sevilmediğimizi aslında hep hissediyoruz. sarılırken bir saniye erken çekilen kollar, dalgın dinlenen cümlelerimiz, eskisi kadar merak edilmeyen günümüz, gözlerde yavaşça sönen parıltılar, uzatıldığında hafifçe havada kalan elimiz, giderek kısalan iyi geceler ritüelleri.. kalp, kelimelerden çok önce anlıyor. ama biz yine de bekliyoruz; belki yarın sabah, belki bu sefer diye diye.. ta ki kabul etmek zorunda kalana kadar..
Bir kadın seni başka bir adam için sevmekten vazgeçmez. Seni; verilen sözlerin tutulmaması, saygısızlık ve çaba göstermemen yüzünden sevmeyi bırakır. Onu kendi davranışlarınla kaybedersin.