Tam pes etmek üzere olduğum bir gecede
Kafamın içinde verdiğim savaşı zor da olsa kazandım
O gecenin sabahına ben çıktım ama
İçimdeki kimseyi sağ bırakmadım.
Baktım gökte kırmızı,bir uçak
Bol çelik,bol yıldız,bol insan
Bir gece sevgi duvarını aştık
Öyle açık öyle seçikti ki düştüğüm yer
Başucumda bir sen vardın birde evren
Saymıyorum ölüp ölüp,dirilttiklerimi
Yalnızlığım benim çoğul türkülerim
Ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi!!
Geç kalmış olguların hüküm sürdüğü yerdeyim
Bazı kavramlar yaşamımı terk edeli uzun zaman olmuş
Koşmak isterdim
Düşüncelerimle bedenimin savaşı bitsin diye
Ama ne sabrım ne de takatim kalmamış gibi…