alâ
nefesimi kuş kanadına
yüreğimi çatlayan yumurtanın sevincine erteledim.
henüz erken dedim
geç kaldıklarıma...
artık çok geçti vakit
erken uyandıklarıma...
ateş çemberinden atlayan dün
çatlayan sesi ısıtan kanatlar
topallayan yarına
baston olmuş kırık bir bahar...
bundan alâ efkâr
bundan alâ saadet mi var...
mehtap atila
Edip Cansever/Kendime
Kimseye karıştım mı? hiç karışmadım
Bu ki bana tuhaf sayılmadı
Gözleyip sordum mu hiç? hayır sormadım
Bu ki bana yalan sayılmadı
Acımak işim miydi? hayır
Bir evden olmak kötü müydü? hayır
Zamana zamanla bakmak ne idi ki
Baktım
Tarlayı tarlayla ölçtüm
Meyvayı meyvayla ölçtüm
Denizi denizle ölçtüm
Göğü gökle ölçtüm
Zaten insanı insanla ölçtüm ki
Buruk bir tat mı duydum
Ve duydum
Her şey ki bir yorumdu, sonuç değildi
Sonuç ki zaten yoktu
Sen ki kim
Beni bütün bütün bırakma.
@Beyaz_1hikaye Ne doğru demişler:) 🌺🙏 Acı ve bilinç arasında organik bir bağ var sanki. İnsan olma yolculuğunda acı bir ulak aslında; bilince... Tabi o ateşten kaçmadığın sürece...
Ve çok teşekkür ederim değerli katkınız için, bu hoş sohbetiniz için. sevgilerimle:)
🌺🌿🙏
Ben de cehennemin salt ateşten ibaret olduğunu düşünmüyorum. Hatta buzul vadiler daha bir cehennemmiş gibi gelir bana;)
Ve öteki'lerle kurduğumuz ilişkilerde; ateş ya da buz yanıklarının oluşması nerdeyse kaçınılmaz; ama yaralanmamak adına ıssız kalmak da az cehennem sayılmaz... :)
🙏🌸🌿