Cidden öğretmenler üzerinden sağlam algı yönetiliyor. Alınan maaş, çalışma saatleri... Sadece evde bile sınır koyamadığınız çocuklarınızı düşünün önce, ellerinden telefon alamadığınızı falan. Sonra benzer onlarca çocukla benzer konularda uğraşmaya çalışan öğretmenleri.
Öğretmenlere çok fazla ve yanlış bir tepki verildiğini düşünüyorum. Arkadaşlar bu insanlar bu ülkenin geleceğini eğitiyor. Bir çok şekilde bunu en güzel şekilde yapmaları için teşfik edilmeliler. Bu maaşla da olur, başka şekillerde de. Ayrıca öğretmenler çok kazanmıyor. Sizler çok az alıyorsunuz. Sizden fazla alana bu şekilde tepkiler göstererek sizlerin iş durumları düzelmeyecek. Hepimiz doğru kesime uygun tepkiyi vermeyi öğrenmeliyiz. Bakın siz demiyorum. Hepimiz. Çünkü sorun bizlerde değil. Sistemde. İş verenlerde. Ekonomide.
في كل مره تتكاسل عن الوتر تذكر حديث النبي
أن الله ليضحك إلى رجل قام فى ليلة باردة من فراشه ولحافه ، فتوضأ ثم أقام الصلاة ،ويقول للملائكة:ما حمل عبدي على هذا الصنع ؟
فيقولون:ربنا رجاء ما عندك وشفقه مما عندك ،فيقول الله: فإنى قد أعطيته ما رجا ، وأمنته مما يخاف ، ورزقته ما يتمنى
Öğretmenler tatile girmiş.
Kafayı kırmak üzere olan bir grup var.
Öyle öfkeliler, öyle nefret dolular ki...
Nedenini anlamak mümkün değil.
Sanki öğretmen tatil yapmasa kendi hayatları güzelleşecek.
Sanki öğretmenin dinlendiği gün kadar kendi ömürlerinden eksilecek!
Birbirimizin üç kuruş maaşına, iznine, küçücük kazanımına göz dikmiş durumdayız.
Daha kötüsü de var.
Evde kendi çocuğuyla birkaç gün ilgilenmekten yakınan, okulların açılacağı günü iple çeken insanların öğretmenlerin tatiline öfkelenmesi...
Çocuğuna bakmak zor geliyor ama başkasının otuz çocuğa bakmasını küçümsüyor.
Bana hastasını acile getirip yatırdıktan sonra bir daha uğramayan bazı hasta yakınlarını hatırlatıyor bu durum.
Hastanın neye ihtiyacı var, nasıl, iyi mi, kötü mü diye arayıp sormayanları...
Üç gün evde bakmak istemeyenleri...
Ama hasta kaybedildiğinde feryat figan ortalığı ayağa kaldıranları...
“Benim canım! Benim ciğerim yandı!” diye bağıranları...
Çocuğun sorumluluğunu öğretmene, yaşlının sorumluluğunu hastaneye, hastanın sorumluluğunu hekime yüklemek...
Sonra da dönüp o insanların çalışma koşullarını, izinlerini, haklarını sorgulamak.
Sorumluluğu başkasına devredip haklarını da elinden almak istemek...
Ve bütün bunları yaparken kendini haklı görmek!
Öğretmen dinlenmesin, hekim kazanmasın, işçi zam almasın, emekli rahat etmesin...
Herkes sürünsün!
Herkes yanındakinin boğazına sarılıyor!
Ki merak etmeyin herkes sürünüyor!!!
Kimsenin bir eli yağda bir eli balda değil.
كلما زاد عدد مرات الإستغفار في تفاصيل حياتك كلما فُتحت لك مغاليق الأبواب وتهيأت لك الأسباب، وتيسرت لك الأمور الصعبة، واستوطن قلبك السرور، وتنحى عنك الهم، وفتح الله عليك الأرزاق وصبها عليك صباً ..
أستغفرالله العظيم وأتوب إليه.
Tövbe huzura kbaul ettirir. İnsanların çoğunu namazdan alıkoyan şey tövbe etmemektir. Kim günahlarına samimiyetle tövbe eder: "Allahım yapmış olduğum bütün günahlardan ben çok pişmanım, keşke bunları yapmasaydim, inşallah bir daha yapmayacağım" der ise Rabbulalemin onun kalbindeki sis perdesinş kaldırır ve o kişiye ibadetlerden kolaylaşır. Her namazdan sonra, her boş vakitte Rabbimize bildiğimi ve bilmediğimiz günahlar için tövbe edelim. Kalbimizdeki sis kalkar ise hem ibadetler lezzetlenir, kolaylaşır hemde Rabbimizin yardımı, bereketi, nimetleri bize ulaşır.
Ben 13 sene öğretmenlik yaptım. Bu sene masa başı işe geçtim. Şunu söylemek isterim ki masa başı çalışan herhangi biri en yoğun gününün sonunda bile bir öğretmenin 1 derste yorulduğu kadar yorulmuyor
Namazı vaktinde kılana dokuz ödül vardır; Allah'ın sevgisi, sağlıklı bir beden, meleklerin koruması, bereketli bir ev, dindar insan siması, yumuşak bir kalp, sırat köprüsünden şimşek hızıyla geçiş, ahiret korkusu ve üzüntüsünden uzak olma, cehennemden kurtuluş.
Hz. Osman {r.a}
ÖĞRETMENLERDE SES HASSASİYETİ
Öğretmenlerin okul çıkışında yaşadığı ama pek konuşulmayan bir durum var:
Sese karşı aşırı hassasiyet.
Gün boyu onlarca öğrencinin sesi, bitmeyen sorular, bağırışlar, zil sesleri ve koridor gürültüsü…
Okuldan sonra en ufak sesten bile rahatsız olmak, televizyonu kısmak, aynı anda konuşan insanlara tahammül edememek, telefonla konuşmak istememek…
Bazen eve gidince tek istedikleri şey sessizliktir. Çünkü öğretmenler gün boyunca sadece ders anlatmaz, aynı zamanda yoğun bir ses ve uyaran trafiğine de maruz kalır.