insan emek verdiğini sever. emek verdiği yere demir atmak ister. hüsrana uğradığında ilk aklına, emekleri gelir. "bunca emek boşuna mıydı" der. ilmek ilmek ördüğü, göz nuru döktüğü sevgi bağı kopunca da hiçbir şey için değil ama bir tek yitip giden emeğine yazıklanır.