این روزا وقتی یکی باهام درد و دل میکنه و از مش��لاتش میگه
فقط میتونم با یه نگاه متاسف زل بزنم تو چشماش...
نه در اون حدی هستم که کاری براش بکنم
نه میتونم دروغ بگم که قراره همه چیز درست بشه
و از همه بدتر نمیتونم بگم خود منم وضعیتم داغونه
فقط همینجوری درمونده نگاش میکنم.
حالا که شب یلدا و برنامه هاش تموم شد و از فضای مجازی کم رنگ شد
دوس دارم بگم از همه تبریکای دسته جمعی و انبوه مثل استوری کردن یا فرستادن یه متن به همه مخاطبین متنفرم.
و از اون دو نفری که امسال شخصا به خودم خیلی ساده تبریک گفتن تشکر میکنم.
از دست اینستا فرار کردم اینجا
تو اون خراب شده دیگه دارن همه چیو میفروشن.
باز کالا خوبه... این آموزشا چ�� میگن؟؟؟؟؟
از آموزش نگین ��وزی و تک چرخ زدن با سکوتر بگیر تا آموزش دم در گذاشتن آشغال.
هرکی واسه خودش یه پیج باز کرده داره یه چیزشعری رو آموزش میده.