پدرم، تجسم تمام ارزشهای والای زندگی بود؛
نماد ادب، متانت و مهربانی بیپایان.
او ستون استوار خانوادهمان بود،
و وجودش چراغ راهی که تا همیشه در دل ما خواهد درخشید.
یاد و نامش همچون نسیمی آرام، همیشه در جانمان جاریست.
خانههایی هستند
که دیوارهایشان هنوز ایستاده،
اما روح آدمهایشان
سالهاست زیر آوار مانده است. و گاهی،
ت��هایی
در شلوغترین نقطهی یک زندگی
اتفاق میافتد.