به مناسبت روز دماوند یه فکت از برج آزادی بگم:)
داخل برج آزادی به سبک معماری ایرانی همه چی قرینه است جز یه پنجره که قرینه نداره و از حد عادی هم پایینتره.
راهنمای صوتی گفت اون پنجره مختص دیدن دماونده و یکم پایینتر از حد عادیه که موقع دیدن دماوند یکم خم شی و احترام گذاشته باشی بهش
اگه زندگی جوری پیش میرفت که خدای نکرده با اکسم ازدواج میکردم، یحتمل میشدم همین خانومی که منتظره شوهرش ساعت ۱۱ از ناکجا آباد، حلیم خورده، برگرده که برن سفر :)
کصخل شدن آدم مجرد بعد از ۳۰ سالگی رو به عینه تو خودم و بقیه میبینم. متاسفانه نظریهی درستیه!
بعد جالبه کسی که ازدواج کرده و دوباره مجرد شده تو این کتگوری قرار نمیگیره.
زنها با اونی که عاشقشن ازدواج میکنن
اما مردها نه
مردها وقتی احساس کردن توانایی تشکیل خانواده دارن و دیگه از مسئولیت نمیترسن ؛ ازدواج میکنن
حالا شاید طرف مقابل عشقشون باشه یا نباشه
برای مردها زمان مهمه
برای زنها عشق
یه بار یه اینفلوئنسری پست گذاشته بود "همسر من قراره تنها کسی باشه که موقع تولد بچه هام، مرگ پدر و مادرم، بیماریم، شکست های زندگی و... کنارم باشه. من سختگیر نیستم، شماها خیلی بی خیالین"
و به نظرم نکته ی بسیار مهمی بود
نظر نامحبوب فعلیم اینه که بعد از ازدواج دیگه دلیلی نداره آدم تو فضای آزاد سوشال مدیا فعال باشه و از خودش عکس بذاره. اونی که باید ببینهت، میبینه و کافیه
فلسفه ترند پوست برنزه تو اروپا اینه که یعنی تابستون، تعطیلات و سفر بودی و لایف استایل فعالی داری. حالا ایرانی جنگ زده از کرج، با دندونای خراب و موهای سوخته از دکلره حاضره میلیونها تومن خرج کنه تا با سولار رفتن شبیه کسی بشه که انگار دو هفته از تعطیلات سواحل جنوب اروپا برگشته! بس