Kader git başımdan ben sana göre değilim. Zaten sen beni üç kuruşluk paraya sattın. Makam mevki seni sevdi mi? Aysel dedi Atilla İlhan. Ben ise yıkılmış gönlü olan bir genç ihtiyar.
Eskisi kadar özlemiyorum seni,
Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda..
Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor..
Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.
Biraz yorgunum..
Biraz kırgın..
Biraz da kirletti sensizlik beni!
Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama
“İyiyimler” yamaladım dilime.
Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,
Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni..
Gel diye beklemiyorum artık,
Hatta istemiyorum gelmeni..
Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.
Ara sıra geliyorsun aklıma, bana ne diyorum
Benim derdim yeter bana bana ne!
Alıştım mı yokluğuna?
Vaz mı geçiyorum, varlığından?
Tedirginim aslında,
Ya başkasını seversem?
İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem.. Özdemir Asaf
İki yıl önce bir kabe yıkıldı,
Serhad-ı başın kör kılındı
Çeşm - i ahu derdim sana
Göz ser-i gönlü kör kılındı
Çeşm göz idi Fars dilinde
Ahu ceylan idi sen elinde
Vardın gittin vuslat elinde
Bana bin bir hicran kılındı
Çok sevdiğin birinin ikiyüzlülüğüyle yüzleşmek… Bundan sonra artık sevgin değil, kendine karşı adalet duygun ağır basar. Ne kadar sevmiş olursan ol, ondan uzaklaşmak kendi kalbinin adaletidir.