نوشین نامور را به مجاهدین بهویژه شورای مرکزی و مسئول اول تسلیت گفت و به سطح عالی مجاهدت و جنگاوری و مسئولیتپذیری او درود فرستاد.
خانم رجوی ۵ دهه مجاهدت بیوقفه نوشین نامور را از دوران مبارزات سیاسی ضدارتجاعی در تهران تا کارزارهای پس از ۳۰خرداد، نبردهای صفوف ارتش آزادی، پایداری پرشکوه در اشرف و لیبرتی، و دست و پنجه نرم کردن در برابر بیماری را از مظاهر اعلای درخشش زن انقلابی مجاهد خلق توصیف کرد.
خانم رجوی گفت: خواهرم نوشین، زنی رزم آور و رها از نسل پیشتازان رهایی و برابری در نبرد با رژیم ضدبشری و زنستیز آخوندهاست که چراغ راهنما و نور تابان آزادی در ظلمات آخوندی هستند.
خانم رجوی با تسلیت به دو فرزند نوشین که پدر آنها قهرمان مجاهد خلق غلامعلی کرمانی زندانی سیاسی در دیکتاتوری در زمان شاه و از شهیدان فروغ جاویدان است، افزود: یقین دارم که راه و رسم و مسیر پر افتخاری که نوشین در نبرد آزایبخش طی کرد، در خیزشها و نبردهای دختران و زنان شورشگر و پیشتاز رهایی بهویژه در تهران و منطقه خزانه که در آنجا فعالیت میکرد، تا روز پیروزی ادامه مییابد.
در ارتباط با نقش دیکتاتوری تروریستی مذهبی حاکم بر ایران در طرح تروریستی اخیر در انگلستان که نخست وزیر این کشور اعلام کرد، ما همواره تأکید کردهایم تا زمانی که این رژیم بر سرکار است، نه از سرکوب و برنامه دستیابی به سلاح اتمی دست خواهد کشید و نه از صدور تروریسم و جنگافروزی.
سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات با استفاده از سیاست مماشات توانستهاند شبکههای تروریستی خود را در اروپا با کمک سفارتها و سایر نمایندگیهای رژیم گسترش دهند.
سفارتها و نمایندگیهای رسمی و غیررسمی رژیم باید تعطیل و مزدوران و ماموران اطلاعات و سپاه اخراج شوند.
راهحل نهایی، سرنگونی رژیم است که تنها با قیامهای مردمی و مقاومت سازمانیافته امکانپذیر است.
بار دیگر رژیم ضدبشری آخوندها در یک جنایت سبعانه، دو شورشگر دلیر، علی همتی و مجید نیکاندیش، را در زندان مشهد سربهدار کردند. قضاییه جلادان آنها را از «فعالان و لیدرهای قیام در طبرسی مشهد» معرفی کرد.
اعدام شورشگران دلیری که علیه ظلم و ستم رژیم آخوندها بهپاخاستهاند، نهتنها این رژیم غرقه در بحران را نجات نمیدهد، بلکه عزم جوانان دلیر میهن را در مبارزه برای آزادی دوچندان میکند. بیتردید، مسئولان ۴۷ سال جنایت علیه بشریت و نسلکشی در ایران آزاد فردا در برابر عدالت قرار خواهند گرفت.
زمان آن است که پرونده اعدامهای خودسرانه و نقض وحشیانه و سیستماتیک حقوق بشر توسط رژیم آخوندها به شورای امنیت ملل متحد ارجاع و اقدامات مؤثر و فوری برای توقف اعدامها، بهویژه اعدام زندانیان سیاسی و زندانیان قیام، به عمل بیاید. سکوت و بیعملی برای این رژیم چراغ سبزی برای ادامه جنایت و کشتار به حساب میآید.
پاسخ به اظهارات رضا علیجانی
یکشنبه شب ۵ مهر ۱۴۰۵ رضا علیجانی «تحلیلگر» معلومالحال علیه مجاهدین در تلویزیون صدای آمریکا فرصت را برای بازنشخوار اراجیف رژیم در مورد عملیات کبیر فروغ جاویدان و جمعبندی آن توسط مجاهدین غنیمت شمرد
علیجانی برای لوس کردن خود نزد رژیم و برقرار کردن تعادل با بچه شاه استعماری، در بحث تسلیح مردم عمداً و کاملاً آگاهانه به جانب مجاهدین ویراژ داد و عیناً مانند ایادی و مزدوران رژیم گفت: «شبیه آقای رجوی سال ۶۷ وقتی یک عده را فرستاد به ایران و به کشتن داد، بعداً نپذیرفت که من اشتباه کردم»!
«ملی مذهبی» هضم شده در فرنگستان افزود: «آقای رجوی توازن قوا را اشتباه کرد فکر کرد جمهوری اسلامی ضعیف شده، نیروهایش را میفرسته... ولی بهجای اینکه بپذیره فرار به جلو کرد گفت شما ضعف داشتید و شروع کرد حالا مسائلی در درون سازمان مطرح کرد»
ادامه مطلب در لینک روبرو https://t.co/Lwd1gAupLq
وزیر خارجه کانادا: رژیم ایران تهدید اصلی علیه صلح و امنیت در منطقه است
آنیتا آناند: ما قاطعانه در کنار مردم ایران، علیه سرکوب و برای حقوقبشر ایستادهایم
وزیر خارجه کانادا طی سخنانی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد گفت: ما قاطعانه در کنار مردم ایران، علیه سرکوب و برای حقوقبشر، کرامت انسانی و خواستههای آنها برای زندگی بهتر ایستادهایم.
#حقوق_بشر
آخوندها و پاسداران فضای جنگی را به فرصت طلایی برای چپاول نجومی نفت ایران تبدیل کردهاند. در جنگ گرگها در درون حکومت فاش شد که: «حدود ۱۱ میلیارد دلار از درآمدهای حاصل از فروش نفت به کشور بازنگشته است» (ستاره صبح، ۴ مهر ۱۴۰۵).
درس اول، درس آزادی است. بالاترین درس، درس جاودانه، برای دانشجویان و دانشآموزانی که هزار هزار در میدانهای رزم یا در شکنجهگاههای خمینی جان خود را فدا کردند؛ قهرمانانی که حماسه سرخفام ۵ مهر سال ۶۰ را آفریدند و نسل در نسل جوانان و نوجوانانی که در قیامها، از دهه ۱۳۷۰ تا دی ۱۴۰۴، درس آزادی را با رنج و خون و فدا به نسلهای پس از خود منتقل کردند.
همچنانکه بارها گفتهام، خطر صلح برای رژیم بسا بیشتر از جنگ است. روزنامه حکومتی وطن امروز که به باند خامنهای نزدیک است، این حقیقت را فرموله کرده است: «جنگ بهمثابه رویداد مولد است. امکاناتی میآفریند، کمبودها و فراوانیهای تازهای پدید میآورد، اولویتها را از نو صفبندی میکند و نهادها و گزینههایی را به میدان میآورد که پیش از آغازش نه فقط وجود نداشتند، بلکه اساساً در هیچ محاسبهای هم نمیگنجیدند. جنگیدن، جهان خلق میکند».
همچنانکه بارها گفتهایم، تنها بچه خامنهای و بچه شاه جنگ میخواهند. مردم ایران با همه وجود مخالف جنگ هستند. شعار شورای ملی مقاومت ایران، صلح و آزادی است.
در شهریورماه هم، مردم ما با اخبار هولناک اعدامها در اصفهان و خراسان و از هموطنان بلوچ و دیگر نقاط کشور به خود لرزیدند. این اعدامها یک جنایت آشکار است.
مردم در ایران آزاد فردا، بچه خامنهای و قضات خونریز او را به خاطر این کشتارها، بهخصوص اعدام ۶ زن بیدفاع و محروم و سرکوبشده، در مقابل عدالت قرار خواهند داد.
#نه_به_اعدام
✔️مجاهد رو بشناس ـ شماره ۲۴
✅جنگ خلیجفارس، وزنه ژئوپلتیک؛ اتهام دروغین «کردکشی»
➖باز هم با همون جملهی همیشگی شروع میکنیم؛ پشت هر اتهام دروغین، یه افتخار هست.
و حالا صحبت از یکی از پرتنشترین بخشهای تاریخ مجاهدینه...
عراق برای رژیم ایران فقط یه کشور همسایه نبود؛ یه گذرگاه ژئوپلتیک بود. همون مسیری که از طریقش سپاه میتونه خودش رو به سوریه برسونه، به دره بقاع، به لبنان و بعد تا غزه امتداد پیدا کنه.
مجاهدین تو اون سالها دقیقاً تو همین نقطه سوقالجیشی قرار داشتن و همین حضور، تبدیلشون کرده بود به یه مانع جدی سر راه گسترش نفوذ رژیم.
یه سؤال ساده:
چرا بعد از سال ۱۳۸۲ دخالتهای رژیم تو خاورمیانه چند برابر شد؟
قبلش یه تعداد عملیات محدود و شبکههای پراکنده بود، اما بعدش کار رسید به لشکرکشی و ساختن انواع نیروهای نیابتی؛ حشدالشعبی، عصائب اهلالحق و بقیه.
چی عوض شده بود؟
یکی از چیزهایی که عوض شد این بود که بعد از ۸۲، ارتش آزادیبخش دیگه اون نقش قبلی رو نداشت. مجاهدین تو اشرف خلعسلاح شده بودن و زیر محاصره بودن. مسیر عراق برای رژیم بازتر شد و همون معبر تبدیل شد به راه اصلی صدور نیرو و نفوذ به منطقه.
به همین دلیله که میشه گفت مجاهدین در تمام سالهای پیش از اون یه وزنه تعادل ژئوپلتیک بودن؛ سد جدی جلوی سیاست صدور ارتجاع و گسترش نفوذ رژیم.
حالا برگردیم به سال ۱۳۶۹ و جنگ اول خلیج فارس.
ارتش عراق زیر ضربات ائتلاف از هم میپاشه و دولت مرکزی کنترل بخشهای بزرگی از کشور رو از دست میده. رژیم ایران این شرایط رو یه فرصت طلایی میبینه:
هم برای پیشروی داخل عراق، هم برای ضربهزدن به مجاهدین.
محاسابت رژیم این بود که از روی مجاهدین رد میشن و راه رو به جلو ادامه میدن اما صحنه شکل دیگهای رقم خورد.
رژيم و نیروهاش ا تو ارتفاعات مروارید به سد مجاهدین برخورد کردن.
مجاهدین جلوی اونها ایستادن و نیروهای مهاجم رو عقب زدن به طوری که سالها بعد رژیم همچنان داستانهای ضرباتی که اون روز از مجاهدین خورده بود رو تعریف میکرد.
و البته اینجا بود که یکی از همون داستانهای معروف بعدی ساخته شد: اتهام کردکشی.
ماجرا چی بود؟
نیروهای سپاه و بسیج بهخاطر محدودیتهای بعد از قطعنامه ۵۹۸ نمیتونستن خیلی راحت با هویت رسمی از مرز رد بشن. برای همین بخشی از نیروهای مهاجم با لباس کردی وارد عراق شده بودن.
بعد چی شد؟ همین ماجرا رو برگردوندن و گفتن مجاهدین کردها رو کشتن!
در تمام این سالها احزاب کردی بارها این مسأله رد کردن و اون رو شایعهی ساخته شده توسط رژیم دونستن اما رژیم به فیک نیوز ادامه داد.
بعدها حتی عکسها و داستانهایی هم منتشر کرد که بعضیهاش واقعاً مضحک بود. مثلا یه عکس از فیلم سینمایی رو برمیداشتن، یه بازیگر رو نشون میدادن و میگفتن این سند جنایت مجاهدینه!
(همون عکس معروف از زنی که گویا داره کودکان رو توی چاله میندازه!)
اسم اون زن مریم نیکرفتار و بازیگر فیلمهای رژیمه که تحت عنوان جنایت مجاهدین در شبکههای اجتماعی منتشر میشه...
یه این ترتیب قصه «کردکشی» از همون اتهامهایی بود که قرار بود اصل اتفاق رو بپوشونه.
اصل اتفاق چی بود؟
اینکه رژیم میخواست از خلأ قدرت تو عراق استفاده کنه، نفوذش رو گسترش بده و در همون مسیر مجاهدین رو هم نابود کنه.
اما مجاهدین جلوش وایسادن.
و این برمیگرده به همون حرف اول:
پشت اتهام دروغین کردکشی، یه واقعیت مهم خوابیده بود؛ مجاهدین جلوی گسترش رژیم تو عراق رو گرفتن.
خیلی از چیزهایی که بعدها تو عراق، سوریه، لبنان و یمن دیدیم، قرار بود خیلی زودتر شروع بشه.
و تاریخ هنوز باید کامل قضاوت کنه که حضور اونها در اون نقطه جغرافیایی، چقدر روی موازنه منطقه اثر گذاشت.
#مجاهد_رو_بشناس
#مسعود_رجوی
#سازمان_مجاهدین_خلق_ایران
https://t.co/dZjBJRDRK6
با صمیمانهترین همدردیها با خانواده و بستگان جانباختگان فاجعه تصادف در جاده کرمانشاه و جاده بیرجند و با دعاهای خالصانه برای بهبود سریع مجروحان.
دستکم ۲۰ کشته و دهها مصدوم و مجروح در دو حادثه رانندگی در یک روز! به گفته مقامهای رژیم، تصادف در جادههای برونشهری در شهریور ماه، ۱۶۰۹ قربانی گرفته است. بهطور میانگین، روزانه بیش از ۵۰ جانباخته! آیا این اجتنابناپذیر است؟ هرگز.
بنا به گفته رئیس سازمان راهداری رژیم، «آمار تصادف در ایران ۴ برابر کشورهای دنیاست». نتیجه حاکمیت رژیم غارتگری که سرمایههای کشور را در چاه ویل اتمی و موشکی و سرکوب و نیابتیها میریزد. هیچ هدفی جز حفظ نظام ندارد. زیرساختها فرسوده، جادهها قدیمی و بازسازینشده و ناوگان حملونقل مستهلک.
#شورای_ملی_مقاومت_ایران بیانیه چهلوپنجمین سالگرد تأسیس خود را که به اتفاق آرا به تصویب رسیده است، منتشر کرد.
این بیانیه، فشرده وقایع و تحولات سیاسی ایران در حدفاصل اول شهریور ۱۴۰۴ تا اول شهریور ۱۴۰۵ را در یک مقدمه و ده فصل بررسی کرده است.
https://t.co/E8s1nMl9U4
هزار درود بر نسلی که ایستادگی در برابر فاشیسم دینی و هر نوع دیکتاتوری را سرلوحهٔ خود ساخت، به دیکتاتور «نه» گفت و بهای این ایستادگی را تماموکمال پرداخت. این نسل، مستحقترین برای رسیدن به آزادی است.
خلق جهان بداند #مسعود_رجوی معلم ماست
درود بر ایرانیان آزاده، یاران اشرفنشان و شخصیتهای محترم حامی مقاومت که در نیویورک، با صدایی رسا علیه حضور نمایندگان فاشیسم دینی در ملل متحد ایستادند و اجازه ندادند، اعدام، سرکوب و جنایتهای این رژیم پشت دجالگری سرکردگان رژیم در نیویورک پنهان شود.
شما با شعار «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر» نشان دادید مردم ایران نه دیکتاتوری مذهبی میخواهند و نه بازگشت به دیکتاتوری سلطنتی؛ خواست مردم ایران جمهوری دموکراتیک، مبتنی بر جدایی دین و دولت و برابری زن و مرد است.
تا آزادی ایران، این صدا خاموش نخواهد شد.
#FreeIran2026NYRally
#UNGA
دومین روز تظاهرات ایرانیان آزاده در مقابل مجمع عمومی ملل متحد ـ نیویورک
«زمان آن فرارسیده که صدای مردم ایران را بشنوید؛ مردمی که نه خواهان جنگ هستند و نه استبداد».
#FreeIran2026NYRally#UNGA
https://t.co/w0txNvu3mG
درود بر مجاهدین خلق #ایران ، با چنین رزم جانانهای، و درود بر #مسعود_رجوی و #مريم_رجوى که چنین نسلی را برای مبارزه با هر نوع استبداد، و سرنگونی دیکتاتوری مذهبی پروش دادند
✔️مجاهد رو بشناس ـ شماره ۲۰
✅نشستهای درونی مجاهدین؛ عملیات جاری، لحظهای و...
➖برای اینکه بحث انقلاب ایدئولوژیک رو جمع کنیم، باید بریم سراغ یه موضوع دیگه؛ موضوعی که باز هم سالهاست بهعنوان اتهام علیه مجاهدین استفاده میشه.
همون قاعده همیشگی:
پشت هر اتهام، یه افتخار هست.
یکی از موضوعات نشستهای درونی مجاهدینه؛ نشستهایی مثل عملیات جاری، انتقاد و انتقاد از خود و ...
اسمش رو که میشنون، فوری یه فضای عجیب و غریب درست میکنن؛ انگار با یه چیز ترسناک و مرموز طرفیم.
ولی اصل ماجرا خیلی سادهس
فرض کن توی یه شرکت، دو نفر با هم اختلاف پیدا کنن یا یکی کارش رو درست انجام نده. معمولاً چی میشه؟ اخطار، کمکردن حقوق، تنبیه، اخراج و از این چیزها.
توی جامعه هم اگه اختلاف بالا بگیره، ممکنه کار به دعوا و کتککاری بکشه، پلیس بیاد وسط، پرونده درست بشه و دادگاه و زندان پیش بیاد.
توی مناسبات مجاهدین قرار نیست این تضادها اینطوری حل بشه.
اینجا بهجاش انتقاد هست. عملیات جاری هست.
مثلاً یکی اشتباهی یه وسیله رو خراب کرده یا یه کاری کرده که به جمع ضرر زده. قرار نیست کسی سرش داد بزنه، تحقیرش کنه، ازش کینه بگیره یا فردا تلافی کنه.
یه انتقاد مشخص بهش میشه. همین.
این انتقاد هم ضابطه داره. کسی که انتقاد میکنه از روی نوشتهش میخونه و قرار نیست هرچی دلش خواست اضافه کنه یا بحث رو تبدیل به دعوا کنه.
حالا سؤال اینه: این بده؟ اما این فقط سطح اول ماجراست.
یه پله عمیقتر بریم.
گفتیم مضمون انقلاب ایدئولوژیک، شورش علیه جنسیتزدگی و فردیت منفیه؛ چیزی که میشه ازش با عنوان «ایگوی منفی» هم یاد کرد.
حالا سؤال اینه:
اگه من امروز تصمیم بگیرم خودخواه نباشم، جنسیتزده نباشم، حسادت نکنم و «اول من» رو کنار بذارم، این چیزها خودبهخود از وجودم میرن بیرون؟
معلومه که نه. این چیزها از بچگی وارد ذهن آدم میشن. توی فرهنگ، سنت، خانواده، تبلیغات، شبکههای اجتماعی، همهجا هستن. صبح تا شب به آدم میگن:
هیچکس رو به خودت ترجیح نده. اول خودت.
خب این دقیقاً ترویج فردیت منفیه.
به یه بچه کوچیک یاد میدن باید روی خواهرش «غیرت» داشته باشه. یعنی چی؟ یعنی از همون بچگی یاد بگیره زن باید زیر کنترل مرد باشه.
از اون طرف، توی تبلیغات و آگهیها دائم زن رو تبدیل به کالا میکنن. میخوان یه جنس بفروشن، تصویر زن رو میچسبونن کنارش.
این همون جنسیتزدگیه.
حالا مجاهدی که میخواد با این فرهنگ درون خودش بجنگه، چطور میتونه اینکار رو بکنه؟
بله راه حلش همین نشستهای انتقادی و غیره است.
مثلاً من میگم:
فلانجا به دوستم کمک نکردم، چون نسبت به کاری که خوب انجام میداد حسادت داشتم.
و این رو جلوی خودش هم میگم.
نه پشت سرش. روشن و شجاعانه.
اتفاقاً همین کار آدم رو شجاعتر میکنه، و رابطهی اون دو نفر رو با هم نزدیکتر میکنه.
در مورد جنسیتزدگی هم همینطوره.
مثلاً اگه یه زن مجاهد، که فرضا از من کوچیکتر باشه، مسئول کارم باشه، مدیرم باشه یا به کارم اشکال بگیره و من از این مسئله بهم فشار بیاد.
باید از خودم بپرسم: چرا فشارم اومد؟
اگه ریشهش این باشه که ته ذهنم هنوز قبول ندارم یه زن میتونه بالاتر از من داشته باشه، اسمش روشنه: جنسیتزدگی.
و باید باهاش جنگید. با افتخار هم باید باهاش جنگید. چون وقتی این چیزها رو از خودت دور میکنی، ضعیف نمیشی؛ برعکس، قویتر میشی.
این کار هم برای تفنن یا یه جور تزکیه شخصی نیست.
مجاهدین این کار رو برای مبارزه با رژیم زنستیز آخوندی انجام میدن.
اگه قراره با اون رژیم بجنگی، باید عکس اون باشی. نمیشه با زنستیزی بجنگی ولی ته ذهن خودت هنوز زن رو پایینتر ببینی.
نمیشه برای آزادی بجنگی اما مناسبات خودت پر از کینه، حسادت و رقابت باشه.
وقتی با این چیزها میجنگی، انرژی درون آدم آزاد میشه.
کدورتها، حتی اون ریزترینهاش، کمکم از بین میره. آدم نسبت به درد بقیه حساستر میشه. رقیقالقلبتر میشه.
میدونستین مجاهدین میگن ما عاشق همیم؟
این فقط یه جمله احساسی نیست. وقتی آدم دائم با خودخواهی و «اول من» خودش میجنگه، درد بقیه دیگه براش یه خبر بیربط نیست.
یه مجاهد ممکنه عکس یه کارتنخواب رو ببینه و شب خوابش نبره.
همینجاست که میشه فهمید چرا مجاهدین بعد از این همه سال هنوز اینقدر منسجم و سازمانیافته موندن.
رمزش فقط تشکیلات و انضباط نیست.
رمزش همین جنگ روزانه با خودخواهی، جنسیتزدگی، حسادت، کینه و «اول من»ه.
و همین چیزه که باعث میشه مجاهدی که امروز با کوچکترین ذرات منفعتطلبی در خودش میجنگه، فردا هم وقتی پای قدرت و پول مردم وسطه، دنبال جیب خودش نباشه.
برای همین این نشستها برای مجاهدین نه نقطه ضعف، که یه افتخاره.
#مجاهد_رو_بشناس
#سازمان_مجاهدین_خلق_ایران
#مسعود_رجوی
پیام به تظاهرات ایرانیان آزاده در برابر سازمان ملل متحد در اعتراض به پذیرش رئیسجمهور رژیم اعدام و قتلعام
«کرسی ایران متعلق به مردم ایران و مقاومت برحق آنها برای صلح و آزادی و جمهوری دموکراتیک است».
#FreeIran2026NYRally#UNGA
https://t.co/Lo3LwDKdnj
🔵تظاهرات بزرگ ایرانیان در نیویورک همزمان با اجلاس مجمع عمومی ملل متحد، سهشنبه ۳۱ شهریور و چهارشنبه اول مهر ۱۴۰۵ - ۲۲ و ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶ مقابل سازمان ملل ـ میدان داگ همرشولد
تظاهرات بزرگ ایرانیان در نیویورک
همزمان با اجلاس مجمع عمومی ملل متحد
اعتراض به اشغال کرسی ایران در سازمان ملل توسط فاشیسم دینی
با ۷۲ بار محکومیت در مجمع عمومی و دیگر ارگانهای ملل متحد
رژیم آخوندها باید از سازمان ملل اخراج و حق رأی آن بهطور موقت به شورای ملی مقاومت یگانه آلترناتیو دموکراتیک و مستقل واگذار شود
جنگ اصلی در ایران از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰
جنگ مردم و مقاومت سازمانیافته در برابر دیکتاتوری دینی
برای رسیدن به آزادی و جمهوری دموکراتیک
با چراغ راهنمای نه شاه نه شیخ بوده است
مقاومت عادلانه مردم ایران و نبرد شورشگران برای آزادی
با سپاه پاسداران ارتجاع باید بهرسمیت شناخته شود
نه به سلطنت و ولایت مطلقه موروثی
نه به دیکتاتوری و وابستگی
حمایت از قیام مردم و کانونهای شورشی و ارتش آزادی
پشتیبانی از دولت موقت شورای ملی مقاومت با شعار صلـح و آزادی و برنامه ۱۰ مادهیی خانم مریم رجوی
تظاهرات نیویورک
در سال سرنوشت و جنگ جنگها
برای پایان ۱۰۰ سال استبداد و وابستگی شاه و شیخ
در شصت و دومین سال تأسیس سازمان مجاهدین خلق ایران
سهشنبه ۳۱ شهریور و چهارشنبه اول مهر ۱۴۰۵ - ۲۲ و ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶
مقابل سازمان ملل ـ میدان داگ همرشولد
#مسعود_رجوی - ۲۹ شهریور ۱۴۰۵
محلهمحوری و مسجدمحوری پزشکیان!
یابومحوری بچهٔ شاه!
#پزشکیان میگوید «میتوانیم با بهرهگیری از ظرفیت حکمرانی محلهمحوری و مسجدمحوری، بسیاری از مسایل اجتماعی جامعه را پاسخ دهیم»!
از سوی دیگر بچهٔ شاه هم «از صمیم قلب» از شعار فاشیستی «جاوید شاه» سپاسگزاری نموده و طلبکاری هم کرده است که باید کاری کنیم «آن روزی که صندوق رأی در تهران برقرار شد تبدیل به رأی بشود نه یک شعار»!
و ما رعایای «سیه روزگار» ماندهایم که در پای صندوق رأی در تهران (!) برای حل مسایل حاد اجتماعی و اقتصادی بالاخره به «حکمرانی محلهمحوری و مسجدمحوری» رأی بدهیم یا «جاویدشاه» ؟! یادم آمد از مردم بپاخاسته در کوچه و بازار شنیدیم که میگفتند:
نه شـاه میخوایم نه مـلا، لعنت به دیکتـاتورها
https://t.co/I1rnM64tDg