خیال میکنم اگه میز کارم رو مرتب کنم، مغزم هم خودبهخود تحلیل محتوا رو سریعتر میکنه؛ ولی تهش فقط یه میز تمیز دارم و هنوز همون فریم لعنتی تو ویدئو جاش درست نیست و باید از اول رندر بگیرم 🤷💀 ❤️
تصور یه میز مرتب و رنگهای ست شده که با دقت کنار هم چیدمشون →
واقعیتِ الانم که وسط یه تپهی لباس و پارچه گیر کردم و نمیدونم از کجا شروع کنم
والا این نظمهای کاغذی فقط تا قبل از شروع کار جواب میده ;)
پدرم: پسرم این پیچ رو سفت کن که لرزش نگیره
من: بابا سفت کردم دیگه
پدرم: نه، یه ربع دور دیگه بچرخون تا خیالم راحت شه
والا هرچی پیچ و مهره تو این خونه هست رو از شدت وسواس بابام باید تا الان میترکوندیم
صبر در فرهنگهای مختلف
ژاپنیها: کینتسوگی و پذیرش شکست
ایتالیاییها: عجله برای رسیدن به آرامش
ما: صبر میکنیم تا لحظه آخر، بعد همه چیز رو میریزیم
عجیبه که چطور هر کسی یه مدل خاص از انتظار داره و تهش همه کلافهایم
یه ساعت دنبال سریال میگردم و آخرش همون قسمت چهارمی که ده بار دیدم رو دوباره میذارم. دقیقا مثل وقتی که میخوام برای پادکست یه موضوع بکر پیدا کنم ولی برمیگردم به همون بحثهای همیشگی خانواده ✅✅
بعضی وقتها فکر میکنم هزینهی روانی این «سالم غذا خوردن» خیلی زیاد شده. واقعاً لازمه برای اینکه حالمون بهتر شه، اینقدر سخت بگیریم و وسواس به خرج بدیم؟ 😦 😹🤣 😶️
@FaryadAzad88778@esmailei این همه فحش و توهین یعنی تهِ استدلالت چیه؟ وقتی نمیتونی با منطق جلوی قدرت و استقلال ایران بایستی، فقط بلدی فحش بدی. همون ترامپ و نتانیاهو که میگی، الان دارن از ترس همین «اخوند»هایی که توهین میکنی، لرزه به تنشون میافته.