Mohammad Reza Ghaffari

PhD in International Relations
Advisor, International Affairs

Founder & Chairman, House of Diplomacy

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

If a limited understanding emerges between #Tehran and #Washington, it should not be mistaken for the end of strategic competition. History shows that many agreements do not eliminate conflicts. rather, they shift them from overt confrontation to the realms of intelligence, security, and political rivalry.

Under such circumstances, the durability of any potential arrangement will depend not only on the intentions of #Iran and the #UnitedStates, but also on the behavior of regional actors and the extent to which they support or seek to undermine the ongoing #diplomatic process.

For that reason, even if a temporary agreement is reached, the central question will not be whether the crisis has ended, but which actors continue to benefit from sustained tensions and how much influence they retain over the trajectory of events.

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

اگر یک تفاهم محدود میان #تهران و #واشنگتن شکل بگیرد، لزوماً به معنای پایان رقابت نخواهد بود. تجربه تاریخی نشان می‌دهد بسیاری از توافق‌ها نه به حذف منازعه، بلکه به انتقال آن از سطح رویارویی آشکار به عرصه رقابت‌های اطلاعاتی، امنیتی و سیاسی منجر می‌شوند.

در چنین شرایطی، پایداری هرگونه تفاهم احتمالی تنها به اراده #ایران و #آمریکا وابسته نخواهد بود؛ بلکه به رفتار بازیگران منطقه‌ای و میزان همسویی یا مخالفت آنها با روند #دیپلماسی نیز بستگی خواهد داشت.

به همین دلیل، حتی در صورت دستیابی به یک توافق موقت، پرسش اصلی این نخواهد بود که آیا بحران پایان یافته است؛ بلکه این خواهد بود که چه بازیگرانی از تداوم تنش سود می‌برند و تا چه اندازه توانایی اثرگذاری بر مسیر تحولات را خواهند داشت

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

درستی این تصویر را نمی‌دانم؛ مادرم استاد #مینو_قهرمان سال‌ها پیش آن را بر اساس خوابی که دیده بود به تصویر کشید. اما آنچه برای من اهمیت دارد، نه شباهت چهره، بلکه یادآوری نامی است که قرن‌هاست با عدالت، آزادگی و جوانمردی پیوند خورده است.

#غدیر را می‌توان از زاویه‌های مختلف دید؛ اما شاید پیام ماندگار آن این باشد که حقیقت، بدون مسئولیت‌پذیری و ایستادگی، دوام نمی‌آورد.

یاد و نام #علی، یادآور شرافت در قدرت و انصاف در داوری است.

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

If an agreement is reached between #Tehran and #Washington, the central question will not be whether tensions come to an end, but whether competition shifts from overt #military confrontation to a more controlled realm of #intelligence and #security rivalry.

The region’s historical experience suggests that the latter scenario is considerably more likely.

From this perspective, the most plausible outcome is a limited understanding accompanied by the continuation of intelligence and security competition. While the possibility of limited #military or security actions aimed at disrupting the diplomatic process cannot be entirely dismissed, there is currently insufficient evidence to regard such a scenario as the dominant trajectory.

Ultimately, the durability of any potential agreement will depend to a significant extent on the behavior of regional actors and the extent to which they support or seek to undermine the ongoing #diplomatic process.

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

اگر توافقی می��ن #تهران و #واشنگتن شکل بگیرد، مهم‌ترین پرسش این نخواهد بود که آیا تنش‌ها پایان می‌یابند، بلکه این خواهد بود که آیا رقابت از سطح رویارویی آشکار به سطحی کنترل‌شده‌تر، #اطلاعاتی و #امنیتی منتقل می‌شود یا خیر

تجربه تاریخی منطقه نشان می‌دهد سناریوی دوم محتمل‌تر است.

از این منظر، شکل‌گیری یک تفاهم محدود در کنار تداوم رقابت‌های اطلاعاتی و امنیتی، محتمل‌ترین سناریو به نظر می‌رسد. در مقابل، هرچند نمی‌توان احتمال اقدامات #نظامی یا امنیتی محدود با هدف برهم زدن روند دیپلماتیک را نادیده گرفت، اما در حال حاضر شواهد کافی برای تلقی آن به‌عنوان سناریوی غالب وجود ندارد.

در نهایت، پایداری هرگونه تفاهم احتمالی تا حد زیادی به رفتار بازیگران منطقه‌ای و میزان همراهی یا مخالفت آنها با روند #دیپلماسی بستگی خواهد داشت

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

Perhaps the most important aspect of recent developments is not the #agreement itself, but the emergence of a potential #FaceSavingMechanism for both sides. Negotiation studies and theories of political credibility in #InternationalRelations suggest that durable agreements often become possible only when both parties can present the outcome to their domestic audiences as a defensible achievement rather than a concession.

#Washington can argue that a combination of #military, #economic, and #diplomatic pressure succeeded in bringing #Tehran to the negotiating table. Conversely, the #IslamicRepublic can portray any easing of pressure or adjustment in U.S. policy as evidence of the failure of the maximum pressure strategy and a validation of its own policy of resistance.

From this perspective, recent signals appear less indicative of a comprehensive and lasting agreement than of an effort to establish a temporary and fragile framework for managing tensions and preventing further escalation a framework that allows both sides to preserve their credibility and deterrence while moving into the next phase of negotiations.

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

شاید مهم‌ترین نکته در تحولات اخیر، نه خودِ #توافق، بلکه فراهم شدن یک #مسیر_خروج_آبرومندانه (Face saving mechanism) برای طرفین باشد. مطالعات مذاکره و نظریه‌های اعتبار سیاسی در #روابط_بین‌الملل نشان می‌دهند که توافق‌های پایدار اغلب زمانی امکان‌پذیر می‌شوند که هر دو طرف بتوانند نتیجه را در برابر مخاطبان داخلی خود به‌عنوان یک دستاورد قابل دفاع روایت کنند.

#واشنگتن می‌تواند ادعا کند که با ترکیبی از فشار #نظامی، #اقتصادی و #دیپلماتیک، #تهران را به سمت مذاکره سوق داده است. در مقابل، #جمهوری_اسلامی نیز می‌تواند هرگونه کاهش فشار یا تعدیل اقدامات #آمریکا را به‌عنوان نشانه‌ای از ناکامی راهبرد فشار حداکثری و نتیجه مقاومت خود معرفی کند.

از این منظر، سیگنال‌های اخیر بیش از آنکه نشانه یک توافق جامع و پایدار باشند، به تلاش برای ایجاد یک چارچوب موقت و شکننده جهت مدیریت تنش و جلوگیری از تشدید بحران شباهت دارند؛ چارچوبی که به هر دو طرف اجازه می‌دهد ضمن حفظ اعتبار و بازدارندگی خود، وارد مرحله بعدی مذاکرات شوند

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

در منطق رئالیستی روابط بین‌الملل، نه #واشنگتن پس از این سطح از آرایش نظامی و هزینه‌های راهبردی، توان عقب‌نشینی بدون دستاورد را دارد و نه #تهران حاضر است بدون رفع مؤثر فشارهای اقتصادی، از مؤلفه‌های اصلی بازدارندگی هسته‌ای خود عبور کند.

عقب‌نشینی #آمریکا در چنین شرایطی، نه‌تنها در #ایران، بلکه از سوی #پکن، #مسکو و حتی متحدان منطقه‌ای واشنگتن نیز به‌عنوان نشانه‌ای از فرسایش اعتبار هژمونیک #ایالات_متحده تفسیر خواهد شد.

از همین‌رو، برخلاف فضاسازی برخی رسانه‌ها، در مقطع فعلی احتمال شکل‌گیری یک تفاهم محدود و شکننده برای مدیریت تنش، به‌مراتب بیشتر از دستیابی به یک توافق جامع و پایدار به ن��ر می‌رسد

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

Within the realist logic of international relations, neither #Washington after this level of military posture and strategic expenditure is in a position to retreat without tangible gains, nor is #Tehran willing to compromise on the core components of its nuclear deterrence without meaningful relief from economic pressure.

Under such circumstances, any U.S. retreat would be interpreted not only in #Iran, but also in #Beijing, #Moscow, and even among Washington’s regional allies, as a sign of the erosion of #UnitedStates hegemonic credibility.

For this reason, contrary to the narratives promoted by parts of the media, the likelihood of a limited and fragile understanding aimed at managing tensions currently appears far greater than the prospect of a comprehensive and sustainable agreement.

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

In light of Donald #Trump’s declared red lines regarding the #Iran nuclear program, particularly on uranium enrichment and the transfer of enriched stockpiles and given Tehran’s refusal to accept such conditions, contrary to the narratives and speculation promoted by parts of the media, a sustainable agreement still appears far from reach.

In reality, the only plausible path toward an agreement would require #Washington to retreat from its publicly stated positions; a development that, on a strategic level, could be interpreted as a clear sign of the erosion of American political deterrence and the gradual decline of U.S. hegemonic credibility within the international order.

A trajectory that the #IslamicRepublic has, for years, described as evidence of the slow deterioration of the American-led order and the declining ability of the #UnitedStates to impose its political will on independent actors.

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

با توجه به خطوط قرمز اعلام‌شده از سوی دونالد #ترامپ در قبال برنامه هسته‌ای #ایران، به‌ویژه در موضوع غنی‌سازی و انتقال ذخایر اورانیوم، و در مقابل، عدم پذیرش این شروط از سوی حاکمیت ایران، برخلاف فضاسازی و گمانه‌زنی برخی رسانه‌ها، همچنان فاصله قابل توجهی تا دستیابی به هرگونه توافق پایدار وجود دارد.

در واقع، تنها مسیر محتمل برای رسیدن به توافق، عقب‌نشینی #واشنگتن از مواضع اعلامی خود خواهد بود؛ رخدادی که در سطح راهبردی می‌تواند به‌عنوان نشانه‌ای از تضعیف بازدارندگی سیاسی آمریکا و آغاز فرسایش اعتبار هژمونیک این کشور در نظام بین‌الملل تلقی شود.

تحولی که #جمهوری_اسلامی طی سال‌های اخیر بارها از آن به‌عنوان نشانه افول تدریجی نظم آمریکامحور و کاهش توان #ایالات_متحده در تحمیل اراده سیاسی خود بر بازیگران مستقل یاد کرده است

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

Don’t mix the two. One is #Persian_Gulf, the other is #Arabian_Golf

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

همان‌طور که درباره #سپهرِ_بابا گفتیم، این‌بار هم باید گفت #ماکان_نصیری
نام‌ها فرق می‌کنند، اما درد یکی است.

گاهی آن‌چه دیده نمی‌شود، از آن‌چه ویران می‌شود سنگین‌تر است؛
مادری که هنوز میان انتظار و واقعیت ایستاده، و پاسخی که هرگز کامل نمی‌شود.

فراتر از هر روایت و هر طرف، یک حقیقت باقی می‌ماند.
رنجِ ان��ان‌ها نه ابزار است، نه حاشیه، بلکه اصلِ ماجراست

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

از B2 ، B1 و‌ B52 نترسید …
از Bوطن، Bشرف و Bغیرت بترسید …
زنده باد #ایران و جان فداهایش …

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

Given the track record of distrust and repeated breaches of commitments by actors such as #United_States and #Israel, it is unlikely that any declared “ceasefire” would prove sustainable. Such pauses often serve less as a pathway to #peace and more as an opportunity for regrouping, managing energy market prices, and replenishing strategic reserves.

As previously noted, neither #Trump nor any foreign policymaker prioritizes the interests of the people of #Iran. The rhetoric of “supporting the people” is less a reflection of genuine intent and more a tool for advancing geopolitical objectives.

History has shown that only Iranians can truly support Iran and its people.

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

با توجه به سابقه بی‌اعتمادی و نقض تعهدات از سوی بازیگرانی مانند #آمریکا و #اسرائیل، بعید است هرگونه «آتش‌بس» اعلامی از پایداری واقعی برخوردار باشد. چنین وقفه‌هایی اغلب بیش از آن‌که به #صلح منجر شوند، در عمل به‌عنوان فرصتی برای تجدید قوا، مدیریت قیمت در بازار انرژی و تنظیم ذخایر راهبردی عمل می‌کنند.

همان‌گونه که پیش‌تر نیز اشاره شد، نه #ترامپ و نه هیچ سیاستمدار خارجی دیگری، اولویت خود را بر منافع مردم #ایران بنا نمی‌کند. استفاده از ادبیات «حمایت از مردم» بیش از آن‌که بیانگر نیت واقعی باشد، ابزاری برای پیشبرد اهداف ژئوپلیتیکی است.

تجربه تاریخی نشان داده است: تنها ایرانی است که می‌تواند به ایران و ایرانی یاری رساند.

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

Although I personally disagree with many of the views of Dr. #Zarif, I tried to examine his recent article purely from an analytical perspective and within the framework of #international_relations theory, setting aside political judgments.

Core argument:
Iran has effectively achieved its strategic objective namely survival and resilience. Therefore, continuing the war represents added risk rather than additional gains.

In other words, it is neither pursuing a classical victory nor the destruction of the opponent. Simply put, if you have endured up to this point, you have, in a sense, “won.” This aligns with the concept of #modern_victory in asymmetric warfare.

Zarif argues that #Iran should declare victory and then move toward an agreement, as continued conflict may jeopardize the very gains already secured.

His proposal is quite concrete, limiting the nuclear program, reducing enrichment levels, and reopening the #Strait_of_Hormuz.

In return, full #sanctions relief, reintegration into the global economy, free #oil exports, and a key proposal, a non-aggression pact with the #United_States.

In essence, this means shifting from military confrontation to a form of #managed_rivalry.

Zarif outlines two paths, a quick ceasefire (simple but unstable), or a comprehensive agreement (more difficult, but sustainable and structural).

The most subtle yet important point in his article is that a new situation has emerged one that did not previously exist. In the past, the United States would not have accepted such a deal; now, the likelihood has increased.

The reasoning, no collapse has occurred, costs have risen, and the balance has shifted to some extent creating a “window of opportunity.”

Zarif also notes that within Iran, some may oppose ending the conflict, believing continued tension provides greater leverage. However, the issue is not purely domestic; at times, it is #international_dynamics that determine when “now” becomes the optimal moment even if internal conditions are not fully aligned.

In summary, his argument can be distilled as follows:
1. We have endured, therefore we have not lost
2. Continued war leads to erosion
3. We currently possess leverage and must convert it into #diplomatic_gains before it diminishes

He does not state it explicitly, but it is implicit in the text that trust in the United States is risky, agreements may be violated, and there is internal political resistance. Nonetheless, from his perspective, not taking the risk may be more costly than taking it.

In one sentence:
This is the best moment to extract concessions before the opportunity is lost

@JZarif

https://t.co/Ee02w67BOG

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

با اینکه شخصاً در بسیاری از موارد با دیدگاه‌های آقای #ظریف هم‌نظر نیستم، اما تلاش کردم متن اخیر ایشان را صرفاً از منظر تحلیلی و در چارچوب نظری #روابط_بین‌الملل بررسی کنم و فارغ از قضاوت‌های سیاسی، نکاتی را در این خصوص مطرح کنم.

هسته مقاله:
#ایران عملاً به هدف استراتژیکش رسیده؛ یعنی بقا و تاب‌آوری. بنابراین ادامه جنگ، ریسک اضافه است، نه دستاورد بیشتر.

یعنی نه به‌دنبال پیروزی کلاسیک است و نه نابودی طرف مقابل. به‌عبارت ساده‌تر، اگر تا اینجا دوام آورده‌ای، در واقع «بُرده‌ای». این دقیقاً همان تعریف پیروزی مدرن در جنگ‌های نامتقارن است.

ظریف معتقد است ایران باید اعلام کند که پیروز شده و سپس به‌سمت توافق حرکت کند؛ چراکه ادامه #جنگ ممکن است همین دستاورد فعلی را نیز از بین ببرد.

پیشنهاد او کاملاً عملیاتی است: محدودسازی برنامه هسته‌��ی، کاهش سطح غنی‌سازی و بازگشایی #تنگه_هرمز.

در مقابل، لغو کامل #تحریم‌ها، بازگشت به اقتصاد جهانی، فروش آزاد #نفت و یک پیشنهاد مهم: «پیمان عدم تجاوز با #آمریکا».

به‌عبارت دیگر، حرکت از فاز درگیری نظامی به سمت «رقابت کنترل‌شده».

دو مسیر پیشنهادی ظریف: آتش‌بس سریع (ساده اما ناپایدار) یا توافق جامع (سخت‌تر، اما پایدار و ریشه‌ای).

مهم‌ترین نکته مقاله که با ظرافت بیان شده این است که:
شرایطی شکل گرفته که پیش از این وجود نداشت. پیش‌تر، آمریکا چنین توافقی را نمی‌پذیرفت، اما اکنون احتمال پذیرش آن افزایش یافته است.

دلیل این تغییر:
سقوطی رخ نداده، هزینه‌ها افزایش یافته و توازن تا حدی تغییر کرده—یعنی همان «پنجره فرصت».

ظریف همچنین اشاره می‌کند که در داخل ایران نیز ممکن است مخالفت‌هایی با پایان جنگ وجود داشته باشد؛ چراکه برخی تصور می‌کنند ادامه تنش، اهرم فشار بیشتری ایجاد می‌کند.
با این حال، مسئله صرفاً داخلی نیست؛ گاهی این پویایی‌های بین‌المللی هستند که تعیین می‌کنند چه زمانی «اکنون» بهترین فرصت است حتی اگر در داخل هنوز آمادگی کامل وجود نداشته باشد.

به‌صورت خلاصه، استدلال ظریف این است:
۱) ما دوام آورده‌ایم، پس شکست نخورده‌ایم
۲) ادامه جنگ به فرسایش منجر می‌شود
۳) اکنون اهرم فشار داریم و باید پیش از از دست رفتنش، ��ن را به دستاورد دیپلماتیک تبدیل کنیم

او صراحتاً بیان نمی‌کند، اما در متن قابل برداشت است که:
اعتماد به آمریکا پرریسک است، توافق ممکن است نقض شود و در داخل نیز مقاومت سیاسی وجود دارد؛ با این حال، از نگاه او، ریسک نکردن می‌تواند پرهزینه‌تر از ریسک کردن باشد.

در یک جمله:
الان بهترین زمان برای گرفتن امتیاز است، قبل از آنکه این موقعیت از دست

@JZarif

https://t.co/Ee02w689Ee

[Mohammad Reza Ghaffari @MRezaGhaffari]

For a country built on the lands of indigenous peoples and still approaching its 250th anniversary, such rhetoric toward a civilization with over 2500 years of history amounts to little more than overstatement.

A nation that has offered the world a legacy such as the #Cyrus_Cylinder regarded as one of the earliest expressions of human rights will not be intimidated by threats of being “sent back to the #Stone_Age”

@realDonaldTrump, you entered with slogans of “help is on the way” and “making Iran great again,” yet now resort to language that reflects little more than an illusion of power.

The people of #Iran even those critical of their own government, will stand firm in the face of such threats

@PeteHegseth