Mr. Dude

علاقمند به فکر کردن و تحسین زیبایی. آدمی که آرزو داره بتونه بی‌محابا و بدون خط قرمز و ترس و عادت، از مرز چیزها بگذره و عمقشون رو تجربه کنه. نتونسته هنوز.

[Mr. Dude @mrdude_____]

... که ماضی رفت و حال این است و مستقبل را نمیدانم...

[Mr. Dude @mrdude_____]

حیف که نواختنش یطوریه که انگار از شدت فشار موقع دمیدن، تخمهای نوازنده هم‌اندازه لپ‌هاش میشه

[Mr. Dude @mrdude_____]

صدای دودوک جوری من رو جادو می‌کنه، که غصه‌م این میشه که چه حیف که عاشق نیستم، که زارزار اشک بریزم با صداش.

[Mr. Dude @mrdude_____]

پ.ن: آیا واقعا حلقه‌های معیوب زندگی آدمها همینقدر واضحن، که به نظر میاد؟...
اینطوری که:
برداشت و ادراک اشتباه، اولویت‌دهی و تصمیم اشتباه، رفتار اشتباه، تقویت اون درک اشتباه، و ادامه حلقه

[Mr. Dude @mrdude_____]

من بنده داستانهای زندگی آدمهام، و به همین خاطر کم داستان نشنیدم. ولی امروز فکر کنم عجیب‌ترین داستان زندگی رو از زبان یه مرد ۴۸ ساله شنیدم، که ۲۰ساله که بود، میخواست رمان بنویسه، و خبر نداشته چیزی که نوشته، در برابر چیزی که در ادامه زندگی در انتظارشه، هیچه.

[Mr. Dude @mrdude_____]

⬆️
خواستم اینها رو بگم... در حین شونه کردن موهات با انگشتهام...فرصت دست نداد....عمر، قد...

[Mr. Dude @mrdude_____]

میخواستم بگم تو لایق شادیِ بی‌سکسکه، آغوش بی‌پایان، لمسِ سیری‌ناپذیر، و تا ابد رقص و بازی و قهقهه‌ای؛ من ولی تمامیِ دردم؛ کمرم درد می‌کنه، گهگاه گردنم، اکثرا مغزم درد می‌کنه؛ حوالی عصر، فلسفه‌م، حوالی ولی‌عصر، خاطراتم درد میکنه...منِ دومی، فقیرم، در دادنِ اون اولی ها، به تو...
⬇️

[Mr. Dude @mrdude_____]

خسته‌ام
میروم کمی بخوابم...

[Mr. Dude @mrdude_____]

کدوم بدتره؟ هزارتوی هزار-دیوار، به سمت مقصدی، یا هزارتویِ هزار-تصویرِ بی مقصد؟

[Mr. Dude @mrdude_____]

انگار کابوسی دیده باشم که وسط یه هزارتو شروع شده؛ من فلج شده بودم که: سمت درست کدومه؟ بعد اشک بسیار، خواستم به دیوار تکیه کنم و بلند شم، که فهمیدم دیواری در کار نیست و همه اطرافم، فقط تصویرهایی بود از دیوار و دست از توش رد میشد و تکیه هم حتی نمیشد کرد.
مطمئن شدم راه خروجی نیست..

[Mr. Dude @mrdude_____]

این سرچ گوگل یک سرباز کشته شده اوکراینی بوده:
- مذاکرات اوکراین و روسیه
-مذاکرات زلنسکی
-جنگ در تابستان به پایان می‌رسد؟
-چه زمانی جنگ به پایان می‌رسد؟

[Mr. Dude @mrdude_____]

@survi_vore الان دیدم آیدیتون survivor‍ه:))
یه نفر متولد ۱۲۸۵هم می‌تونست بیاد بگه من ۳تا نظام سیاسی و دوتا جنگ جهانی و کودتا و قحطی در حد بچه‌خواری و همه‌گیری وبا و هزار تا چیز مهیب دیگه رو تجربه کردم. این چرخه ته نداره. حرف منم همینه: دوران ما و تجربیات ما، «به طور خاصی وحشتناک» نبوده...

[Mr. Dude @mrdude_____]

اعتراضات از دهها سال قبل از شکل‌گیری شماها، و حتی ماها، بوده. جنگ هم. اساسا بیش از ۹۰ درصد تاریخ این تیکه از دنیا آمیخته به جنگ و دیکتاتوری بوده. زندگی و تاب‌آوری هم یعنی رقص بین عبور کردن، و مرور کردن.
بدیهیات رو نگم دیگه؛ اینکه لعنت به باعثان و موثران، در رنجی که میکشیم.

[ته صف @survi_vore]

دوتا جنگ از سر گذروندیم، یه اعتراضات کابوسوار، تا گردن تو عن داریم دست و پا میزنیم،
meanwhile دهه شصتی:

[Mr. Dude @mrdude_____]

@survi_vore اعتراضات از دهها سال قبل از شکل‌گیری شماها، و حتی ماها، بوده. جنگ هم. اساسا بیش از ۹۰ درصد تاریخ این تیکه از دنیا آمیخته به جنگ و دیکتاتوری بوده. زندگی و تاب‌آوری هم یعنی رقص بین عبور کردن، و مرور کردن.
بدیهیات رو نگم دیگه؛ اینکه لعنت به باعثان و موثران، در رنجی که میکشیم.

[Mr. Dude @mrdude_____]

یعنی واقعا معلم‌های زمان شما، شماها رو نمیزدن؟ بابا من تا سوم دبیرستان هنوز کابوس کتک بیخودی که از معلم دوم ابتداییم خوردم رو میدیدم

[Mr. Dude @mrdude_____]

چرا «دامیننت بودن» رو با «عصبانی بودن» قاطی میکنن توی این پورنهای ایرانی؟ چرا فحش و داد؟
از نظر من عصبانیت، یه فوران احساساتی توش داره، که در شأن و جایگاه آدمی که«چیرگی» صفت اصلیشه، نیست؛ برعکس، سکوت، طمأنینه، پیش‌بینی ناپذیری و خلاقیت در چینش ادامه مسیر، اصلیترین ابزار دامیننته.

[Mr. Dude @mrdude_____]

از عقل چه طرف بربستم؟ هیچ

[Mr. Dude @mrdude_____]

کسی نمیدونه که چقدر دلم برات تنگ شده... و برای خودم وقتی تو بخشی ازش بودی...

[Mr. Dude @mrdude_____]

امروز، از همین روزها بود...
خوشا به تو «که در خِیلت به از ما، کم نباشد»...

[Mr. Dude @mrdude_____]

عمیقترین حسرت من؟...
من، رفیقی ندارم که در لحظات به گِل نشستن، بهش پناه ببرم؛ به خنده‌ای، به گریه‌ای، به سکوتی، به آهنگی، به جرعه‌ای، به آغوشی...

[Mr. Dude @mrdude_____]

عمیقترین حسرت من؟...
من، رفیقی ندارم که در لحظات به گِل نشستن، بهش پناه ببرم؛ به خنده‌ای، به گریه‌ای، به سکوتی، به آهنگی، به جرعه‌ای، به آغوشی...