Küçükken hep sabaha kadar oturmayı marifet zannederdik. Büyüdük gözlerimize uyku girmeyen gecelerde sabahı da ettik güneşin doğuşunu da izledik. Keske bu duyguları hiç tatmamış olsaydık. Mutsuzluk insanı uyutmuyor. Bilmiyorum mutluluktan uyumadığım geceler oldu mu 🤷♀️