Kemâl, “bir şeyin tam ve noksansız dereceye erişmiş olması durumu” mânâsına da gelen bir kelime. Beşerî sınırlar içerisinde imanın bir kemâli olduğu gibi küfrün de bir kemâli var. İnsan hangi kemâle muhabbet duyacağını doğru seçmelidir.
“Cehennem ehli oldukları açıkça kendilerine belli olduktan sonra, -yakınları da olsalar- Allah'a ortak koşanlar için af dilemek ne Peygambere yaraşır ne de mü'minlere.”
Tevbe/113
Dostoyevski, Suç ve Ceza kitabında; “Herkesin gidebileceği bir yeri olmalı” der ve ekler; “Çünkü öyle bir an olur ki, insanın mutlaka bir yere gitmesi gerekir.”
Ben kalbimi güzelliklere kapatmadan, kendimden de eksilmeden yaşamaya niyetliyim. Çünkü nasibim olan hiçbir güzellik, beni bulmak için kendimden vazgeçmemi gerektirmeyecek.