bana diyor ki “polyanna mısın? neden hep iyi düşün diyorsun?”
bilmiyor ki benim yerimde olanlar gördükleri ve duyduklarından farklı bir gerçekliğe mecbur olmuştur. bilmiyor ki gördüklerim ve duyduklarım kafayı yedirtir insana. umarım yerimde olmadan bilirsin 'bilmen' gerekeni..
bir zamanlar verilmiş değerin enkazı bir bakışta,
katledilmiş duyguların yası, bir bakışta..
daha ne kadar çökecek bu duvarlar üzerime üzerime? ve ben daha kaç bedel ödeyeceğim?