Asgari ücretin 28 bin TL olduğu bir ülkede trafik cezasının 200 bin TL olması hukuk devleti ve ölçülülük ilkesine aykırılık teşkil etmektedir. Kişinin yapacağı en ufak bir hata sonucunda yaklaşık 8 ay boyunca boşuna çalışacak olması hem vicdanen hem de hukuken doğru değildir.
Köfteci Yusuf:
“Biz büyük bir satın almacıyız, peşin parayla mal alırız. Bu bizi rakiplerimizin önüne geçiren bir şeydir.”
“Ankara, Balıkesir bölgelerinde büyük çiftçilere hayvan besletiriz. 1000 büyükbaş hayvan bakan bir besici için ben bulunmaz bir nimetim, onlar da bizim için bulunmaz bir nimet.”
“Tek tek kasaba gidip satmaktansa her gün buraya 5 tır mal getirerek parasını alarak hayatına devam eder.”
“Şu an kendi desteğimizle küçük köylerde hayvan besletiyoruz. Yemini biz alıyoruz. Aslında besicilerin gelişmesine fayda sağlayan bir firmayız.”
“Bizim kendi köyümüzde örneğin 100 kuzu bakan çiftliklerin 80i bizimle iş yapar. Hani insanlar günün sonunda kime satacağım diye düşünmüyor, parasını alabilir miyim diye düşünmüyor. Çünkü zor para kazanılıyor.”
“5 tane danasını satıp parasını alamamak bütün hayatını mahvedebilir. Biz de bu güveni sağlamışız ki kesiyoruz, o gün veya diğer gün parasını ödemeye çalışıyoruz.”
“Pul biberi Kahramanmaraştan alıyoruz. Soğanı sezonunda tarlada ektirerek, sezonunda temizleyip şokluyoruz.”
“Bir hata olduğunda hemen bir sinyal alabiliyoruz çünkü kulağımız her zaman müşterimizde ve elemanımızdadır.”
“Bizim iş modelimiz arada bir kişinin daha kazanabileceği kurguda değil. Bayilik verdiğimizde maliyetler artar ve bizim bunu müşteriye yansıtmamız gerekir. Oysa bizim hizmet önceliğimiz hesaplı ama kaliteli ürün sunabilmek.”
“Herkesin genelde 10 kilo, 20 kilo satıp dükkanını geçindirmeye çalışan bir iş modeli vardır. Biz ise ton üzerine kurgu yapmışızdır.”
“Biz çok cüzi kârlarla çalışan bir işletmeyiz. Aracı olmadığı için kendimiz üretiyoruz, aradaki yüzde 15lik kârı müşterilerimizin lehine kullanıyoruz. Kendi dükkanlarımızda satıyoruz.”
“Franchise modelimiz olsa yatırımcı para kazanmak isteyecektir. Biz bunu da müşterimizden yana kullanıyoruz. Zaten en yakın rakibimizle bile aramızda olan bu fiyat farkının ana sebebi bu.”
“Arada aracı yok, biz birinci elden hayvan besliyoruz. Kendimiz fabrikamızda imal ediyoruz. Kendimiz taşıyoruz. Kendi dükkanlarımızda müşterilerimize birinci elden aracısız hizmet sunuyoruz. Sürümden kazanıyoruz.”
“İznikte bu iş yapılır mı, burada iş olur mu diye çok düşündük ama başladık. İlk şubemiz içeride ikinci el 4 masa, dışarıda 2 masadan oluşan ufak bir yerdi ama çok bereketli oldu.”
“İznik zaten İstanbuldan yerli turist alabilen, herkesin bildiği ve tarımın çok güçlü olduğu güzel bir yerdir. İnegöl kamyonları İstanbula giderken İznik üzerinden geçerdi. Trafiğin yüksek olduğu bir ilçe olmasından dolayı işlerimiz ilk açıldığında iyiydi.”
“1, 2 yıl sonra o dükkandan biraz daha merkeze taşındık. Sonrasında da o dükkanda, karşıdaki yere bakmıştım. Orası da böyle bir 700, 800 metrekare, yeşillikler içinde bir yerdi.”
“Demiştim ki, vay be, bu iş burada yapılmalı. Geriye dönüp bakıyorum çok şükür, hani aklımdan geçenler bile nasibimiz oldu.”
“Hiç unutmam, lavaboya bir gün 1 metrekare fayans yapmıştık, of demiştim, dükkan ne değişti. O bile bana çok büyük şey gibi gelmişti. Şimdi işte belki her gün binlerce metrekare fayans döşediğimiz inşaat bölümümüz var.”
“İlk 6 yıl boyunca ürün aldığımız firmanın ismini kullandık ancak sonrasında bir anlaşmazlık çıktı.”
“O gün bana dedikleri işine gelirse cümlesini hiç unutmadım. Hayatımı değiştiren cümlelerden biridir. Hemen bir kasap dükkanı açarak kendi ürünümü kendim üretmeye başladım ve adını da Köfteci Yusuf yaptık.”
Tolstoy bisikleti sürmeyi öğrendiğinde 67 yaşındaydı. Bugün "Tolstoy'un Bisikleti" diye bir kavram vardır ve "hiçbir şey için geç değildir" anlamına gelir...!