Demem o ki, insanlar da zarflara benzer. İçinden ne çıkacağını bilemezsiniz. Dolu sandığınız boş, boş sandığınız dolu çıkabilir. Sayfalarca yazanın, saatlerce konuşanın etkisi olmaz da, iki kelime edenin yankısı unutulmaz.
Berbat bir his anlatayım; apaçık bir şekilde kırıldığın şeylerin görmezden gelinmesi acının görülmemesi dünyanın en igrenç hissi bu değersizlik olabilir.