Bugün karanlıktı dünya,
Bir an gözlerine baktım:
Aydınlık mı, dedim kendi kendime.
Sana aydınlık,
Bana karanlık göründü.
Ve usulca fısıldadım:
Elveda…
Duyulmayacak kadar yüksek,
Yalnızca kalbimin işiteceği bir sesle.
Yeşil, siyah, karanlık bir gün dersin; bakarsın, düşünürsün: “Yolun sonu mu?” diye mi düşünürsün, yoksa “Yeni bir yol mu var?” mı? Düşünmek, düşünmemek… Güneşli günde karanlık olmak mı dersin, ya da güneş olmak mı istersin? Kim bilir, hayat bize neler gösterir…