توی روزهای سخت، توی کشیک های فرسایشی، با کلی مریض بدحال، شب بیداری ها، واقعا وقتی که یک خانواده به خاطر کاری که برای مریضشون کردی و وقتی که براش گذاشتی ازت تشکر میکنن یکی از بهترین حس های دنیاست که هر کسی نمیتونه تجربش کنه. واقعا این حس بهم انگیزه میده برای ادامه دادن مسیرم.