mrtsaka

“Si vis pacempara bellum”

DEÜ-İnşaat'99

[mrtsaka @mrtsk61]

@drcetiner Hangi yüke göre karşılaştırma yapılacak.

[mrtsaka @mrtsk61]

@prensseshira Sallama...? Oluyor mu

[Bülent TEKBIYIKOĞLU @TekbBulent]

Bugün Neşe Alten öğretmen ve kıymetli babasının hain terör örgütü PKK tarafından şehit edilişinin 33. Yıl dönümü.

Unutmadım 🇹🇷
Rahmetle anıyorum. 🤲

[mrtsaka @mrtsk61]

@ExcelTeknik Büyük ova ilan edilen alanlarda da dikkat edilmesi gerekir

[Nigar Ögeday Susmaram @nigar_ogeday35]

❤️ Bir bacımıza destek olmak, bir hayale umut olmaktır…

İstanbul Maltepe’de yaşayan Ahıska Türkü bir bacımız, kendi ayakları üzerinde durabilmek için güzel bir mekân açmış. Ancak ne yazık ki müşterisi olmadığı için kirasını bile ödemekte zorlanıyor. Onu izlerken benim de gözlerim doldu. Çünkü insanın kendi emeğiyle bir şeyler başarmak istemesi, hayallerini yaşatmak için mücadele etmesi ama yalnız kalması gerçekten yürek burkuyor.

Güzel bacım, sana bir sözüm var: İstanbul’a geldiğimde mutlaka senin bu güzel mekânına geleceğim. İstanbul’daki bütün dostlarıma da burayı buluşma noktası olarak önereceğim. ❤️

Sayfamda İstanbul’da yaşayan, özellikle bu civarlara yakın olan kıymetli dostlarıma da sesleniyorum: Vaktiniz olursa bu bacımızı ziyaret edin, bir çayını için, hâlini hatırını sorun. Belki bir çay içmek, güzel bir sohbet etmek sizin için küçük bir şeydir ama onun için yeniden umutlanmak, kendisini yalnız hissetmemek demektir.

Unutmayalım ki bir toplumun güzelliği, yalnızca sözlerinde değil, birbirine sahip çıkmasında saklıdır. Kendi ayakları üzerinde durmak isteyen, güzelliğini kullanarak değil, emeğiyle para kazanmayı ve hayatını kurmayı seçen kadınlarımızın yanında olmak hepimizin sorumluluğudur.

Bizim toplum olarak böyle emekçi kadınlarımıza ihtiyacımız var. Onların da bu toplumun desteğine, dayanışmasına ve güzel yürekli insanlarına ihtiyacı var.

Gelin, bir bacımızın hayaline birlikte sahip çıkalım. Belki sizin bir ziyaretiniz, bir çayınız, bir dostunuza yapacağınız tavsiyeniz onun işlerinin açılmasına vesile olur. Bazen bir insanın hayatına dokunmak için büyük şeyler yapmak gerekmez; küçük bir iyilik bile kocaman bir umuda dönüşebilir. ❤️

📍 AlSHA Maison Cafe&Atelier

📌 Adres: Yıldız Posta Caddesi No: 34A, 34349 Beşiktaş, İstanbul

🗺️ Konum: https://t.co/ToODyquxiG

İstanbul’daki dostlarım, yolunuz düşerse uğrayın. Bir çay için, destek olun, paylaşın. Bir bacımızın emeği karşılıksız kalmasın, hayalleri yarım kalmasın. ❤️🤝

#AhıskaTürkleri #KadınEmeği #Dayanışma #İstanbul #AlSHAMaisonCafeAtelier

[mrtsaka @mrtsk61]

@drcetiner Para nerde, araba nerde...???

[Seyit Yücel @SeyitYucel06]

Salona eli bağlı üç kişi getirildi, sanık sırasına oturtuldular.

Mahkeme başkanı Saruhan Mebusu Mustafa Necati, sanıklardan en yaşlısına, ihtiyar köylüye sordu.

-Baba Adın ne?

Dinleyicilerde bir ferahlama görüldü.

Demek bu ihtiyarın suçu ötekilerden daha hafifti. Bu yüzden ilk yargılanıyordu.

İhtiyar ayağa kalktı.

-Hüsnü

-Baba adı ?

-Ramazan

-Nerelisin ?

-İnebolu’nun Çatal bucağından.

-Baba, sen askerden kaçan oğlunu evinde saklamış, bir asker kaçağına yataklık etmişsin!

-Tövbe de Reis bey !

-Ben tövbe dedim, sen ne dersin ?

İhtiyar köylü başkanın üstelemesinden sıkılmıştı. Elini koynuna sokup yıpranmış, buruşuk iki tomar kağıt çıkardı kürsüye doğru salladı:

-Reis Bey, Reis Bey!..

Şu kafa kağıtlarının içini okusan bana dediğinden utanırsın!..

-Neden ?

-Bu kağıtlar Balkan Harbin 'de ve Çanakkale'de şehit düşen oğullarımın nüfus kağıtlarıdır.

İki arslanını millet için şehit veren baba, üçüncü oğlunu bu ölüm dirim savaşında bir kahbe gibi gizlemez Reis Bey!

Salonda çıt yoktu. Mahkeme üyeleri birbirlerinin yüzüne baktılar.
Şaşkındılar. İhtiyar birden yamalı mintanını yırttı. Çıplak, ak kıllı göğsü dışarı fırladı.

-Hele gel Reis Bey, yakın gel de şu kalbura dönmüş göğsüme bak!
Bu gördüğün yaraları Makedonya'da Bulgar çeteleri ile döğüşürken aldım.
Sekiz yıl askerliğim var benim. Kurşun yarasına yara demem.
Şehit arslanlarımın yarasıdır bağrımı delen.
Benim oğlum askerden kaçsa bile ben saklamam. Bunu böyle bil !

Mustafa Necati Bey sıkıntısını gizleyemeyerek sordu:

-Peki baba. Oğlunu en son ne zaman, nerede gördün ?

-En son ilk kar düştüğünde gördüm. Aha şurada, Kastamonu askerlik şubesinin önünde. Ankara'ya selametlerken...

-Sonra hiç haber almadın mı?"

İhtiyar duraladı.

Bu soruyu beklemediği belliydi. Kuşkulu gözlerle dinleyicilerden yana baktı.

Orada birilerinden, birilerinin bir şeyler söylemesinden korkuyordu sanki.

Kararsızdı.

Bir süre sağına soluna baktı.

Sonra tükenmiş bir sesle başkana döndü:

-Diyecem diyecem, emme o itin ipini de ben çekecem!

Başkan gün görmüş geçirmiş bir tavırla sordu:

-Anlat bakalım baba !

-Askerin bazısı Halifecilere kandırılmış, başıbozuk olmuş dediler.
Askerden kaçanları ortalıkta görmüyorduk, emme kulağımıza geliyordu.

Kaçaklar yakalanırım korkusuna evine ocağına gelmezmiş.
Kimi dağa çıkıp eşkiyalık edermiş. Kimi de bir kıyıya siner mektup yazıp evden para istermiş.

Bir ay önce bana da bir mektup geldi. Muhtar getirdi.

Hah dedim, oğlan askerden kaçtı para ister.
Benim okumam yazmam yok.
Utancımdan kimseye okutamadım.
Muhtar her önüne gelene demiş bana mektup geldiğini.
Ele güne bakamaz oldum.
Dünyaya kahrettim eve kapandım.
İhtiyar eğildi, bağlı elleriyle yün çorabının arasından katlanmış bir kağıt çıkardı.

-Aha mektup bu!.. Alın okuyun.
Nerdeyim diyorsa gidin yakalayın.
Asarken de ipini bana çektirin!

Mahkeme başkanı Mustafa Necati kağıdı açtı, okudu.

Birden yerinden fırladı, ağlayarak kürsüden indi. İhtiyarın önüne geldi.

Boğuk sesiyle hıçkırdı:

-Baba bizi bağışla. Küçük oğlun da İnönü'de şehit düşmüş. Sana gelen mektup askerlik şubesinin şehitlik ilmuhaberiymiş.

İhtiyar elini öpmek isteyen Mustafa Necati Beyi durdurdu:

-VATAN SAĞ OLSUN!..

SİZ ASLANLARIM SAĞ OLUN!...

İhtiyar sessizce ağlamaya başladı.

Çıplak ak kıllı göğsü körük gibi inip kalkıyor, kırışık yanaklarından süzülen gözyaşları sakallarının içinde kayboluyordu.

Vatan hainliği suçlamasından kurtulduğuna mı ağlıyordu, son oğlunu da yitirdiğine mi?

Kimse anlayamadı...

Başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere, Kurtuluş Savaşı'nın tüm kahramanlarını rahmet, minnet ve şükranla anıyoruz...

(Kaynak ; Çatalzeytin Mektubu Yerel Gazetesi İmtiyaz Sahibi Sn.Emin Türkay Öztürk)

[mrtsaka @mrtsk61]

@ICanAdvisory Fvök mı

[mrtsaka @mrtsk61]

@drcetiner Var

[TÜRK DEGS / TURK MAGS @turkdegs]

🇹🇷 Cihat Yaycı:

“Türk Silahlı Kuvvetlerimize herkes güvensin.

İsrail gelip Ebu Zuhur’u vurdu. Bunlar tek vuruşluk işlerdir. Bir defa vurur, karşı tarafın sabrını sınarsın. Sonra başka bir adım atar, yine tepkisini ölçersin.

Ancak söz konusu İsrail ve Yunanistan olduğunda Türk Milleti şu köken, bu köken diye ayrılmaz; tek yumruk olur. Çocukları ve yaşlıları hariç tuttuğunuzda 30 milyon Türk erkeği gerektiğinde Türk ordusu olur. Türk Milleti böyledir.

Bunu çok açık söylüyorum: 30 milyonluk Türk ordusu karşısına çıkanı böcek gibi ezer. İsrail’i de ezer, başkasını da ezer.

Türk Deniz Kuvvetleri çok güçlü ve eğitimlidir. Türk Deniz Kuvvetleri uyumaz. Donanmamız Mavi Vatan’da ve Mavi Vatan’ın ilerisinde sürekli karakoldadır.

Somali’de Türk Deniz Kuvvetleri vardır. Hint Okyanusu’nda, Akdeniz’de ve Karadeniz’de vardır. Türk Deniz Kuvvetleri her yerdedir.

Türk Deniz Kuvvetleri için şu anda 30’dan fazla gemi kızakta inşa ediliyor. Öyle bir seviyeye geldik ki altı ay ile bir yıl arasında fırkateyn inşa edebiliyoruz. Çünkü gemilerin dizaynı bize aittir.

Dizayn için ayrıca para ve zaman harcamamıza gerek kalmıyor. Tasarımlarımız hazırdır, tersanelerimiz son derece tecrübelidir. Artık aynı tip fırkateyni inşa edebilecek seviyede birden fazla tersanemiz bulunmaktadır.

Üstelik artık yalnızca kendi gemilerimizi inşa etmiyor, başka ülkelere de gemi satıyoruz. Savunma sanayisinde ve askeri gemi inşa sektöründe muazzam işler yapıyoruz. Devletimize ve ordumuza güvenelim.

Fakat bu güç, bizim herkese kafa tutacağımız anlamına gelmez. Bizim böyle bir niyetimiz yoktur. Türkiye’nin hiç kimsenin toprağında gözü yoktur. Ancak bizim toprağımızda gözü olanın da gözünü çıkartırız. Bundan hiç kimsenin şüphesi olmasın.

Devletimiz büyük devlettir. Etnik kökenine bakılmaksızın herkes devletimizin etrafında, Türk Milleti çatısı altında kenetlenmelidir.

Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ne ve Türk Silahlı Kuvvetlerine güvenmeliyiz.”

📺 Videonun tamamı👇
https://t.co/QTxIvt8S7J

[mrtsaka @mrtsk61]

@finozg Bugün daire kaça gider.daire 3m ise arsa 40-45 eder.

[mrtsaka @mrtsk61]

@Karavandaborsa Bir banyo tadilatına merak edenler fiyat alsın...

[mrtsaka @mrtsk61]

@ogretmensitemiz Amca....

[Hüseyin Yılmaz @HSYNYILMAZ09]

Ramazan Kurtoğlu :
*Doğurganlık Oranı 1.48 e İnmiş
2.41 in Altına İndiğinde Milli Güvenlik Meselesidir
1.70 in Altına İndiğinde Artık Doğum Oranını Artıramazsın
*3 Yetişkin 1 i Şeker Hastası
*Pirinç,Buğday Un GDO lu
*Rahim,Prostat Kanseri Patlamış
@KurtogluKagan @muratzurnaci

[mrtsaka @mrtsk61]

@myzccc Neden 10 milyon oraya göndermiyoruz

[UĞUR POYRAZ @UGUR__POYRAZ]

Bu artık kontrolden çıkmış bir delilik halidir!

[mrtsaka @mrtsk61]

@hapotemi_ Hayırlı olsun başarılar diliyorum

[Erol Çalı @erolcalitr]

Hepimiz Cebimizde Bir Alamut Kalesi Taşıyoruz…

Hasan Sabbah ve Alamut Kalesi hikayelerini Marco Polo fantezilerinden okuduk. Toplumsal bir gerçeği ve Hasan Sabbah’ın başarısını birkaç fedaiye veya doğrulanmamış haşhaş hikâyelerine indirgedik.

Asıl mesele çok daha derindi.

Hasan Sabbah’ın gerçek gücü insanları öldürmek değil, insanların neye inanacağını belirlemekti. Zaafları üzerine fikir bina ediyordu. Çünkü bir insanın zihnini ele geçirdiğinizde, bedenini yönetmenize gerek kalmaz.

11. yüzyılda Alamut Kalesi’ne ulaşmak zordu. Bugün ise durum daha ürkütücü. Artık herkesin cebinde bir Alamut Kalesi var.

Her gün yüzlerce bilgi, görüntü, slogan ve duygu bombardımanı altında yaşıyoruz. Neye öfkeleneceğimize, kimi seveceğimize, kimi düşman göreceğimize çoğu zaman biz karar verdiğimizi sanıyoruz. Oysa tarih başka bir şey söylüyor:

İnsan her çağda yönlendirilmeye açıktır. Dün fedailer mutlak hakikatin kendilerine sunulduğuna inanıyordu. Bugün milyonlarca insan, ekranına düşen ilk bilgiyi sorgulamadan paylaşabiliyor.

Araçlar değişti. İnsan değişmedi.

Alamut’un taş duvarları yıkıldı ama algıyı yönetme sanatı daha güçlü hale geldi. Çünkü artık kaleye gitmek gerekmiyor.

Kale cebimizde.

Asıl soru şu:

Telefonunuza baktığınızda bilgi mi görüyorsunuz, yoksa sizin için özenle seçilmiş bir gerçeklik mi?

[mrtsaka @mrtsk61]

Starlink mi geçiyor...

[DENİZ_TOPRAK2 @TOPRAK_2_]

Salona eli bağlı üç kişi getirildi,sanık sırasına oturtuldular.

Mahkeme başkanı Saruhan Mebusu Mustafa Necati, sanıklardan en yaşlısına, ihtiyar köylüye sordu.

-Baba Adın ne?

Dinleyicilerde bir ferahlama görüldü.
Demek bu ihtiyarın suçu ötekilerden daha hafifti. Bu yüzden ilk yargılanıyordu.

İhtiyar ayağa kalktı.

-Hüsnü

-Baba adı ?

-Ramazan

-Nerelisin ?

-İnebolu’nun Çatal bucağından.

-Baba, sen askerden kaçan oğlunu evinde saklamış, bir asker kaçağına yataklık etmişsin!

-Tövbe de Reis bey !

-Ben tövbe dedim,sen ne dersin ?

İhtiyar köylü başkanın üstelemesinden sıkılmıştı. Elini koynuna sokup yıpranmış, buruşuk iki tomar kağıt çıkardı kürsüye doğru salladı:

-Reis Bey, Reis Bey!..

Şu kafa kağıtlarının içini okusan bana dediğinden utanırsın!..

-Neden ?

-Bu kağıtlar Balkan Harbin'de ve Çanakkalede şehit düşen oğullarımın nüfus kağıtlarıdır.

İki arslanını millet için şehit veren baba, üçüncü oğlunu bu ölüm dirim savaşında bir kahbe gibi gizlemez Reis Bey!

Salonda çıt yoktu. Mahkeme üyeleri birbirlerinin yüzüne baktılar.

Şaşkındılar. İhtiyar birden yamalı mintanını yırttı. Çıplak, ak kıllı göğsü dışarı fırladı.

-Hele gel Reis Bey, yakın gelde şu kalbura dönmüş göğsüme bak!

Bu gördüğün yaraları Makedonya'da Bulgar çeteleri ile döğüşürken aldım.

Sekiz yıl askerliğim var benim. Kurşun yarasına yara demem.

Şehit arslanlarımın yarasıdır bağrımı delen.

Benim oğlum askerden kaçsa bile ben saklamam. Bunu böyle bil !

Mustafa Necati Bey sıkıntısını gizleyemeyerek sordu:

-Peki baba. Oğlunu en son ne zaman, nerede gördün ?

-En son ilk kar düştüğünde gördüm. Aha şurada, Kastamonu askerlik şubesinin önünde. Ankaraya selametlerken...

-Sonra hiç haber almadın mı?"

İhtiyar duraladı.

Bu soruyu beklemediği belliydi. Kuşkulu gözlerle dinleyicilerden yana baktı.

Orada birilerinden, birilerinin bir şeyler söylemesinden korkuyordu sanki.

Kararsızdı.

Bir süre sağına soluna baktı.

Sonra tükenmiş bir sesle başkana döndü:

-Diyecem diyecem, emme o itin ipini de ben çekecem!

Başkan gün görmüş geçirmiş bir tavırla sordu:

-Anlat bakalım baba !

-Askerin bazısı kandırılmış, başıbozuk olmuş dediler.

Askerden kaçanları ortalıkta görmüyorduk, emme kulağımıza geliyordu.

Kaçaklar yakalanırım korkusuna evine ocağına gelmezmiş.

Kimi dağa çıkıp eşkiyalık edermiş. Kimi de bir kıyıya siner mektup yazıp evden para istermiş.

Bir ay önce bana da bir mektup geldi. Muhtar getirdi.
Hah dedim, oğlan askerden kaçtı para ister.
Benim okumam yazmam yok.
Utancımdan kimseye okutamadım.

Muhtar her önüne gelene demiş bana mektup geldiğini.
Ele güne bakamaz oldum.
Dünyaya kahrettim eve kapandım.

İhtiyar eğildi, bağlı elleriyle yün çorabının arasından katlanmış bir kağıt çıkardı.

-Aha mektup bu!.. Alın okuyun.
Nerdeyim diyorsa gidin yakalayın.
Asarken de ipini bana çektirin!

Mahkeme başkanı Mustafa Necati kağıdı açtı, okudu.

Birden yerinden fırladı, ağlayarak kürsüden indi. İhtiyarın önüne geldi.

Boğuk sesiyle hıçkırdı:

-Baba bizi bağışla. Küçük oğlun da İnönü'de şehit düşmüş. Sana gelen mektup askerlik şubesinin şehitlik ilmuhaberiymiş.

İhtiyar elini öpmek isteyen Mustafa Necati Beyi durdurdu:

-VATAN SAĞ OLSUN!..
SİZ ASLANLARIM SAĞ OLUN!...

İhtiyar sessizce ağlamaya başladı.

Çıplak ak kıllı göğsü körük gibi inip kalkıyor, kırışık yanaklarından süzülen gözyaşları sakallarının içinde kayboluyordu.

Vatan hainliği suçlamasından kurtulduğuna mı ağlıyordu, son oğlunu da yitirdiğine mi?

Kimse anlayamadı...

BU VESİLEYLE BU CENNET VATANIMIZI BİZE BIRAKAN BÜTÜN ŞEHİTLERİMİZİ GAZİLERİMİZİ MİNNETLE ANIYORUZ

BU VATAN ÖYLE KOLAYLA KURULMADI ÖYLE KOLAYLADA SATILAMAZ .....🇹🇷🇹🇷🇹🇷
ALINTI